Laat het stoppenKatinka Polderman

Babykledingmakers, neem jullie verantwoordelijkheid: geen capuchons voor baby’s meer

null Beeld

Ho, ho. Niet alle moderne verschijnselen hoeven we goed te keuren. Er zijn zaken waar we ons tegen ­kunnen, nee, móéten verzetten. Deze week hoopt Katinka Polderman voor eens en voor altijd af te rekenen met babycapuchons.

Als je baby bent moet je maar het geluk hebben dat degene die jou aankleedt ongeveer dezelfde kledingsmaak heeft als jij. Dat diegene een beetje feeling heeft voor lekker zachte soepele stofjes, comfortabele modelletjes en prettig geplaatste sluitingen, up to date is voor wat betreft het actuele kleurenpalet en als je een meisje bent het roze en tule weet te doseren zodat je niet al in je eerste weken volkomen voor schut ligt op je boxkleedje.

Maar o wee als je ouder – want dat is in de meeste gevallen natuurlijk de personal shopper annex stylist annex kleedster (m/v) – een gebrek aan inlevingsvermogen heeft. Die zich dan te buiten gaan aan oncomfortabele tenuetjes die niet gemaakt zouden mogen worden: rompertjes met mouwtjes waar mollige baby-armpjes eigenlijk net niet door passen, (tuin-)broekjes van dikke stugge spijkerstof waardoor bewegen – toch al een uitdaging in de wereld der baby-achtigen – onmogelijk wordt, of slaapzakken met een veel te hoog sluitende rits waardoor er constant een hard stuk plastic in des baby’s onderkin prikt.

En... het kledingstuk waarop wij ons nu zullen concentreren: vestjes uit de newborncollectie met een capuchon.

Een capuchon!

Laten we eerst het begrip capuchon waterdicht definiëren. Een capuchon is een aan een voor het bovenlijf bedoeld kledingstuk vastgenaaide muts die – tenzij je drugs dealt of er net zo stoer wilt uitzien als iemand die drugs dealt – niet bedoeld is om op je hoofd te zetten.

Goed. Een baby dealt geen drugs en wil behalve slapen, melk drinken en nu en dan een schone luier helemaal niks, dus ook niet er net zo stoer uitzien als iemand die drugs dealt. Een baby draagt een capuchon dus nooit op zijn hoofd. Als de baby in kwestie wat kon rondwandelen zou die capuchon geen probleem zijn: capuchon in de nek en niks aan het handje. Maar een baby loopt niet. Die ligt! De hele dag! Met voortdurend die rottige opgepropte lap textiel onder zijn nekje en achter zijn hoofd gefrommeld! Dat ligt niet lekker en dat is zielig voor zo’n hulpeloos wezen!

En geen politieke partij die ernaar kraait, het is alleen van keroni’s dit en keroni’s dat.

‘Zeik niet zo moeke’, hoor ik nu de hoogopgeleide Randstedelijke twintigers boven hun frappuccino pruttelen, ‘dan trek je je kind toch wat anders aan.’ Maar het probleem met babykleertjes is: vaak krijg je ze. Een gegeven paard meteen wegflikkeren is zonde en onaardig, dus ik sjor mijn baby daar dan toch maar in, zachtjes biddend dat hij zich binnen een kwartier van de schouders tot de knietjes onder projectielschijt zodat hij wat comfortabelers aankan.

En al trok ik het hem niet aan: overtollige babykleertjes gaan in de kledinginzamelingsbak en daarna worden ze tweedehands verkocht. Dan moet een andere baby op die prop liggen. Een árme baby ook nog eens, want rijke baby’s krijgen geen tweedehandskleertjes, in elk geval niet als die niet van een hippe app komen.

Dus dan word je al geboren met een achterstand op sociaaleconomisch gebied en dan moet je ook nog eens op zo’n hinderlijke dot textiel liggen. Superzielig. En vertellen dat je beroerd ligt kun je ook al niet. Het is me een raadsel waarom Mary Servaes dit leed nooit heeft bezongen, want er zitten minimaal veertien hartverscheurende coupletten in.

Goed, de capuchons. Er is één groep die dit kan stoppen: de babykledingindustrie. Babykledingmakers, neem jullie verantwoordelijkheid. Het enige wat een baby tot maat 68 nodig heeft is een stel degelijke rompers en pyjama’s. Maak die. Niets anders. Als woordvoerder van het genootschap van kritische baby’s met een hekel aan overtollig textiel zeg ik u: dadaahuu!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden