ingezonden brieven

Bomenkap herstel je niet met sprietjes

Dit zijn de lezersbrieven van dinsdag 9 november.

Redactie

Brief van de dag: denkfout over herplant is hardnekkig

Ontbost veld in het Amazonegebied. Beeld HH / AFP / Raphael Alves
Ontbost veld in het Amazonegebied.Beeld HH / AFP / Raphael Alves

En wederom wordt, ditmaal in de rubriek ‘Feiten voor bij de borrel’ (Opinie, 6/11), de denkfout gemaakt die ook de ronde doet onder voorstanders van het verbranden van biomassa. Namelijk dat herplant bomenkap volledig compenseert. Ik citeer: ‘Sinds 1990 werden er van iedere 100 bomen 10 gekapt en kwamen er 6 terug. Het bosverlies was dus ruwweg 4 van de 100 bomen.’

Voor het gemak wordt niet vermeld dat er bij herplanting een verloren gegane woudreus wordt vervangen door een sprietje. De sprietjes doen er waarschijnlijk tussen de vijftig en honderd jaar over om het verlies aan bosmassa weer teniet te doen. In het gebruikte voorbeeld is het momentane verlies gewoon 10 bomen, in plaats van 4.

De rubriek schetst dus een veel te optimistisch beeld. Ook doordat wordt voorbijgegaan aan rampzalige neveneffecten van boskap, zoals verjaging of permanente verdwijning van diersoorten.

Kees Koedooder, Loenersloot

Bibliotheek

Toine Heijmans schrijft in de verslaggeverscolumn (Ten eerste, 8/11) over het afschrijfbeleid van boeken bij de bibliotheken. Ik werkte 25 jaar in de bibliotheek van Den Bosch waar ze ook zo’n beleid voerden.

Wanneer ik boeken tegenkwam waarvan ik vermoedde dat ze wel eens afgeschreven zouden kunnen worden en waarvan ik op persoonlijke titel vond dat ze moesten blijven, leende ik ze een keer uit op mijn eigen pasje. Zo bleven ze van de lijst ‘langer dan x jaar niet uitgeleend’. Zie dit als een oproep aan alle bibliothecarissen met een hart voor literatuur die even niet in de mode is.

Tielke Engels, Tilburg

Gokken

In het artikel over de illegale goksite (Ten eerste, 8 november) verklaren (oud-)topsporters zelf dat ze gokken omdat ze niet uit de band kunnen springen met alcohol of drugs.

Zijn dat de drie keuzes? Alcohol, drugs of gokken? Dan is het maar goed dat niet iedereen met sporten het inkomen verdient en het nodig vindt om daarmee uit de band te springen; dat er ook nog mensen (inclusief sporters) zijn die andere keuzes maken voor de besteding van hun inkomen en vrije tijd.

Henk Eenink, Arnhem

Malariamug

In het artikel over malaria (Wetenschap, 6/11) wordt geschreven dat de malariamuggen in Nederland verdwenen omdat het water in Nederland steeds zoeter werd. Dit was niet de (enige) oorzaak dat de muggenlarven doodgingen.

Door het toegenomen gebruik van (fosfaathoudende) wasmiddelen die in de sloten terechtkwamen, was het watermilieu voor de larven en poppen onleefbaar geworden. Dit speelde vooral in Noord-Holland, waar men de spreuk had: ‘Zie je een mug lang van poot, aarzel niet maar sla hem dood.’

Kees van Heemert, Azewijn

Ongevaccineerden

Zorgelijk is het uitstel van reguliere zorg en de afzegging van planbare operaties in de ziekenhuizen door de toevloed van coronapatiënten. Vooral de ongevaccineerden doen een beroep op ziekenhuiszorg en de ic’s, hetgeen blijkt uit hun aandeel in het totaal aantal opgenomen coronapatiënten. De belasting van de ongevaccineerden voor de zorg vraagt, gezien de hoge vaccinatiegraad, om maatregelen. Het kabinet zou een aantal ziekenhuizen moeten aanwijzen waar ongevaccineerden opgenomen kunnen worden.

In de overige ziekenhuizen kan dan de reguliere zorg voortgang vinden en kan het relatief geringe aantal gevaccineerde coronapatiënten – zij hebben alles eraan gedaan om de zorg niet te belasten – ook opgenomen worden.

Arno Bakker, Amsterdam

Holy moly

Ik begrijp niet goed waarom het goed is voor de oceanen dat Freek Vonk in een aquarium tussen de haaien gaat staan (Magazine, 6/11).

Het is voor mij en voor mijn klasgenoten helemaal geen goed voorbeeld. Ik leer op school en van mijn ouders dat je dieren met rust moet laten en hun gedrag moet respecteren.

Pippa Havik, 10 jaar, Wassenaar

Museumcollecties

In het artikel over het Depot Boijmans Van Beuningen te Rotterdam (V, 5/11) stond feitelijk een klaagzang. De musea hebben zoveel ‘gecollectioneerd’ dat ze zich er eigenlijk geen raad mee weten, laat staan dat we het te zien krijgen. Veel, met name kleinere musea, hebben een starre collectie en weinig tot geen wissel-exposities.

Er moet een systeem op te zetten zijn waar de musea onderling, ook de kleinere, met hun depotverzamelingen van elkaar kunnen lenen om zo steeds wisselende exposities te kunnen houden. Dat kan door een goede leenwebsite op te zetten waar de uit te lenen goederen worden aangeboden. Zo is er meer erfgoed door het land te verspreiden én kan men dit ook meer laten zien.

Hans van Klinken, Leiden

Communicatieprofessionals

Het artikel van Hassan Bahara en Gijs Beukers ­(V, 8 november) over de spanning tussen woordvoerders en journalisten maakt eens te meer duidelijk dat het noodzakelijk is dat de beroepsgroep van communicatieprofessionals bij de rijksoverheid de kritiek op haar functioneren serieus neemt en hier een stevige dialoog over gaat voeren.

Dat gaat niet vanzelf, zo blijkt ook in de reacties in het artikel. Want als aan de ene kant wordt gezegd dat woordvoerders geen ‘spindoctors’ zijn, maar aan de andere kant – conform de staande praktijk – wordt erkend dat ‘de waarheid’ soms in een frame wordt gezet, dat er sprake is van een rol als ‘gatekeeper’ en dat zelfs wordt gekeken naar de timing van bepaalde publicaties en naar de media die daarbij passen, dan is dat toch niets anders dan ‘spinning’?

Nee, wordt er gezegd: dat is onderdeel van ‘het spel’ om goed gehoord te worden. En precies daar zit dus een van de klachten van journalisten die zich in hun waakhondfunctie op achterstand voelen gezet. Niet alleen omdat het toch al lastig is om het werk met naar verhouding minder beroepsgenoten te moeten doen, maar ook omdat het gebruikelijk is geworden ‘om journalistieke producties voor te leggen aan woordvoerders, om toegang te kunnen krijgen tot bewindspersonen en informatie’.

Daarbovenop komt dan nog de praktijk waarin departementen in toenemende mate zelf ‘nieuws’ maken, met behulp van zogeheten newsrooms met eigen redacties en beeldvoerders. Hier lijken belangrijke en essentiële scheidslijnen tussen de twee beroepsgroepen te zijn vervaagd, en dat is wat mij betreft een van de dilemma’s die besproken moeten worden in die voorgestelde dialoog over een nieuwe communicatiecultuur bij de rijksoverheid.

Angelique Bergers, communicatieadviseur, Alphen aan den Rijn

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden