VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Spijk

Bij Saskia en Serge, het koppigste quarantainekoppel van Nederland

Trudy en Ruud Schaap, beter bekend als het zangduo Saskia en Serge en inmiddels 73 en 74 jaar oud, schermen zich nu 7 maanden van iedereen af. Precies zoals sommige jongere mensen dat graag van ouderen zouden zien.

Tot februari traden ze nog drie keer per week op, van piratenfestival tot dorpsfeest. Een paar weken vóór de lockdown besloten ze alvast thuis te blijven. En ook nu andere ouderen allang weer voorzichtig deelnemen aan het openbare leven, zondert het koppige quarantainekoppel zich nog opgewekt af. De Telegraaf kopte: ‘SASKIA & SERGE: Wij willen helemaal niemand meer zien!’. Ze leken daar, telefonisch, heel tevreden mee.

Dus hoe doen ze dat? Ik stuur een mailtje. Mag ik langskomen? Ruud belt direct terug: ‘Echt heel leuk, maar we willen dus niemand meer zien!’

Trudy, op de achtergrond: ‘Sorry! Daar zijn wij heel streng in!’

Interviewopstelling bij de voordeur.Beeld Margriet Oostveen

Ik vraag: ‘En door de voordeur? Een interview door de brievenbus?’ Nu paparazzo-bruiloftsfoto’s een minister aan het wankelen kunnen brengen, ben ik overal toe in staat.

Goed idee! Ruud en Trudy gaan nu even proefroepen naar elkaar, door hun glazen voordeur heen. Is het verstaanbaar? Ja!

En als ik op de ochtend van het grote Grapperhaus-debat arriveer, is alles hartverwarmend voorbereid. Twee stoelen achter de voordeur, een rotan stoeltje en tafeltje voor de gast ervoor. Daarop koffie, thee, kannetje water (‘Kies maar!’), een schaaltje koekjes.

Het Zijn De Kleine Dingen Die het doen’ was hun grote hit uit 1972 - nu weer geheel coronabestendig. Daarna countryhits in Amerika en een hele reeks hier. Ze konden er dit huis met een ruime tuin aan de dijk bij Spijk van kopen: ‘Dat maakt het voor ons véél makkelijker dan voor mensen op een flatje.’ Al leven ze sober. De plaatselijke supermarkt bezorgt gratis ‘vanaf 50 euro per week, precies wat wij uitgeven’.

Ruud en Trudy blijven thuis tot er een vaccin is. Ze komen alleen op straat voor een ommetje, ’s avonds, als er niemand is. Eens in de twee weken maken ze een autoritje ‘omdat het slecht is voor een auto om stil te staan’, dan zien ze de volle terrassen en verbazen ze zich.

Ruud (Serge) en Trudy (Saskia).Beeld Margriet Oostveen

Regelmaat en discipline sleept hen er doorheen, ‘als artiest weet je ook niet beter’. Zij staan om half 8 op, eten een boterham. Daarna doet Trudy een uur ballettraining, Ruud studeert intussen gitaar, of hij repareert dingen, want monteurs komen er ook niet meer in: ‘De koelkast, de wc, ik ben nu bezig met de elektrische tandenborstel.’

Tussendoor drinken ze koffie. ‘Dat Grapperhaus-dingetje hebben we helemaal uitgediept samen.’ Conclusie: de minister heeft een ernstige fout gemaakt, maar dat hij weg zou moeten, dat vinden Ruud en Trudy nu ook weer overdreven.

Een lunch van bonensoep met roggebrood. Dan tot etenstijd liedjes maken en uitproberen. Zoals een lied voor hun 50-jarig artiestenjubileum, dat ze dit jaar hadden zullen vieren.

‘Nou ja. Zo belangrijk is dat nou ook weer niet.’

‘Toen corona begon, zeiden we: Wat is belangrijk? Dat we het samen overleven.’

Ruud kookt, avondeten om 6 uur, soms om 7 uur, dat noemen ze dan ‘Spaans eten’. ’s Avonds tv in de huiskamer, ieder op een eigen toestel. Ruud kijkt sport, Trudy Jinek. Of ze lezen. Soms streamen ze een liedje vanuit hun kelderstudio naar hun Facebook-pagina. Deze week nog live, voor een gezellige avond in gemeenschapshuis De Koels van de voetbalvereniging van Vuren, waar Ruud in normale tijden zelf speelt.

Het zangduo vroeger.

En bellen, skypen en zoomen met hun vrienden en collega’s. Ria Valk. Jacques Herb. Hun technicus vindt hun afzondering vreemd, die is ouder en gaat toch zelf alweer overal naartoe. Sommige vrienden begrijpen het ook niet. Ruud en Trudy vinden dat je als oudere, als je de ruimte hebt voor afzondering, best wat rekening met jongeren mag houden. Trudy: ‘Maar dat betekent nu ook weer niet dat die grote feesten moeten geven.’ Ruud: ‘Ik moest nog in militaire dienst. Anderhalf jaar stond alles stil, maar op een heel leven stelt het niks voor.’

Gewoon wat uitgestelde behoeftebevrediging van weerskanten. Niet veel mensen kunnen dat nog.

Dus hoe komen we het volgende halfjaar door? Zij hebben er over nagedacht en maakten een lijst vol huiselijke tips. De belangrijkste: ‘Het elkaar niet te moeilijk maken.’

Op een podium kun je niet met ruzie staan. Zij leerden dus bij elke irritatie te denken ‘Laat maar even, morgen hebben we het er wel over.’

In koor: ‘En tegen die tijd is het meestal dus niet meer belangrijk!’

Soms ook best een goeie bij publieke woede.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden