Bericht uit Londen

Bij Londenaren gaat de schoolkeuze gepaard met veel zelfreflectie

‘Wat een prachtig gebouw’, zei een Nederlandse gast toen hij de middelbare school naast ons huis zag. Het onderkomen van de 342 jaar oude John Roan School is inderdaad een juweel, zeker de klokkentoren. Helaas bedriegt het uiterlijk. Buurtkrant Westcombe News bericht regelmatig over problemen op de burelen. ‘Vereist verbetering’ luidde het jongste oordeel van de schoolinspectie niet voor niets. Dat was niet wat Roan, de hoeder van de hazewindhonden van koning Karel I, voor ogen had.

Voor ons zoontje, 10 jaar oud, zoeken we dan ook naar alternatieven in het Londense onderwijsdoolhof. De 17.604 pond per schooljaar– exclusief lunches, schoolreisjes en examenkosten – voor Colfe’s, de plaatselijke particuliere school, hebben we niet. Bovendien staat deze school, die over een fraai zwembad beschikt, in de middenmoot van de landelijke lijsten. Goedkoper is de internationale school, maar die kampt weer met huisvestingsproblemen en is terughoudend met het verstrekken van resultaten.

Er is nog een openbare school, vernoemd naar de 16de-eeuwse componist Thomas Tallis wiens hymnen regelmatig klinken in de kerk. De gebouwen ogen modern en de bijbehorende sportvelden aanlokkelijk. Tallis scoort beter dan Roan, maar niet veel. De beste scholen zijn de grammar schools, en in dat opzicht wonen we aan de goede kant van Londen. Het belendende en conservatieve graafschap Kent heeft deze staatsgymnasia, slachtoffers van de onderwijshervormingen in de jaren zeventig, weten te behouden.

Omdat iedereen daarheen wil, reistijden geen probleem, zijn er de eleven-plus georganiseerd, zware toelatingstesten in de nazomer. Duizenden kinderen, velen na maanden van privélessen, nemen eraan deel. Per klas met dertig kinderen gaan er hooguit vier of vijf door. Het seizoen is vooral voor ouders stressvol, een tijd ook van intellectuele zelfreflectie. Regelmatig stuitte mijn hulp op complexe wiskundeopdrachten. De uitslagen van de testen zien we met zorg tegemoet.

De John Roan School in Londen. Beeld John Roan School

Daarom komen de Academy’s in zicht, de educatieve erfenis van New Labour. Dat zijn goede, gratis scholen die mede door het bedrijfsleven worden gefinancierd. Het bezoek aan de Harris Academy, filiaal van een keten die is opgezet door tapijtkoning Lord Harris, was een reis terug in de tijd, met een rector die benadrukte dat mobieltjes de klaslokalen niet inkomen en met een docent Engels die was gekleed als een personage uit een Evelyn Waugh-roman, compleet met zakhorloge. Lessen Engelse literatuur beginnen hier met Griekse tragedies.

Probleem: iedereen die verder woont dan 1,8 kilometer, zoals wij, moet hopen op een wonder. Een betere kans maakt de Leigh Academy, op 1,1 kilometer van ons huis, maar dat is een school-in-aanbouw. Beide academies nemen testen af, niet om af te romen, zoals de grammar schools doen, maar om ervoor te zorgen dat er kinderen van elk niveau worden aangenomen. Dat doet ook de Free School, de Conservatieve variant op Labours Academy. Er is een wachtlijst voor deze school waar de rector de leerlingen elke ochtend persoonlijk groet en de schooluniformen inspecteert.

Kan God verlossing brengen? Er zijn drie anglicaanse scholen in de omgeving – Trinity, St Matthew en St Mary Magdalene – die het stuk voor stuk gemiddeld doen. Een topper daarentegen is de Thomas More School, vernoemd naar de katholieke humanist die, samen met Erasmus, koning Hendrik VIII in een nabijgelegen paleis privéonderricht had gegeven. Deze school eist evenwel dat leerlingen zijn gedoopt en ze met hun ouders al jaren elke week naar een rooms-katholieke kerk gaan.

Zo lastig als onze keuze is, zo makkelijk is die van de kleine: ‘Ik wil naar de school waar mijn vriendjes heengaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden