VerslaggeverscolumnMarjon Bolwijn in Delft

Bianca moet 1428 euro aan energiekosten bijbetalen en dat terwijl ze stookangst heeft

Op zo’n typische, grijze januaridag waarop het maar niet licht wil worden, dwaal ik langs de hoge en lage sociale huurflats van de Poptahof Noord in Delft, op zoek naar het huisnummer van Bianca en haar 2-jarige zoon. Zij is een van de bewoners die naar verluidt in de wintermaanden in de kou zitten, huiverig als zij zijn voor de eindafrekening van de energieleverancier.

Bianca is niet thuis, dus beklim ik eerst de trappen van de hoogbouw en bel aan bij de opgewekte Tilly Kasiepo. Als ‘moeder’ van Poptahof Noord kent zij als geen ander de kopzorgen van veel bewoners door een stapeling van problemen als werkloosheid, armoede en gebrekkige kennis van de Nederlandse taal. Deze buurtvrijwilliger en oud-raadslid van Leefbaar Delft, verklaart de stookangst in de flats niet alleen uit de hoge energiekosten maar ook uit het achterstallige onderhoud van de zestig jaar oude wooncomplexen. De wind giert door de kieren langs de ramen, er zijn flats zonder dubbel glas waar ook thermostaten ontbreken. Zelf laat Tilly uit voorzorg alleen de kachel in de woonkamer van haar driekamerflat branden en houdt ze deuren naar de onverwarmde slaapkamers dicht.

Bianca met haar zoon

Tekenend voor de toestand in de buurt vindt ze de meters lange berg zwart zand die in het voorjaar voor haar flat is gestort en daar onaangeroerd bleef liggen. Na eindeloos getelefoneer is onlangs de helft weer afgevoerd. 

Er gebeurt hier veel dat niet naar buiten komt, zegt ze, ‘want niemand ziet ons staan’. Mij bekruipt een zelfde gevoel, als bij een tocht langs galerijen deuren en gordijnen dicht blijven. Ook bij Tilly’s bovenburen, die zich volgens haar overdag warm houden onder dekbedden, blijft de deurbel onbeantwoord.

Bianca appt dat ze inmiddels thuis is.

Als er iemand stookangst heeft opgelopen, dan is het de 22-jarige single moeder, zzp’er in de particuliere thuiszorg. Ze moet maar liefst 1428,68 euro bijbetalen. Ze is de grootste stoker van alle ruim zeshonderd huishoudens in de Poptahof Noord, weet woningcorporatie Woonbron. Het gros van de dertig huishoudens in haar flat krijgt juist geld retour want heeft in een jaar voor een veelzeggend laag bedrag van 300 tot 700 euro verstookt. Bianca voor ruim 2600 euro. Een aanzienlijk verschil, constateert Woonbron. En moeilijk te vatten als ik een rondleiding krijg door haar flat en Bianca haar verhaal vertelt.

Kinderkamer van Bianca haar zoon zonder kachel.

Ze heeft een driekamerwoning waar alleen de kachel in de hal en de woonkamer branden. Die in de keuken houdt ze dicht, in de kamer van haar zoontje ontbreekt een radiator en de kachel in haar slaapkamer heeft in de twee jaar dat ze hier woont geen enkele sjoege gegeven. De radiator in de woonkamer wordt als hij open staat zo heet, dat ze hem een paar keer per dag weer dicht draait, stel dat haar kind zich eraan brandt. Pakweg de helft van het jaar is ze amper thuis geweest, want ze levert 24-uurs zorg aan particulieren. Haar zoontje brengt ze die vijf dagen in de week onder bij de 24-uurs opvang. ‘In de maanden dat we twee dagen in de week thuis waren, heeft de kachel dus weinig gebrand.’ In de zomermaanden is de blokverwarming van de Poptahof sowieso uit.

Bloedhete radiator maar weer uit.

Bianca praat snel en nerveus terwijl haar opgewekte zoontje om haar heen dartelt en om aandacht bedelt, een tablet met spelletjes in zijn mollige handjes geklemd. ‘Ik ben totaal in paniek,’ blijft ze herhalen. Sinds het overlijden van haar cliënt begin december zit ze zonder inkomsten. Ze wil niet ‘zielig’ met een uitkering op de bank gaan zitten. Nu vreest ze een neerwaartse spiraal, en de schuldsanering te worden ‘ingejaagd’. In haar radeloosheid noemt ze scenario’s die een oplossing lijken maar dat niet zijn, zeker niet voor een jonge vrouw met een peuter om voor te zorgen. Ze vreest een gevecht met de woningcorporatie, waarin ze geen cent vertrouwen heeft. Bianca denkt op een zwarte lijst te staan. Want als ze ‘voor de zoveelste keer’ belt over problemen met de kachel of de boiler, ‘zetten ze mij in de wacht en valt de lijn daarna dood.’

Zo’n zwarte lijst bestaat niet, verzekert Woonbron. De sociaal beheerder en opzichter van de woningcorporatie komen vrijdag langs voor stookadvies. Bianca weet de uitkomst al. ‘Ze zullen zeggen dat het mijn eigen schuld is.’ Ik suggereer dat er iets loos kan zijn met de kachel. ‘Dat zullen ze ontkennen en kan ik niet bewijzen.’

Als veel tegenzit sluipen achterdocht en somberte makkelijk de onrustige geest binnen. Een nuchtere loodgieter is dan misschien het beste medicijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden