columnMerel Van Vroonhoven

Anno 2020 bepaalt in welvarend Nederland de plek van je wieg nog steeds je toekomst

Merel van Vroonhoven artikel ColumnBeeld .

‘Yves is een gevoelig, lief kind. Hij wil alles heel goed doen’, vertelt zijn moeder. ‘Alleen spreekt hij haast nog geen Nederlands en stottert een beetje. Dat maakt hem onzeker.’

Een Française in een donkerblauw mantelpakje is aangeschoven aan het bureau van juf Ella. Ze is juriste en hier voor het ouderkennismakingsgesprek. Een halfjaar geleden, vlak voor corona uitbrak, verhuisde ze samen met Yves en zijn broertje naar Nederland. ‘Afgelopen tijd heeft Yves elke dag thuis bijles gekregen van een privéleraar. En logopedie.’ zegt ze. ‘Klopt het dat hij ook op school extra ondersteuning krijgt met taal, van een aparte juf?’

Juf Ella knikt en overhandigt haar extra werkboekjes. ‘Als u thuis de lessen van de dag samen herhaalt en hem regelmatig Nederlandse tv laat kijken, dan gaat hij vast snel voorruit.’ Tevreden verlaat Yves’ moeder het klaslokaal.

Yves is een van de 25 kinderen in groep 3, de klas waar ik tot Kerst stage loop. De school ligt in het groene Haagse Statenkwartier. Met zijn monumentale panden, schoongeveegde straten en voor elke deur een bakfiets en een laadpaal is het een van de rijkste wijken van Den Haag. De bewoners? Veelal witte, hoogopgeleide tweeverdieners. Met de komst van organisaties zoals het Internationaal Strafhof groeide ook het aantal expats in de wijk. Dat is terug te zien in de klas. Bij eenderde van de leerlingen wordt thuis geen Nederlands gesproken, maar Frans, Fins, Engels of Italiaans.

Onvermijdelijk denk ik terug aan mijn vorige stageschool, in die andere internationale buurt in Den Haag, slechts 10 minuten hier vandaan. Ook daar spreekt een groot deel van de kinderen thuis geen tot weinig Nederlands. Toch kan het contrast niet groter zijn. In de Schilderswijk en Laak wonen kinderen niet in monumentale panden, maar in troosteloze flatgebouwen. Ze spelen niet in groene parken, maar - als ze geluk hebben - op een betonnen voetbalveldje. Het merendeel van de wijkbewoners is van niet-westerse afkomst en laagopgeleid. De werkloosheid is hoog. Dus geen geld voor bijles, soms niet eens voor ontbijt.

Zoals bij Kwame, waar ik direct na school naartoe fiets. Sinds kort begeleid ik hem wekelijks met zijn huiswerk. Bij hem thuis, in een sociale huurwoning op de 17de verdieping van een grauwe galerijflat met metershoge hekken voor de voordeur. Daar woont hij samen met zijn vier zusjes en alleenstaande moeder. Een 35-jarige zachtaardige vrouw, uitgedost in fleurige Afrikaanse jurken. Veertien jaar geleden kwam ze uit Ghana met haar man mee. Maar manlief liet haar achter met vijf kinderen, zonder geld. Het gezin leeft van de bijstand terwijl moeder naar werk zoekt. ‘Kwame is een lieve jongen. Hij wil het graag goed doen’, vertrouwde ze me tijdens onze eerste ontmoeting toe. ‘Maar hij kan de taal niet goed en stottert erg.’ Ze zou niets liever doen dan hem helpen. ‘Maar hoe, mevrouw Merel? Ik kan zelf de taal niet goed en heb nog vier andere kinderen.’

Als ik even later het liftknopje van de 17de in druk, denk ik aan Yves die ook stottert en een taalprobleem heeft, maar opgroeit in een luxewijk en alle mogelijkheden krijgt. Wat een pijnlijk contrast met Kwame. Anno 2020 bepaalt in welvarend Nederland de plek van je wieg nog steeds je toekomst. Hoe heb ik dat niet eerder zo duidelijk kunnen zien? Waar was ik al die tijd? Ver weg, ben ik bang, gerieflijk in mijn eigen bubbel. Niet meer dan 10 minuten hiervandaan.

Dit is de 26ste aflevering van de serie die Merel van Vroonhoven schrijft over haar overstap van topvrouw bij de Autoriteit Financiële Markten naar zij-instromer in het onderwijs. Lees hier de vorige aflevering.

Merel van Vroonhoven deed als zij-instromer ook onderzoek naar het lerarentekort: ‘De aanpak is te beperkt en te versnipperd

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden