ColumnSylvia Witteman

Blijkt Penny geen meisje maar een straat – en nu misschien zelfs een slavendrijver

Penny Lane krijgt misschien een andere naam, las ik in de krant. De beroemdste straat van Liverpool is ‘mogelijk vernoemd naar de slavenhandelaar James Penny’. Het is nog niet zeker, want volgens ‘plaatselijke historici’ stamt de naam van een voormalige tolheffing in die straat, ongetwijfeld ter waarde van een penny. Nu maar hopen dat die onschuldige versie waar is, want er is al ellende genoeg.

The Beatles hadden in 1967 vast geen idee wie of wat die Penny was. Het lied ging over een straat waar ze geregeld op de bus stapten, maar daar kwam ik pas op hoge leeftijd achter. Als kind dacht ik dat het over een meisje ging, Penny Lane. Liedjes, zeker van de Beatles, gingen immers zowat altijd over meisjes.

Het was mijn lievelingsliedje toen ik een jaar of 10 was. Dat had ongetwijfeld te maken met die verrassende, ongebruikelijke modulaties, (‘Very strange!’), walking bass en piccolotrompet, zo vrolijk en toch zo plechtig.

Van de tekst verstond ik alleen flarden. Kinderen spraken indertijd nog lang niet zo goed Engels als nu, er was geen internet om songteksten op te zoeken en dan hadden The Beatles natuurlijk nog dat Liverpudlian accent. ‘Penny Lane is in my ears and in my eyes’ verstond ik wel, maar dat was het dan ook wel zo’n beetje. Dat weerhield me er overigens niet van het hele lied mee te zingen, in een soort zelfgemaakt fantasie-Engels.

‘For a fish and finger pie’, dacht ik bijvoorbeeld te verstaan. Ik zag daarbij een taart voor me, gevuld met vis en vingers. Ook was er iets met een ‘pretty nurse’ die ‘puppies’ verkocht. Nogal psychedelisch allemaal, maar dat was toen mode, dus ik keek nergens van op. Boze tongen beweerden dat The Beatles lsd gebruikten waarvan ze rare dingen gingen zien, Lucy in de sky with diamonds enzo.

Ik heb nooit lsd durven proberen, afgezien daarvan verloor ik uiteindelijk mijn onschuld. Ik leerde de teksten verstaan en begrijpen. De ‘puppies’ waren geen kleine hondjes maar ‘poppies’, klaprozen dus. En van een ‘fish and finger pie’ was geen sprake: het ging hier om een ‘four of fish’ (voor 4 pence gebakken vis, zoiets als een portie kibbeling). Die ‘finger pie’ bleek zo’n typisch Brits gniffeleufemisme voor een bepaalde seksuele handeling. Ook kwam ik erachter dat het trompetdeuntje (inmiddels sowieso een nogal truttig jarenzestigpopmuziekcliché) door Paul was gejat uit Bachs Tweede Brandenburgse concert.

En dan was Penny ook nog eens geen meisje maar een straat. En nu misschien zelfs een slavendrijver!

Nee, dat kan ik er echt niet bij hebben. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden