Opinie

Beslissingen op de UvA worden via de achterdeur genomen

In de Universiteit van Amsterdam is een cultuur ontstaan waarin belangrijke beslissingen van bovenaf worden geïnitieerd, van bovenaf worden geëvalueerd en van bovenaf worden goedgekeurd.

Beeld anp

De bezetting van het Maagdenhuis is niet alleen een oproep van de studenten van de Universiteit van Amsterdam voor meer democratie binnen de universiteit. Met de bezetting leveren studenten kritiek op de issue van macht en privatisering binnen het onderwijsstelsel.

Na een elf dagen durende bezetting van het Bungehuis, het centrum van de Geesteswetenschappen, heeft de Nieuwe Universiteit haar aandacht nu op het Maagdenhuis gericht - het centrum van de Universiteit. De Geesteswetenschappen hebben in de huidige maatschappij een moeilijke positie: de resultaten die zij boeken zijn moeilijk te bevestigen in cijfers en prestatierapporten - vooral op korte termijn. Het is daarom niet vreemd dat vooral binnen deze faculteit de ontevredenheid over het bestuur - en beslissingen die daar gemaakt worden - begonnen is. Maar niet alleen binnen deze faculteit wordt de onvrede over het bestuur gedeeld.

Beeld anp

Achterdeur

De UvA heeft een cultuur ontwikkeld waar beslissingen van bovenaf worden geïnitieerd, van bovenaf worden geëvalueerd en van bovenaf worden goedgekeurd. In alle facetten van het universiteitsbestuur zie je dit terugkomen. Een aantal voorbeelden op een rij:

De UvA kent een soort grondwet die ieder jaar moet worden vastgesteld, de OER A, en daar hebben opleidingscommissies, waarin studenten en docenten van iedere opleiding zetelen, een stem in. Dit jaar is besloten om deze stem niet alleen te negeren. Nee, gehoord werden de commissies niet eens. Via de achterdeur is geprobeerd het reglement goed te keuren, want het is lastig om zoveel meningen te horen. Beleid maken is nu eenmaal een stuk makkelijker zonder rekening te houden met de meningen van degene die het beleid uitvoeren.

En waarschijnlijk het grootste voorbeeld van deze achterdeurpolitiek is de AFS, de Amsterdam Faculty of Science. De besturen van de UvA en VU willen graag een grote bètafaculteit vormen onder de noemer van de AFS. Docent en student protesteerden hier echter tegen: dit zou leiden tot een groter, bureaucratisch blok en de kwaliteit van het onderwijs zou dalen. De studentenraad blokkeerde daarom vorig jaar deze fusie. Echter, via omwegen wordt nu toch geprobeerd deze AFS te realiseren.

Waarom moeten deze keuzes via achterdeuren genomen worden? Waarom voelt het bestuur van de Universiteit van Amsterdam zich genoodzaakt om deze macht uit te oefenen? En waarom zijn zij niet in staat om de nodige achterban van docenten en studenten in te lichten over de noodzakelijke handelingen?

De macht van de universiteit moet niet bij een bestuur liggen die actief bezig is deze macht uit te oefenen. De vrees om beslissingsbevoegdheden kwijt te raken, lijkt het huidige bestuur te verlammen om te spreken met docenten en studenten. Het wijzen naar Den Haag wanneer een impopulaire maatregel genomen wordt, lijkt de studenten echter niet meer af te leiden. Macht bij een universiteit moet een combinatie zijn van bestuur, docenten en studenten, want zij vormen de Universiteit. Want zonder docenten en studenten geen onderzoek, geen creativiteit, geen reputatie en geen innovatie.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.