opinie co2-uitstoot

Beperk CO2 door betere benutting van biosystemen

Biosystemen kunnen veel beter benut worden, betoogt Rudy Rabbinge, universiteitshoogleraar Productie Ecologie en Duurzame Ontwikkeling Wageningen.

Boze inwoners van Barendrecht protesteren tegen de voorgenomen opslag van CO2 in hun woonplaats, 2 december 2009 Beeld Arie Kievit

In een krachtige reactie op het standpunt van de milieubeweging bij het klimaattafel-overleg houden Turkenburg, Metz, Meijer en Schöne een niet onderbouwd pleidooi voor CO2-afvang en het inzetten van biomassa als energiebron (O&D, 12 december).

Het argument dat zij hanteren, is de ontoereikendheid van de mogelijkheden van zon, wind en energiebesparing. Andere bronnen van energie zoals kernenergie en geothermie noemen zij niet, net zomin als de discontinuïteiten in het energiegebruik bij grootgebruikers terwijl daar enorme mogelijkheden liggen. Zij volstaan met niet-onderbouwde beweringen en pleidooien.

Met grootschalige inzet van biomassa in energiecentrales, zoals Turkenburg c.s. bepleiten, wordt het paard achter de wagen gespannen. Want de daardoor vergrote emissie van broeikasgassen ontkennen zij via een boekhoudkundige, frauduleuze truc, alsof verbranding van hout geen CO2-emissie zou geven. Het duurt, afhankelijk van de soort, minimaal zestig tot ruim honderd jaar voordat nieuwe bomen bij benadering dezelfde hoeveelheid CO2 weer hebben opgeslagen. De wereld verstookt nu al meer hout dan bossen kunnen bijgroeien.

In de volgorde hout, turf, bruinkool, kolen, olie en gas leveren deze brandstoffen steeds minder emissie van CO2 per eenheid energie. De historische trend van verschuiving in de richting van gas wordt door hun rekentruc doorbroken.

Sinds de industriële revolutie is de uitstoot van broeikasgassen en vooral CO2 sterk toegenomen, maar de helft van die uitstoot is door biosystemen, in oceanen en grassen, in steppen en savannes vastgelegd. Daardoor is de CO2-concentratie in de atmosfeer geen 600-700 maar 420 ppm (parts per million). Inzet op meer benutting van die biosystemen is dan ook een betere weg dan het met risico’s gepaard gaande opslaan in lege gasvelden, nog afgezien van de veel lagere kosten.

Opvallend is dat deze klimaatdeskundigen zo weinig weten van elementaire ecologische principes van plantaardige productie. Ondanks dat kennelijke gebrek aan kennis verwijten zij hun criticasters, zoals de milieubeweging, te kiezen voor doodbloeden alsof de milieuorganisaties pleisters plakken afwijzen. Een werkelijke dialoog start met respect voor de gesprekspartner, goede analyses en onomstreden feiten, niet met vooroordelen en slecht doordachte opvattingen.

Lees bijvoorbeeld de WRR-studie van 1994, Duurzame risico’s, een blijvend gegeven, dat die analyses op verschillende aggregatieniveaus en met verschillende scenario’s al tot in detail uitwerkt. Dat rapport zou het startpunt van de discussie moeten zijn.

Rudy Rabbinge, emeritus Universiteitshoogleraar Productie Ecologie en Duurzame Ontwikkeling Wageningen, voormalig Raadslid WRR (Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.