Beste nietsnut, begin maar te wennen aan je nieuwe status

Beeld de Volkskrant

Wat wind is voor het gebergte en de rots, dat is armoede voor het gelaat van de mens. Generatie op generatie hebben de armen het nageslacht hun eeuwig getekende gezichten doorgegeven, gezichten met de plooien van de talloze teleurstellingen en het doffe licht in de ogen. Maar de arme gaat altijd door omdat hij ooit bij de rijken wil horen. Maar wat hij ook doet, het maakt niet uit. Schrijf een betere toekomst maar op zijn buik. Wie gaat hem de waarheid verkondigen, wie durft?

Ik dan maar!

'Beste vriend, kijk eens naar de foto die bij deze column hoort. Ik ben geen vreemde, ik zit bij jou in de stoet. Het is beter dat je het slechte nieuws van mij hoort. In een intermezzo bevinden we ons. En wanneer het doek weer opengaat en het toneelstuk wordt hervat, dan is onze degradatie plechtig en formeel. Laagbetaalde werkkrachten waren we, morrend op het lot. En nu gaat de 'eeuw van de nietsnutten' in, met in de hoofdrollen jij en ik en nog een paar miljard andere personages op deze planeet.

Uit het Zweedse Göteborg arriveerden afgelopen vrijdag weliswaar wat zalvende woorden. Daar vergaderden de Europese leiders terwijl ze met warme gevoelens aan ons dachten. Ze waren het met elkaar eens dat het zo niet verder kon. Ze zetten hun handtekening onder de Europese Pijler voor Sociale Rechten, een verklaring van troost aan het adres van de modale Europese burger. 'Je zal niet helemaal aan je lot worden overgelaten', klonk het barmhartig uit de monden van onze leiders.

In deze tijden van digitalisering en robotisering komen sociale rechten als fatsoenlijk loon, goede zorg en een redelijk pensioen dus binnenkort binnen handbereik. Tijd om tranen van vreugde te laten en in het rond te dansen.

Maar, wacht even. Heeft die bijeenkomst in Zweden niet veel weg van een echtscheiding, waarbij de rijkere partner ondanks de huwelijkse voorwaarden door de emotionele hitte van de prille breuk zelf een kleine alimentatie voorstelt? Jij en ik kennen de rijkaard, we weten dat hij in alle steden van de wereld zal vergeten dat hij ooit iets had beloofd.

En wij, de underdogs - op deze aarde net zo massaal aanwezig als koloniën van mieren in de bodem - kunnen tegenwoordig ook niet meer rekenen op de oude, hoogopgeleide, linkse gasten die ons vroeger een warm hart toedroegen. Want zij hebben thans iets anders aan het koppie. Vergeten zijn de idealen van gelijkheid en anarchie. Hun geflirt met de Mohammed-onderdanen en hun dans met de Middeleeuwen vergen nu eenmaal heel veel energie.

Begin maar te wennen aan je nieuwe status, beste nietsnut. Hecht geen waarde meer aan je intellectuele vermogen en aan je spierkracht. De computer en de robot zijn beter dan jij en werken door tot diep in de nacht. Een paria ben jij binnenkort, die naar het leven van de gelukkige, reizende, grenzen verleggende, carrière makende minderheid smacht.

We zullen moeten blijven leven. Hun succes is namelijk een grote leegte als ze niet kunnen pochen, tussen de massa met de hartverscheurende begeerte in de ogen.

Ruilen met opa, dat zou je zo doen, echt waar. Met zijn blote handen maakte hij tenminste nog dingen, nietwaar...? Het cement roerde hij tot beton en de gekreukelde biljetten in zijn eeltige handen bogen voor zijn vermoeide lijf als een teken van eerbetoon.

Lanterfanten, dat is straks wat jou ten deel valt. Voor een nutteloze als jij geen project, geen masterplan. Ik zie je met je handen in je broekzakken urenlang wandelen in troosteloze straten, geen doel, geen afspraak. Andere nietsnutten groet je onderweg, op grote afstand ruiken jullie elkaar.

Een fraaier perspectief heb ik je niet te bieden, maat. Want dat je niet vooruit te branden bent, staat vast. Anders zou ik dromen over de revolutie der revoluties. Eentje waarin de aalmoezen in de fik gaan. Nietsnutten die sterven voor het idee van de afschaffing van alle bestaande valuta en de schrapping van alle schulden van de mens en van het land. Een spiksplinternieuwe munt waarmee de wereld als een computer gereset wordt, de tirannie van het erfrecht op de schroothoop verdwijnt en het nieuw gedrukte geld als startkapitaal eerlijk wordt uitgedeeld aan de herboren mens.

Voor zoiets mag de mens de aarde in een vuurbal laten veranderen. De rook die dan vrijkomt is als de walm van de boezem van onze moeders, beste nietsnut.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden