Column Bericht uit

Bericht uit Zweden: lekker luierend de winter door

Een man skiet door de straten van Stockholm. Soms blijft de sneeuw in Zweden liggen tot in april.

Ik kijk naar de laatste plekken in mijn tuin waar nog sneeuw ligt. Van de massa die het tot voor kort nog was, is weinig meer over dan een handvol smeltende brokken ijs. Het waait en het oogt kaal en grijs. Er is nog geen zon te zien. Maar misschien is dit – met bijna 5 graden boven nul – de langverwachte overgang naar de warmere maanden?

Niet te vroeg juichen, denk ik. Twee weken geleden hoopten we hetzelfde. Ook toen was de sneeuw even weg en kroop buurman Hasse – een jager die in een oude Volvo rijdt – al door zijn tuin om de planten van verse aarde te voorzien. Te voorbarig, zo bleek. Niet veel later kieperde de hemel wederom een lading sneeuw over Zweden uit.

In Nederland klagen veel mensen dat het nooit meer echt winter wordt. In Zweden zucht de bevolking er nog onder. De winter duurt hier lang. Veel te lang, vinden de meesten. Vorig jaar waren zelfs grote delen van zuidelijk Zweden tot in april bedekt met sneeuw.

In december is iedereen nog blij. Tijdens het drie dagen durende kerstfeest doen ze zich tegoed aan Zweedse glühwein en julbord, een kersttafel die onder meer bestaat uit de bekende gehaktballetjes en met mosterd ingemaakte haring. Heel Zweden wil het dan vooral mysigt met elkaar hebben – gezellig dus. Kinderen sleeën massaal van de heuvels, aangemoedigd door hun ouders.

Maar na de jaarwisseling vallen de Zweden in een gat. Het is opeens wel erg donker buiten zonder al die kerstlichtjes en gezelligheid. De zomer voelt ver weg. Grofweg zie je dan twee overlevingsmechanismen in werking treden. 

Je hebt de actieve Zweden die ‘overdreven’ gezond en actief gaan doen. Ze wisselen op internetfora nieuwe recepten van groene sapjes met elkaar uit, blazen het abonnement bij de sportschool nieuw leven in en praten elkaar vervolgens een schuldgevoel aan doordat ze er te weinig naartoe gaan.

Daarnaast heb je de zogeheten soffpotatis – letterlijk ‘bankaardappel’. Dit ‘realistische’ type Zweed denkt niet dat excessief bewegen helpt tegen de winterdip. Hij gelooft in het tegendeel: zo veel mogelijk luieren op de bank. De luiere Zweed doet niets liever dan misdaadseries op Netflix bingewatchen en in het weekend, al chips etend, doorzappen naar de Zweedse Studio Sport. Die is dan meestal gewijd aan een urenlang, heerlijk ‘slaapverwekkend’ liveverslag van langlaufen en biatlon.

Tijdens de zogeheten sportlov (schoolvakantie met sport als thema) worden alle Zweden, bankaardappel of niet, geacht met hun kinderen sportactiviteiten te ondernemen. De sportfreaks geven daaraan gehoor door op skivakantie te gaan naar de Zweedse bergen. De aardappelen doen het op hun manier en boeken ‘schaamteloos’ een geheel sportloze zonvakantie naar de Canarische eilanden of naar Thailand.

Bij de Zweedse winter hoort tevens het eindeloze sneeuwschuiven. Dat klinkt idyllisch, maar tegen maart is de lol er wel af. De Zweden moeten er dan in de krant aan worden herinnerd dat het hun plicht is het terrein rond hun huis te blijven vrijhouden van sneeuw. Er staan voor zover bekend geen zware boetes op sneeuwschuifweigeren. Je wordt er wel op aangekeken. Als ik naar buiten loop, zie ik buurman Hasse weer. Hij denkt vast: ha, daar heb je die aardappel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.