ColumnSheila Sitalsing

‘Ben ik een moordenaar?’, app ik naar een vriendin. Ze informeert ‘of er boomers bij waren’

Zaterdagavond moest ik werken voor de radio. Er werd een prijs uitgereikt voor het beste journalistieke boek, in en rond de studio liepen belangrijke mensen rond uit de journalistiek en omstreken, de stemming was feestelijk.

Zondagmiddag begon zonder waarschuwing vooraf mijn neus te lopen. Het duurde even voor ik het door had.

Maandag was er keelpijn, hoesten, verhoging en een imposante hoeveelheid snot.

Dinsdag: koorts.

Met twee paracetamolletjes en even aankijken gaat veel, zo niet alles over, zo heb ik onthouden van mijn vader. Hij had doorgeleerd voor medische adviezen – ik heb het altijd bijzonder gevonden dat je een jaar of twaalf moet studeren om met autoriteit ‘paracetamol en even aankijken’ te kunnen zeggen – maar hij is alweer een tijdje dood, en heeft niet meer mee mogen maken dat men zich bij een snotneus op last van de premier in de eigen kelder moet opsluiten, ver bij huisgenoten vandaan.

Een afschuwelijke gedachte dringt zich op: misschien heb ik zaterdagavond de crème de la crème van de journalistiek corona bezorgd. Want hoe zat het ook alweer met asymptomatische besmetting, en was er niet iets met aerosolen of zijn die alleen gevaarlijk als je erin gelooft, straks gaan ze allemaal dood, of gaan ze aan de hydroxychloroquine met zink, wat ook op dood neerkomt.

‘Ben ik een moordenaar?’, app ik naar een vriendin. Ze informeert ‘of er boomers bij waren’.

Testen, besluiten we, voor de gemoedsrust. Thuis roept iemand enthousiast ‘goed onderwerp voor de krant!’ uit, om er snel aan toe te voegen dat hij ‘natuurlijk hoopt’ dat ik niet doodga.

Dan treedt het wonder van de Nederlandse organisatiemaatschappij in werking. Binnen 30 seconden heb ik via het coronatestnummer van de GGD een echt persoon aan de lijn – daar kunnen ze bij de Belastingdienst, of bij de helpdesk van een willekeurige internetprovider, een puntje aan zuigen. Nog eens 30 seconden later liggen er een afspraak, een bevestiging per mail en sms, en nauwkeurige instructies.

En zo kan het komen dat ik op een zonnige woensdagochtend aansluit in een lange file op het parkeerterrein van een Van der Valk-hotel in Nootdorp. Tussen vele tientallen mensen in auto’s met zacht ronkende motoren, van wie er hooguit eentje waarschijnlijk positief zal testen. Want dat is het percentage mensen dat corona blijkt te hebben na een test in de teststraten door het hele land: 1 à 2 procent.

Volgens sommige complotdenkers – zeg maar familie van de mensen die je avond aan avond op televisie dingen kunt horen zeggen als ‘die verhalen over zink lees ik ook allemaal’ en ‘je mag geen kritiek hebben op het RIVM. Er is een omerta’ en ‘de GGD is een schande!!’ – betekent dit dat het een stelletje prutsers is bij de GGD en dat het aantal besmettingen veel lager/hoger (afhankelijk van welk type complot ze aanhangen) ligt. Nu.nl haalde er voor een factcheck enkele hoogleraren met relevante kennis en ervaring bij om uit te leggen dat die coronatests juist zeer betrouwbaar zijn, maar de tijd dat daarmee de kous af was, ligt ver achter ons.

In de file op weg naar de testtent is de koorts natuurlijk allang weg, er rest slechts een droog hoestje, en sist daar nou iemand ‘ik zéí toch: paracetamol en aankijken’ of beeld ik me dat in? De organisatie is strak, de mensen zijn aardig en efficiënt, dit land is gezegend met geweldige GGD-medewerkers, en de test is te gruwelijk om hier te beschrijven. Dat laatste zou natuurlijk óók onderdeel van een complot kunnen zijn: het is volslagen onnodig om met een wattenstaaf via de neus in de omgeving van de hersenpan te wroeten, maar ze doen het toch, om de anderhalvemeterdiscipline er in te houden.

Twintig uur later gaat de telefoon al. Negatief.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden