Arm landschap

Onder de kop ‘Windmolen is zinloos en verpest het landschap’ publiceerde werktuigbouwkundig ingenieur Guus van Bronswijk op 19 juni in Forum een uitstekend stuk over de windmolenkrankzinnigheid die door Nederland waart.

Windmolens werken niet (vaak is er geen wind), helpen niet (de opbrengst is te verwaarlozen) en verpesten het landschap en het leven (je wordt duizelig van die draaiende staketsels en in de buurt maken ze het geluid van een dalende Boeing – probeer eens te slapen).

Opmerkelijk: de progressieve politieke partijen zijn voorstander van de vernietiging van het landschap. De term ‘duurzame energie’ valt en de hele flank ligt in katzwijm.

Ballerina's

Verder dan hun neus kijken ze niet. En als er iemand toch een keer iets verder kijkt, zegt ze: ‘Ik vind windmolens juist mooi.’ Soms valt het woord ballerina’s. Ja, dan houdt de discussie op en is het land overgeleverd aan kunstenaars wier schoonheidsidealen ons volledig boven de pet gaan.

Van Bronswijk schreef zijn stuk na de publicatie ‘Weer wethouder bij windmolen’ op 13 juni in Forum, waarin Hogenboom c.s. hopen dat wethouders de belangen van omwonenden niet langer behartigen. De windmolens moeten gemakkelijker kunnen worden gebouwd. Van Bronswijk: ‘Fijne democratie die de milieubeweging voorstaat. Te vuur en te zwaard wordt de nagenoeg zinloze windmolen ons door de strot geduwd!’

Hoe zou de energiewoordvoerder van een politieke partij als de Partij van de Arbeid of GroenLinks zo’n stuk lezen? Hoofdschuddend? Het moet haast wel, anders zou er in zijn of haar gelederen een bewustzijn op gang komen dat de ondergang van het landschap probeert te stoppen.

Wie of wat zou de landschapsterroriserende gedachtegang van mijn favoriete politici aansturen? De Scandinavische windmolenlobby? Smeergeld? Kinderliefde voor de draaimolen? Het is en blijft een raadsel.

Van Bronswijk was voor het eerst van zijn leven in Groningen geweest: ‘Wat mij het meest opviel, was het adembenemend mooie landschap, de kapitale boerderijen (de uitdrukking ‘goed geboerd’ is vast daar uitgevonden), maar vooral de meer dan foeilelijke windmolens die het uitzicht volledig verpesten.’

Beeldkwaliteitplan

In de Volkskrant van 11 juni staat op pagina 2 het artikel ‘Groningen stopt de verrommeling.’ Anja Sligter doet verslag van de grote ergernis van de verrommeling van het landschap. Blokkendozen langs snelwegen, eentonige vinexwijken en rafelige dorpsranden: ‘De provincie Groningen kijkt niet langer werkeloos toe’.

De provincie heeft een bouwmeester in dienst genomen, Theo Hoek. Hij organiseert bijvoorbeeld keukentafelgesprekken met veeboeren die willen uitbreiden. Aan de keukentafel wordt gekeken of een schuur past in ‘het laat ingedijkte landschap waarin de werking van de zee nog goed valt af te lezen’.

Zo’n schuur wordt dan bijvoorbeeld ingepakt in een groene wal. Ook raadt Theo aan huizen te bouwen met grondstoffen uit de buurt in de stijl van een lokale aannemer. En alles valt onder de regels van een ‘beeldkwaliteitplan’.

Er mogen alleen traditionele materialen worden toegepast, zoals karakteristieke rode bakstenen, oranjerode keramische dakpannen en houten kozijnen. Als erfscheiding wordt een beukenhaag voorgeschreven.

En daarboven een mooi overkoepelend leger woest draaiende windturbines met rode flikkerlichten en dan is het plaatje rond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden