ColumnPeter Buwalda

‘Beste Boekenvriend’, schreef ik, ‘dank voor de zending. Helaas zijn de boeken zo krom als een hoepel’

‘En o ja, Boekenvriend, wat ik belangrijk vind aan tweedehandsboeken, is dat ze niet scheef gelezen zijn, daar bedoel ik mee dat de rug nog helemaal recht is, zonder rimpels en vouwen, maar vooral: niet uit het lood. Snapt u? Koffievlekken, verkleurde bladzijden, ezelsoren, naam erin vind ik allemaal niet erg. Als de ruggen maar recht zijn.’

Zo, Boekenvriend leek me geïnstrueerd. Sinds de handel zich via internet voltrekt, moet je de lui die vroeger met terminale weltschmerz achter hun toonder de betweter uithingen, alles heel precies uitleggen.

Ah! Hoort wie klopt daar, kinderen, het is de pakketbezorger. Trek Piet gewoon het oranje tenue van de pakketbezorger aan, en iedereen is tevreden, ik voorop.

‘Waarom zit er geen gedicht bij’, zei ik tegen Jet, hakkend met een taartmes. Boekenvriend had er meteen maar een surprise van gemaakt, met kilometers ducttape en doosjes in doosjes. Flop, de boeken, daar waren ze.

‘Godverdegódver, zeg. Wat een pleurislijder.’

‘Scheef?’

‘Schééf?? Die teringlijer is er met een wals overheen gegaan. Hij heeft ze op straat gelegd en is er met z’n Opel Kadett drie keer overheen gereden! Ik zweer het!’

Oké, tranquilo. Tot driehonderd tellen. ‘Beste Boekenvriend’, schreef ik, ‘dank voor de zending. Helaas zijn de boeken zo krom als een hoepel, volkomen scheefgelezen. Weet u wel wat scheefgelezen is? U verzekerde me dat de ruggen ‘pico bello’ waren. Zal ik ze terugsturen?’

‘Beste heer Buwalda, hoezo zijn de boeken niet pico bello? Kunt u ze niet lezen? Scheefgelezen is een woord in uw vocabulaire. Ik ken het woord niet, en ik wil het ook niet kennen. Prettig weekend.’

Hoe zal ik het zeggen. Blinde razernij? ‘Boekenvriend’, tikte ik, ‘ik ga een klacht indienen. Het is belachelijk dat ik je platgewalste rommel niet kan retourneren. Dat mag hoe dan ook, zelfs als je meuk ‘pico bello’ was geweest. Prettig weekend.’

Ik snel checken op Google. Behalve dat ik ontdekte dat ik gelijk had, stuitte ik op andere gekken, betere gekken. Haha. Moet je horen, zei ik. ‘Mooie wieg, zelf gemaakt?’

‘Doet dat er iets toe?’

‘Euh, nee, was gewoon benieuwd...’

‘Nou dan.’

Jet kwam gezellig achter me staan. ‘Die vlekken aan de binnenkant van het deurtje, wat is dat? Kan dat eraf?’

‘Plastic me dochter heeft een keer der barbies in de magnetron gedaan omdat ze die wilde vermoorden haha’

‘Méér’, zei Jet.

‘Kunnen de tuinstoelen klappen? Anders krijg ik ze niet in de schuur, vrees ik.’

‘Ja ze kunnen het wel, maar niet altijd, alleen als je echt een hele goeie grap vertelt dan klappen ze wel.’

‘Prettig weekend’, zei ik.

‘Ik zou wel een tas meenemen want anders word de doos nat, aangezien het heel hard regent.’

‘Heb geen moeite met een natte doos, als je begrijpt wat ik bedoel :))’

Ondertussen was er antwoord van Boekenvriend. ‘Heer Buwalda, ik ben uit uw spelletje gestapt, uw geld staat op uw rekening. Veel plezier met de boeken, scheefgelezen of niet. Van het begin wist ik dat u een fuik zette, dat er een val werd opgezet. Prettig weekend.’

Prettig, maar kon weekender. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden