150 Paulien Cornelisse

Blije koeien in de wei

De koeien zouden voor het eerst de wei in gaan en daar kon je bij zijn. Ze hupsen en springen, je kunt echte blijdschap zien. Dat is bijzonder bij koeien, want die zijn normaliter vooral geschikt om je eigen emoties op te projecteren.

Het zou gebeuren om 10 uur ’sochtends, en het spande erom. Waarom zijn boerderijen altijd zo onvindbaar? Waarom is de Scharreldijksestraatweg altijd 16 kilometer lang en gaat hij door aan de overkant van het kanaal, waarna blijkt dat het niet de Scharreldijksestraatweg was, maar de Scharreldijkseweg?

Enfin, vijf over tien staan wij bij die wei. Rustig grazende koeien. Blijkbaar duurt de blijdschap van een koe een minuut of vier.

Je gunt een koe een hele dag vol euforie. Nu was het meer, ‘nou meiden, genoeg gekkigheid, aan de slag, er moet gras gegeten worden’.

Misschien waren ze nog wel op een stille manier euforisch, dacht ik, waarmee het grote projecteren alweer was begonnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.