Column Bert Wagendorp

Bert Wagendorp is geen fan van Froome, maar hoopt nu voor het eerst dat hij wint

In de sjieke Franse krant Le Monde stond gisteren een ingezonden stuk van de Brits-Keniaanse wielrenner Chris Froome. Het gebeurt niet elke dag dat Le Monde op de opiniepagina ruimte biedt aan een sportheld – er zijn overigens ook niet zoveel sporthelden die dat willen. De meesten van hen leven in een eigen universum, waar helemaal geen kranten bestaan en waarin zij als enige fonkelen aan de hemel, onaantastbaar, ver boven alles verheven en toegejuicht door hun onderdanen. Meestal kunnen ze trouwens ook geen drie zinnen fatsoenlijk achter elkaar zetten. Wat niet erg is, sporters moeten doen waar ze goed in zijn: sporten. Chris Froome is een uitzondering.

Froome heeft vier keer de Tour gewonnen en gaat vanaf vandaag proberen daar een vijfde zege aan toe te voegen. Daarmee zou hij gaan behoren tot een illuster rijtje: Anquetil, Merckx, Hinault en Indurain.

Er is ook een wielrenner die de Ronde van Frankrijk zeven keer won, maar achter diens naam staan zeven rode kruisjes, nadat was gebleken dat Lance Armstrong verboden middelen had gebruikt. Dat geldt ongetwijfeld voor meer winnaars, maar die kwamen er op de een of andere manier mee weg.

Nu is er de kwestie-Froome. Bij hem werd tijdens de laatste Ronde van Spanje, die hij won, een te hoog gehalte salbutamol gemeten, een anti-astmamiddel. Froome had te veel pufjes genomen. Salbutamol is geen doping en daarom niet verboden, maar het gebruik ervan is aan een maximum gebonden. Wordt dat overtreden, dan volgt een onderzoek, waarin de sporter de kans krijgt zich te verdedigen en met een verklaring te komen over hoe het zover heeft kunnen komen. Dat gebeurt vertrouwelijk – althans, dat zou moeten. Maar in het geval van Froome werd er gelekt. Het oordeel lag meteen op tafel, niet alleen in de internet-riolen maar ook in de serieuze media: Froome was positief bevonden. Positief: hij had doping gebruikt.

Vanaf het moment waarop een sporter te maken krijgt met dergelijke beschuldigingen, staat hij praktisch machteloos. Het oordeel is al geveld, de redelijkheid wordt onthoofd en juridische regels gelden niet meer. Alweer zo’n verdomde gebruiker die de reine sport heeft bezoedeld, hang ’m op! Bloeddorst is een deel van de sportfans al sinds Romeinse tijden niet vreemd en er zijn genoeg sportjournalisten en collega-sporters die de schuimbekkende meute enthousiast van meer munitie voorzien. Doorgaans niet met feiten, maar met verdachtmakingen en insinuaties.

Alleen bleek er dus, na maanden van onderzoek, bij Froome geen sprake van een overtreding. De te hoge meting was verklaarbaar. De meetmethode, gaf zelfs degene toe die hem had ontwikkeld, had niet zomaar mogen worden toegepast op een wielrenner die zojuist urenlang door de bloedhete Spaanse siërra’s had gekacheld en uitgedroogd de meet was gepasseerd. Zowel de wereldwielerbond UCI als de dopingautoriteit Wada verklaarde Froome onschuldig. De organisatie van de Tour de France moest terugkomen op het startverbod dat Froome al was opgelegd.

Zaak over, zou je zeggen. Maar dat is niet zo. De vrijspraak leidde alleen maar tot meer gespeculeer over corruptie en omkoping. Onschuld is in het wielrennen een verdacht woord geworden. Wie onschuldig pleit, laadt daarmee de verdenking op zich schuldig te zijn.

De Tour de France wordt spannend dit jaar en het is vooral de vraag of Chris Froome door een onverlaat van de fiets zal worden geslagen, óf door een zwakbegaafde diens ochtendurine in het gezicht gesmeten krijgt. Het Franse wielervolk is opgehitst door de oude kampioen Hinault, een trieste dwaas wiens schedel is gevuld met spieren in plaats van hersenen.

Froomes stuk in Le Monde was een poging tot weerwoord, een beroep op de rede en de sportiviteit. Het is de vraag of het zal helpen, de duimen wijzen al in neerwaartse richting. Hoe komt die jongen straks ongeschonden Alpe d’Huez op?

Ik ben geen fan van Chris Froome en zijn ploeg. Met zijn voorgeprogrammeerde manier van wielrennen heeft hij voor mij veel van de lol van het Tourkijken vergald. Froome is de eerste gedataïseerde wielrenner.

Desondanks hoop ik, voor het eerst, dat hij wint.

Meer over