Opinie Vleesban

Best Kept Secret, ban de kipsaté en de rendang!

Maak van het festival een ijkpunt in vernieuwende catering. Begin eens met een vleesquotum, oppert wetenschapsredacteur Maarten Keulemans.

Bitterballen- en krokettenverkopers bij Best Kept Secret. Hoe vrolijk ze ook aan de vrouw worden gebracht, het kan ook zonder vleesproducten. Foto Jan Mulders

Onthulde het Best Kept Secret-festival afgelopen weekeinde warempel een wonderlijk geheim: met meer vrouwelijke artiesten kun je dus óók een popfestival organiseren. Het evenement heeft het Keychange-initiatief omarmd, een voornemen om meer vrouwelijke muzikanten op het podium te krijgen. En wie zich net als ik liet betoveren door Afro-violiste ­Sudan Archives, er getuige van was hoe Wolf Alice-frontvrouw Ellie Rowsell na haar optreden vanaf het po­dium het aangrenzende meer in dook, of frontvrouw Aurélie Poppins van Cocaine Piss dwars door het uitzinnige springende en pogoënde publiek zag rennen, kan alleen maar vaststellen: minder mannen, je mist er niks aan.

Nu de dieren nog. Want Best Kept Secret herbergt nog een grimmiger geheim. Achter de schermen loopt een trieste, eindeloze stoet weerloze dieren het festivalterrein op, om te worden verwerkt tot spareribs, kipsaté, gehaktbal en patat-rendang – of nou ja, zo zie ik dat voor me. Natuurlijk: voor de vegetariër was er heus genoeg te eten op het festival. Maar de weeïge geur van gebraden vlees die over het terrein kringelde, stemt ook ongemakkelijk. Hoeveel dieren zou het bacchanaal eigenlijk vergen?

Laten we de koe eens bij de hoorns vatten. Alles overziend schat ik dat ik op het festival al snel zo’n drie ons vlees per dag eet, aangelokt door geurige Indiase curry’s en die hilarisch uitgedoste ‘roadkill’-grilltent schuin tegenover het hoofdpodium. Als alle 25 duizend bezoekers dat drie dagen lang doen, komt dat neer op 22.500 kilogram vlees.

Ruwweg eten we voor de helft varkensvlees, voor eenderde kip en eenvijfde rundvlees. Als die verdeling ook geldt op Best Kept Secret, krijg je een beeld van de omvang van de dierenparade die voor één Best Kept Secret-editie het leven moet laten. Zes runderen. Tweehonderd varkens. En maar liefst 11.250 kippen, een rij dieren van het festivalterrein tot het centrum van Tilburg. Sommige dingen moet je voor je zien, net zoals ik die fantastische vrouwelijke muzikanten met eigen ogen moest zien om te beseffen dat popmuziek écht ten onrechte het imago heeft van een door mannen gedomineerde activiteit.

Zou het niet een fantastische stap zijn om het festival volgend jaar vleesvrij te maken? Is Best Kept Secret, al jaren voorloper in vooruitstrevende muziek en dit jaar wegbereider in vrouwvriendelijk programmeren, niet het uitgelezen evenement om ook hierin een baken van vernieuwing te zijn? Er zijn al enkele dancefestivals (Milkshake, DGTL Festival) die het vlees hebben afgezworen, en de Lokerse Feesten deden het ooit een etmaal zonder dode dieren, maar dat was onder druk van oud-Smiths-zanger en vegetariër Morrissey, die alleen komt spelen op plekken met een vleesverbod. Een algemeen, groot popfestival volledig ontvlezen, dat is bij mijn weten nog niet eerder vertoond.

De vrouwenprogrammering van dit jaar bewijst dat het loont om jezelf een beperking op te leggen. Wat een creativiteit zou een vleesban losmaken bij de uitbaters van de talloze eettentjes! Wat een eyeopener zou het zijn voor de bezoekers: een paar dagen zonder vlees, je mist eigenlijk niets. Al is het maar omdat het best wrang is om pal naast safaripark Beekse Bergen (‘maak kennis met de dieren’) die dieren gebraden en overgoten met een sausje op een plastic bordje geserveerd te krijgen. Onder noemers als ‘bij een ijskoud pintje hoort natuurlijk een lekker stuk vlees’ of, ik verzin dit niet, een ‘killer hamburger’.

Kom, Best Kept Secret, ik daag jullie uit. Wat met vrouwen kan, kan met dieren toch zeker ook? Maak van het festival behalve een voorloper in vernieuwende muziek ook een ijkpunt in vernieuwende catering. Begin desnoods met een quotum – de helft vleesloos – of met een lokmiddel: vleesloze cateraars voorrang.

Maar bij mijn herbruikbare hardplastic bierglas, ik ken mijn lievelingsfestival beter dan dat. Dat kan gedurfder, spannender, sterker. Een festival waarvoor per twee bezoekers één dier dood moet is niet meer helemaal van deze tijd. Durven jullie het aan om dat te doorbreken?

En, ook mooi meegenomen, kan Morrissey eindelijk eens op Best Kept Secret spelen.

Maarten Keulemans is wetenschapsredacteur van de Volkskrant en flexitariër.

Meer over

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.