Blijf geven!

Waar ik me al over opwind is het feit dat mensen het recht denken te hebben om hun medemens in nood te kunnen veroordelen, gebaseerd op hun afkomst

Lenna Vromans


Tot voor kort konden alle landen die getroffen waren door natuurgeweld rekenen op hulp en sympathie van de doorsnee Nederlander. De ramp in Pakistan lijkt deze trend echter te doorbreken, helaas. Ter illustratie een overzicht van de meest gehoorde argumenten waarom je je niet betrokken hoeft te voelen met het leed van de Pakistanen! Onbetwiste nummer 1: 'In Pakistan... daar wonen moslims... toch?'.

Gevolgd door 'Die regering daar is niet te vertrouwen!' en 'Vóór de overstromingen wilden ze geen hulp van het Westen, dan moeten ze nu ook niet zeuren.' Het argument dat 'al het geld toch bij de Taliban terecht komt' doet het ook altijd goed bij de koffieautomaat. Er zou zo een foute 'De slechtste redenen aller tijden' woensdagavond show bij SBS6 van gemaakt kunnen worden.

In nood

Waar ik me al weken over opwind is het feit dat mensen het recht denken te hebben om hun medemens in nood te kunnen veroordelen, gebaseerd op hun afkomst. Natuurlijk heeft iedereen de keuze om wel of geen geld te doneren en natúúrlijk is iedere goed bestede euro voor Pakistan geweldig. Ik kan het gewoon niet verkroppen hoe er 'op straat' over deze immense ramp wordt gesproken. Stond het hele land tijdens de Haïti hitte in rep en roer en hoorde je geen onvolprezen woord over de Haïtianen en hun regering, nu lijkt het juist vooral te gaan over de bestuurlijke macht in Pakistan.

Er wordt veel goedgepraat waarom deze overstroming 'de Nederlander' minder aan zou spreken; zo komt Pakistan vooral negatief in het nieuws en hebben Nederlanders minder een band met het Oosterse land. Ik ben echter bang dat het om veel banalere dingen gaat dan deze politiek correcte verklaringen.

Zwakkere band
Uit een simpele zoektocht door de statistische gegevens van het CBS blijkt dat er in 2010 precies 619 personen in Nederland woonde die in Haïti geboren zijn, tegenover 19102 Nederlanders met Pakistan als geboorteland. De verklaring dat Nederlanders een zwakkere band zouden hebben met Pakistan kan dus niet verklaren waarom er in januari 111,4 miljoen euro op werd gehaald en nu 17 miljoen. Andere feiten helpen mijn verbijstering ook niet verder. Zo scoorde Haïti in 2009 1,8 op de wereldwijd gehanteerde Corruptie Index. Een schaal waarbij 10 een corruptie vrije staat impliceert en 0 een door corruptie gedomineerde staat. Met 2,4 mag Pakistan zich ook niet gelukkig prijzen, maar ze komen in ieder geval positiever uit de transparency test dan het eiland in de Caribische zee.

Als de feiten blijkbaar niet de publieke opinie domineren, dan moet het wel het gevoel zijn. En dat het gevoel in sommige gevallen een raadselachtige, onverstandige en gitzwarte raadgever is, maakt de manier waarop er over deze ramp wordt gesproken wel duidelijk. Mensen hebben waarschijnlijk geen 'goed gevoel' bij Pakistan. Smolten mensen nog bij beelden van huilende chocoladebruine weesjes in Haïti, een 'Oosters bruin' Pakistaans kind dat door het water waadt, is minder tranentrekkend. De reden waarom er nu opeens corrupte regimes en geloofsovertuigingen bij worden gehaald is volgens mij angst.

Angst die Nederland al een tijd in zijn greep houdt en die er nu dus voor heeft gezorgd dat 'wij' minder sympathie voelen voor Pakistanen omdat het een land is wat wordt geassocieerd met terrorisme en aanslagen. Ik ontken niet dat deze problematiek zeer ernstig is en er moet ook zeker goed in de gaten worden gehouden dat deze ramp geen voeding geeft aan extremisten. Maar wat kan 99 procent van die 7 miljoen getroffen Pakistanen er aan doen dat die ene geïndoctrineerde buurman er geflipte extremistische ideeën op na houdt?

Minder waard
Het mag toch niet zo zijn dat Nederland zo angstig en gehersenspoeld is dat wij een Pakistaans kind minder waard vinden dan een Haïtiaans kind omdat wij bang zijn dat de ene een terroristje in de dop is? Dat wij nonchalant en ongeïnteresseerd zijn geworden voor het leed van moslims, omdat wij vooral denken dat 'de moslim' ons leed aan doet? Dat er, in tegenstelling tot de landelijke actie voor Haïti, nu voornamelijk B-sterren in het belpanel zaten omdat wij Pakistanen als B-volk zien?

Als mensen zich zouden realiseren dat veel dingen in het leven geen vrije keuzes zijn, zoals de plek waar je geboren wordt of de bestuurders die je land leiden, dan zouden we minder hard oordelen. Een hard oordeel verzacht de persoonlijke drama's in dit weggespoelde land namelijk niet, het zorgt er alleen maar voor dat de noodhulp letterlijk in het water valt.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden