LezersbrievenDonderdag 5 maart

Beïnvloeden verkeersgedrag is niet eenvoudig

De lezersbijdragen van donderdag 5 maart. 

Een NS-medewerkster maar reizigers op Utrecht CS bekend met de nieuwe dienstregeling. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Brief van de dag

Marc Oosterhout gaat uit van het niet van wishful thinking gespeende misverstand onder veel reclamemakers dat je voor beïnvloeding van gedrag in verkeer en vervoer zonder meer dezelfde benadering kunt gebruiken als bij reclame over consumptieartikelen. Maar de keuze van vervoerswijze is ­essentieel anders dan gewoon koopgedrag. Koopgedrag betreft meestal de keuze van het merk van een product (macaroni, tv, smartphone) dat als product toch wel wordt gekocht. Dat is dus in verhouding geen erg wezenlijke keuze.

Veranderen van mobiliteitsgedrag is het stoppen van bepaald – aantrekkelijk – gedrag, zoals autogebruik, en het beginnen met totaal nieuw gedrag, regelmatig met het openbaar vervoer reizen. Dat is een veel ingrijpender gedragsverandering en dus een veel ingrijpender keuze. Waar bovendien die keuze voor de auto vaak gewoontegedrag is, dus beklijft doordat het goed bevalt, is een gedragsverandering daar veel moeilijker te bewerkstelligen. Tot overmaat van ramp leidt dat gewoontegedrag ertoe dat je niet openstaat voor communicatie over alternatieven. Via communicatie mensen in de trein krijgen is echt niet zo simpel als Nikes verkopen.

Cees Wildervanck, verkeerspsycholoog, Overschild

Arbeiders

‘Mijn moeder vond dat ik met alle soorten mensen moest kunnen omgaan, ook met arbeiders. Nou dat heb ik geweten’, aldus Annejet van der Zijl in gesprek met Robert Vuijsje. Hoe is het mogelijk dat in deze tijd nog zo minachtend geschreven en gedacht wordt over arbeiders. Als je beter begrepen had wat je moeder precies bedoelde Annejet, had je niet zo negatief over arbeiders en Friezen gesproken.

Zonder de arbeider waren we in deze wereld niet zover gekomen als we nu zijn. Ik kom zelf uit een arbeiders­nest. Als geen ander heb ik later als directeur van een Educatieve Uitgeverij ervaren hoe belangrijk arbeiders/ werknemers voor je bedrijf zijn. Ik zou me als Annejet van der Zijl nog maar eens goed achter de oren krabben.

Jan Jansen, Frederiksoord

Geen nieuws

Mijn complimenten voor het, bijna, ontbreken van berichtgeving over het coronavirus op woensdag. Dit is niet cynisch bedoeld. Zo herken ik de Volkskrant weer. Niet meedoen in die oneindige, paniekzaaiende, gedetailleerde, deskundigen erbij slepende berichtgeving. Maar van: Er is niets nieuws te melden, dus dan weten we het even wel. Dank daarvoor.

Wim Kauffman, Den Haag

Zin van het leven

Helemaal eens met Jan Tolsma uit Leiden. De zin van het leven is hoe te leven vanuit het hart. Daar zou ik meer over willen lezen.

Irma Meijs, Vijfhuizen

Gedupeerd

Er gaat de laatste tijd nogal eens wat mis bij onze overheidsdiensten. Vers in ons geheugen liggen de missers van onze Belastingdienst. Grote opwinding over gedupeerde burgers en natuurlijk politiek rumoer.

Dat het bij de Immigratie en Naturalisatiedienst (IND)niet lekker loopt is niets nieuws. Maar nu blijkt dat onze overheid dit jaar mogelijk zelfs 70 miljoen euro aan dwangsommen moet betalen omdat de IND wettelijke termijnen overschrijdt.

De focus in het debat ligt niet op de gedupeerden, die eindeloos moeten wachten op een beslissing van de IND. De insteek is: het is zonde dat er dwangsommen betaald moeten worden of zelfs: kunnen we dit niet speciaal voor asielverzoeken afschaffen?

Een gedupeerde aanvrager van een asielvergunning verdient kennelijk minder bescherming dan een gedupeerde belastingbetaler. Zou het iets zeggen over ons beschavingsniveau?

Henk Brandt, Amsterdam

Griekenland

‘De EU schiet Griekenland te hulp’. Het zou tijd worden, denk ik dan, regel opvang voor de vluchtelingen en spreid ze over Europa. Maar nee, we gaan 700

miljoen euro besteden aan meer grenswachten en fregatten die patrouilleren tussen Griekenland en Turkije. Zoals ik eerder op het journaal kon zien, duwen die overvolle, wrakke rubberboten terug. Dat daar wel eens mensen bij omkomen, ach. Het is misdadig. We zijn stinkend rijk en hebben geen andere moraal dan ikke, ikke en de rest kan stikken.

Jacques van der Borght, Tilburg

Feiten voor bij de babyshower

Zaterdag stond in de opiniebijlage een artikel over de stand van #MeToo met een kop: ‘Feiten voor bij de borrel, seksueel misbruik’. Die zondag gaven vrienden een feestje en aangezien ik in grote groepen sociaal ongemakkelijk ben, volgde ik uw advies op en wat was het gevolg? Ik ben het huis uitgezet, omdat ze het een ongepast onderwerp vonden op een babyshower. Volkskrant, u wordt bedankt.

Peter Pannekoek, Amsterdam

Ajax

In zijn stuk over Ajax’ verval mist Willem Vissers een essentieel onderdeel, namelijk het onverwachte verlies van Ajax in de Arena tegen Willem II op vrijdag 6 december 2019. De thriller op Stamford Bridge op 5 november was een pechgeval, maar na Willem II begon het verval echt. De week daarop verloren ze van Valencia. Willem II heeft de zwakte van Ajax blootgelegd en niet Chelsea. Ere wie ere toekomt.

Anton Retel Helmrich, Tilburg

‘Likes’

Schattig idee, dat Open Redactie. Kritiek op c.q. aanwijzing van onjuistheden in bijdragen van columnisten en (vaste) medewerkers worden meestal niet geplaatst. Likes-berichten wel. Dit briefje zal de krant niet halen.

Johan F. Bil, Oosterhout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden