LEZERSBRIEVENDinsdag 8 september

Bravo Stopera! Bravo zangers en muzikanten

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 8 september.

De opvoering van Faust (working title), zaterdagavond in de Stopera.Beeld Michel Schnater

Brief van de dag: Puur geluk

Na zes maanden gingen zaterdag de deuren van de Stopera weer open en mochten we weer genieten: van Faust (working title). Het personeel was als een lieve tante die heel blij is om je na zoveel tijd te zien, klaar om je door het corona-protocol te loodsen. Een regen aan instructiemailtjes had ons voorbereid: het wordt anders dan anders. Geen pauze, geen garderobe, geen vaste plekken en driekwartier voor aanvang aanwezig.

Het was eerlijk gezegd heerlijk rustig. De toiletten zonder rij, fris en blinkend. Vooraf eerst het pauzedrankje, want de Stopera heeft inkomsten nodig. Even later mochten we meelopen met een meisje dat ons als een lieve juf onze stoeltjes aanwees. Het lukte om precies half 8 iedereen op de juiste plek te krijgen. Geen groot kaal hoofd voor je. Geen pratende dames naast je. Maar toch wel erg verdrietig al die lege stoelen.

Een leger artiesten staat klaar. Muzikanten, koor, de creatieve geesten erachter, de grimeurs, de techniek, de sjouwers en alle mensen van de Nationale Opera. Het is zowat een op een. Dit lijkt me geen houdbare kaart. We besluiten ‘vrienden’ te worden. Goed besteed geld.

De dirigent tovert de Cultuur terug in onze Stopera. Geen Spotify, maar echte levende muziek. Dat voel je. Puur geluk. De 80 minuten vliegen voorbij.

Dan applaus in coronatijd. Het is slikken. We klappen ons suf, maar de decibellen vullen de ruimte niet. Pal vooraan zit een plukje verwaande opera-oudjes met de handen in de schoot. Razend maakt me dat. Ook al vond je het modern gedoe, in deze tijd klap je je oude vlerkjes in een serieuze kramp.

Want mensen wat was het prachtig. Gewoon gaan. En klappen als een dolle. Bravo Stopera! Bravo Nationale Opera & Ballet! Bravo zangers en muzikanten.

Catheleyne van der LaanBodegraven

Wilders

Ik ben er buitengewoon mee in mijn nopjes dat de heer Wilders, door in cassatie te gaan na het arrest van het gerechtshof dat hem veroordeelde wegens groepsbelediging, laat blijken dat hij een rotsvast geloof heeft in de Nederlandse rechtspraak, ondanks zijn inzicht dat onze rechtsstaat gecorrumpeerd is en de rechterlijke macht eenzijdig uit D66-ers bestaat die hem haten. Of is hij op weg naar het Mensenrechtenhof in Straatsburg waar alles beter is?

Ulli d’Oliveira, Amsterdam

Anticonceptie

In mijn ogen blijft het een verkeerd signaal dat in Nederland een abortus provocatus (a.p.) wel wordt vergoed en anticonceptie niet. Dat een spiraal wel wordt vergoed wordt na een a.p. is een signaal dat ook de overheid inziet dat er een verband is tussen deze twee zaken. In mijn dagelijks werk met licht verstandelijk beperkte mensen kom ik te vaak mensen tegen die moeten kiezen tussen het doen van boodschappen of het betalen van een spiraal. Het Clara Wichmann Instituut en anderen hebben zich eerder hard gemaakt voor vergoeding van anticonceptie, onder andere omdat vrijwel altijd vrouwen opdraaien voor de kosten ervan. Vroeger waren er vrouwen in machtige politieke partijen zoals het CDA en de VVD die zich hard maakten voor vrouwenrechten. Zouden die nog eens hun invloed kunnen laten gelden? Of zijn feministen te lief geworden? Hup, in de benen, volgend jaar hebben we verkiezingen.

Maarten Otterpsychiater, Bennekom

Marter

De column van Peter Middendorp over een marter die zijn lieftallige konijntje heeft vermoord, maakt duidelijk dat hij een jongen uit de stad is die geen besef heeft van de natuur. Hij beweert dat je niks aan deze dieren hebt; alsof iets in de natuur alleen bestaansrecht heeft als je er iets aan denkt te hebben. Een konijn in een hokje is natuurlijk ook niet echt nuttig en als prooidier nogal zielig omdat hij nergens heen kan.

Marters vangen ook ratten, muizen en ander ‘ongedierte’, dat lijkt mij best nuttig. De bewering dat marters aaseters zijn slaat nergens op, net als ‘ze kronkelen als slangen rond hun prooi, moorden veel meer dan ze kunnen eten’. Dit is de demonisering van een mooi inheems roofdier.

Barend Ambrosius, Kekerdom

Muziek

In de cultuur is het kommer en kwel door alle coronamaatregelen en subsidiewillekeur. In de praktijk van muziekles zie ik echter een bijzondere ontwikkeling. Meerdere oud-leerlingen hebben zich dit seizoen weer aangemeld, nadat ze eerder waren gestopt, vrijwel altijd was het argument: te druk.

Individuele muziekles, die makkelijk op 1,5 meter afstand is te geven, is een coronaproof tijdsbesteding. De leerling kan thuis lekker muziek maken en de prijs van een privé-docent is vaak heel schappelijk. Zou de pandemie misschien, na wat meer lessen en oefening, over een paar jaar een bloeiende muziekcultuur kunnen gaan opleveren? De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Marc Lezwijnmuzikant, Zoetermeer

Help-mij-niet

Als tegenhanger van het Orgaandonorregister zou er een ‘Help-mij-nietregister’ moeten worden gelanceerd voor de viruswaarzeggers, voorheen viruswaanzinnigen. Weliswaar zijn zij onkwetsbaar voor covid-19, maar mochten zij onverhoeds tóch besmet raken, dan zullen zij bij een mogelijk noodzakelijke ziekenhuisopname hiervan vrijwillig afzien.

Hans van Gerwen, Almelo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden