Lezersbrieven Woensdag 4 december

Architect, zorg voor eigenheid per regio

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 4 december.

Een woonwijk in Almere. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Brief van de dag

Geweldig artikel van Kirsten Hannema over de winnares van de Prins Claus Prijs, Mariam Kamara uit Niger. Architectuur die over eigenheid gaat, niet over algemene eigentijdsheid, noch over vermeende uitstraling.

En ook al gaan de vergelijkingen met Amsterdam als pars pro toto voor Nederland een beetje mank, Kamara houdt ons een ­geweldige spiegel voor. Het is belangrijk voor de herkenning van een regio of land dat de ruimtelijke constellatie eigenheid heeft. In ons land is het streekeigen ­karakter in de bouw in onbruik geraakt. Wat nog niet zo lang geleden herkenbaar was als typisch Fries, Gronings, Gelders, Brabants of Noord-Hollands is uit onze architectuur verdwenen: in het hele land zie je dezelfde soort woningen, scholen, kantoren. Dat is een groot verlies.

Wij architecten moeten ons ­bekennen tot de kenmerkende eigenheid van de regionale bouwkunst. Hier schuilt voor ons een belangrijke taak. Maak bewoners bekend met de eigenheid van hun omgeving: het is goed de geschiedenis te kennen van de plek waar je woont, zodat je er trots op kunt zijn.

Kost dat veel moeite? Ik denk het niet. Gewoon regelmatig jezelf de spiegel voorhouden die Kirsten Hannema ons aanreikt. Architectuur, je leeft erin, dat moet plezier opleveren.

Vic Wendel, architect, Roosendaal

Vrouwen

Pauw gezien. Krant gelezen. Vrouwenquotum, vrouwenquotum. Alleen van het woord al krijg ik buikloop. Ikzelf zou vrouwen niet ‘in een doosje’ willen doen. Ook vrouwen zouden die overtuiging veel meer moeten hebben. Hup, de barricaden op. En je zeker niet door mannen ‘in een quotum’ laten vangen.

En toch. Als ik dan de krant van dinsdag 3 december opensla en zie hoe Pedro Sánchez Ursula von der Leyen zoenend ontvangt, waar hij alle mannen behalve natuurlijk Rutte een hand geeft, bekruipt mij het gevoel dat de aaibaarheid van de vrouw zich structureel tegen haar keert (of allang heeft gekeerd). Misschien kunnen we als Zwarte Piet weg is, de discussie openen over het zakelijk zoenen.

Henry Salman, Alkmaar

100 km

In maart worden de nieuwe snelheidsborden geplaatst. Voordat het zover is kunnen we nog rustig doorkachelen met 130 km per uur. Dat is 25 procent CO2 meer uitstoot dan wanneer je 100 km rijdt. Merkwaardig toch dat het gros van de automobilisten niet op de gedachte komt om nu vast naar 100 km te gaan. Als ik op de snelweg zit, rijdt vrijwel iedereen harder. Waarom wachten?

Joep van Baars, Nijmegen

Mariss Jansons

In het  artikel  van Merlijn Kerkhof en Roland de Beer naar aanleiding van het overlijden van de eminente Mariss Jansons, voormalig chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest, staat dat Nederland in 1985 met hem kennismaakte. Maar Jansons maakte zijn debuut in ons land veel eerder, namelijk met het Radio Filharmonisch Orkest, op uitnodiging van Vara’s ‘Matinee op de vrije Zaterdag’, en wel op 1 oktober 1983, mijn eerste seizoen als artistiek leider. Het was een onvergetelijke Matinee, met Tsjaikovski’s Fantasie-ouverture Romeo en Julia, het Vioolconcert van Glazoenov (solist Boris Goetnikov) en de Vijfde symfonie van Sjostakovitsj.

Jan Zekveld, Schiedam

Zandvroem

Zo rond het jaar 2020 zuchtte heel Nederland onder de klimaatmaatregelen van het kabinet Markus Ruttix-III. Heel Nederland? Nee, een klein dorpje aan de kust bood moedig weerstand aan Ruttix & Co. Waar de rest van Nederland niet harder mocht rijden dan 100 km per uur, mocht in de duinen van Zandvroem zo hard worden gereden als je wilde. Het plaatselijke circuit werd er speciaal voor aangepast. Daar mocht zelfs extra stikstof worden uitgestoten, terwijl die uitstoot elders juist omlaag moest. En waar in het hele land niet kon worden gebouwd vanwege diezelfde stikstof en pfas, (ver)bouwden ze in Zandvroem rustig door, of er niks aan de hand was. Gek? Nee hoor, als een racewedstrijdje volgens een rechter een zaak van nationaal belang is – de gotspe – dan is natuurlijk alles geoorloofd en vindt Ruttix het prima: ‘Stikstofproblematiek? Pfas-normen? Ehh, heb ik even geen actieve herinnering aan’.

Alex van Kalken, Zoetermeer

Gemeenschap

In de overigens zeer leesbare column van Sheila Sitalsing heeft ze het over de Surinaamse gemeenschap die hier vooral in de war is. De ‘gemeenschap’ is een woord dat te pas en te onpas in de media gebruikt wordt om meningen te duiden. We leveren echter in een tijd waarin ieder mens individueel wordt benaderd en althans op papier individuele vrijheid heeft. De Surinaamse gemeenschap, de Joodse-, de Marokkaanse-, de dorps- enzovoort, ze bestaat niet. Zullen we er daarom eens mee stoppen het woord te gebruiken om daarmee opvattingen te duiden. Het stigmatiseert onnodig. Individuele vrijheid, meningsvorming en diversiteit zijn een grote verworvenheid van de moderne samenleving. Het getuigt misschien juist wel van gemeenschapszin 2.0 om die te koesteren en te respecteren.

Marien van Schijndel, Deventer

Deal

De Navo-leiders verzamelen zich in Londen en in Madrid vindt de VN-top plaats. Geef Trump de ‘deal’ die hij altijd wil maken: de VN-eis dat de C02-uitstoot in VS drastisch wordt verlaagd, ruilen we uit tegen de Amerikaanse eis dat Europeanen meer aan defensie moeten uitgeven. De onderhandelaars zijn aan zet.

Ton Lindeman, Rotterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden