Besteed ook aandacht aan verlichte kant Nederlands verleden

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 10 februari. De themabrieven over de sollicitatieplicht voor ouderen vindt u hier.

Windmolenpark Noordoostpolder Beeld anp

Slavernijverleden

Prima idee om een tentoonstelling te wijden aan de slavernij, de duistere kant van Nederland (Ten eerste, 10 februari). Maar het wordt ook tijd om (meer) aandacht te besteden aan de verlichte kant van het Nederlands verleden.

Alleen al in een periode van 60 jaar (1870-1930) werden in de overzeese gebiedsdelen van het koninkrijk grote activiteiten ontplooid: koppensnellen en kannibalisme werden afgeschaft. De volksgezondheidsverbeteringen als gevolg van missie en zending waren groot, vooral in de Bataklanden. Havens werden aangelegd, alsmede duizenden kilometers aan wegen en spoorwegen. De openbare drinkwatervoorziening kwam op gang, op een grotere schaal dan in Nederland. 1,2 miljoen hectare werd ingericht voor technische bevloeiing. Ter vergelijking: de Noordoostpolder omvat een luttele 46.000 hectare aan landoppervlak. Enzovoorts.

Prof. ir. J.H. Kop, Leersum, auteur Bouwen in de archipel: 1800-2000

Genot

Dit is geen inhoudelijke reactie op een artikel uit de Volkskrant, maar ik wil dit gewoon even kwijt: wat is het een genot, om hier in La Paz, Baja California, Mexico na de avondmaaltijd bij een kopje koffie op mijn iPad ( pardon: mijn tablet ) de Volkskrant te kunnen lezen. Van de volgende dag !

Rop Bomer, La Paz

Oostvaardersplassen

Sinds wanneer wordt natuurbeheer (Oostvaardersplassen, Ten eerste, 7 februari) overgelaten aan de politiek in plaats van goed opgeleide natuurbeheerders. Stelt u zich eens voor dat de politiek de diagnose en behandeling door de chirurg zou overrulen, de wereld zou te klein zijn.

Erich Grothe, Veenendaal, bioloog, docent natuurbeheer

Hoezo 'belofte'?

Het woord 'belofte' zet mensen op het verkeerde been. Henk Krol noemde de verlaging van de AOW-leeftijd een belofte (Ten eerste, 9 februari). Pas geleden omschreef het NOS-journaal enkele aangescherpte programmapunten van politieke partijen als 'nieuwe verkiezingsbeloften'. Zowel politici als de media maken zich er schuldig aan. Voorbeelden te over. Je kunt m.i. alleen iets beloven als je de middelen en de gelegenheid hebt om die belofte waar te maken. Een partijstandpunt kan nooit als 'belofte' worden gebracht. Realisatie is afhankelijk van voldoende steun in het parlement. Dus noem het geen belofte, anders versterk je het gevoel: ze doen toch niet wat ze beloven.

Fons Wijers, Venlo

Gert-Jan Segers (ChristenUnie), Henk Krol (50Plus) en Jesse Klaver (GroenLinks) nemen deel aan het noordelijk lijsttrekkersdebat in aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen. Beeld anp

Banken en fraude

Dat de banken de naam-nummer-controle weer invoeren is goed nieuws (Ten eerste, 9 februari). Wie op het punt staat om per abuis een verkeerde overboeking te doen, wordt gewaarschuwd en kan nog corrigeren. Maar er zijn ook mensen die bewust een verkeerde naam vermelden. Denk aan een penningmeester van een vereniging of stichting die fraude wil plegen door geld van de vereniging of stichting naar zijn eigen rekening over te maken. Of aan medelanders die belastingfraude willen plegen door extra ziektekosten of niet gedane giften in hun aangifte inkomstenbelasting op te voeren.

Hoe werkt dat? Ik maak geld aan een vriend over en vermeld als naam begunstigde 'Rode Kruis'. Dan krijg ik een melding dat naam en nummer niet overeenkomen, maar negeer die melding. Op mijn rekeningafschrift verschijnt dan het Rode Kruis als de begunstigde en ik kan het bedrag als gift in mijn aangifte inkomstenbelasting opvoeren.

De informatie die banken op de rekeningafschriften vermelden is onbetrouwbaar - het vermelde IBAN-nummer klopt, maar de vermelde naam hoeft dus niet te kloppen.

Niet alleen voor de Belastingdienst, maar ook voor bijvoorbeeld kascommissies van verenigingen zijn dergelijke fraudepraktijken niet of nauwelijks te controleren. Banken blijven op deze manier dus fraude faciliteren.

Maarten den Ouden, Abbenes

Fris als een hoentje

Dyslexie bestaat niet. Dyscalculie ook niet. Het is een grote schok om te lezen dat een academisch onderzoek heeft aangetoond dat dit niet bestaat (volkskrant.nl. 9 februari). Ik heb namelijk groot vertrouwen in academisch onderlegde onderzoeken. Maar in deze dus in het geheel niet. Dyslexie bestaat wel zeker en dat weet ik uit eigen ervaring: ik heb overduidelijk dyscalculie, dat heeft niks te maken met te weinig onderwijs in 'optellen, aftrekken en staartdelingen'. Het is gewoon zo dat als iemand mij zegt om 10.45 uur ergens te zijn, ik denk: 45, dat is kwart voor, 10 is tien. Dus ik sta kwart voor tien voor de deur, fris als een hoentje, precies op tijd. Maar niet heus. Wat heeft dat met 'optellen, aftrekken en staartdelingen' te maken? Niks. Dyscalculie en dyslexie bestaan. Academisch aangetoond of niet.

Marco van Geffen, Amsterdam

Volwaardige wijkzorg

Veel aandacht in de krant van 10 februari voor het tekort aan personeel in de wijkzorg. Een belangrijke reden: het slechte imago van werken in de ouderenzorg. Iemand met een contract van 30 uur wordt vaak gevraagd om 36 uur te werken en raakt uitgeput. Maar bij welke thuiszorgorganisatie kun je nog een contract krijgen voor 30 uur per week?

Om zo flexibel mogelijk te kunnen werken (lees: zo vaak mogelijk ingepland worden voor maximaal 5 tot 7 uur per dienst) ga je met een contract van 24 uur vijf dagen naar je werk. Zeker als je ook invalt om openstaande diensten op te vullen waarvoor geen flexkracht te vinden is. Nee zeggen tegen een extra dienst is eigenlijk geen optie, al je collega's werken extra diensten want in het kader van zelforganiserende teams ligt de verantwoordelijkheid hiervoor bij het team. Hoe betaal je je huur of je hypotheek met een contract van 24 uur per week? Maak de thuiszorg weer aantrekkelijk door volwaardige contracten aan te bieden.

Evelyn de Groot-Driehuis, Amstelveen

Een medewerkster van thuiszorgorganisatie Buurtzorg verzorgt de woning van mevrouw De Jong Beeld anp

Wat is extreem?

Gemengde gevoelens kreeg ik tijdens het lezen van de column van Asha ten Broeke (O&D, 10 februari). Ze is Neerlands meest 'politiek correcte' columnist en is zich volop bewust van haar eigen privilege van het niets doen tegen het Trump-gevaar, zo schrijft ze. In dat licht is ze dan ook geschrokken van de 'extreme' opinie van witte mannen, onder anderen haar collega Hans Wansink. Deze redacteur heeft, in tegenstelling tot de dagelijkse protest geluiden, een meer kritisch kijk op het gelijkstellen van populisme aan rechts-extremisme of fascisme. Asha vindt het vreemd dat Wansink zijn eigen opinie niet extreem vindt. Ik zou willen zeggen: Asha, bekijk je eigen opinie eens van een afstandje, dan vind je die toch ook niet extreem?

Luc Doncker, Arnhem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.