Angst voor 'islamisering' van Nederland is ongegrond

Tijdens uw aantreden reikte u symbolisch de hand uit naar iedereen die samen met u wil bouwen aan de toekomst van Nederland. Als islamitische gemeenschap van Nederland nemen wij deze hand uitdrukkelijk aan.

Zeer geachte heer Rutte,

Afgelopen donderdag bent u aangetreden als de nieuwe minister-president van Nederland. Ondanks het feit dat wij zeer veel moeite hebben met het regeerakkoord en vooral ook het gedoogakkoord met de PVV, willen wij u daar toch veel succes mee wensen. Nederland en Europa bevinden zich momenteel in moeilijke tijden, dus uw beslissingen en overwegingen zullen van grote invloed zijn op zowel de binnenlandse als de buitenlandse politiek. Behoudens onze terughoudendheid nemen wij echter wel notitie van uw voornemen de minister-president te zullen zijn van alle Nederlanders, ongeacht afkomst of geloof. Wij hopen van harte dat u daarin zult slagen.

Ten aanzien van het welslagen van dit laatste punt zijn wij als islamitische gemeenschap van Nederland echter zeer bezorgd. Ondanks het feit dat zowel u als persoon als de regeringspartijen, de VVD en het CDA, met klem hebben beloofd borg te staan voor de verdediging van de fundamentele rechten van een ieder, zult u onze bezorgdheid in deze ongetwijfeld begrijpen. In het regeerakkoord worden een aantal islamitisch zeer gevoelige kwesties genoemd waarover de komende tijd wellicht besluiten zullen worden genomen.

Onze grootste bezorgdheid geldt echter de sfeer waarbinnen het debat de komende jaren dreigt plaats te vinden. Wij zijn vooral bezorgd over de sfeer van het debat en de weerslag die dat kan hebben op het leefklimaat binnen Nederland: de tolerantie, de gastvrijheid en het samenleven van moslims met niet-moslims. Dit alles heeft te maken met de grote rol die de PVV krijgt dankzij het gedoogakkoord. De gedoogsteun die Geert Wilders geeft aan uw kabinet resulteert in een gedogen van zijn uitgesproken anti-islamitische ideeën.

Het resulteert in een gedogen van een brutaliteit en hardheid van debat waarbinnen er geen ruimte meer dreigt te zijn voor luisteren en wederzijds respect. Het is niet zo dat wij bang zijn voor kritiek of het gesprek hierover uit de weg gaan. Integendeel, ondanks dat men wel anders beweert, zijn wij wel degelijk bereid deel te nemen aan een kritisch gesprek over de plaats van de islam binnen dit land. Het is niet de kritiek waar wij voor terugschrikken en bezorgd over zijn, het is het gedogen van de respectloosheid waarmee er over ons en de islam gesproken wordt. Er dreigt een sfeer te ontstaan waarin men zich niet meer verontwaardigt over nodeloos vernederende en beledigende opmerkingen en zelfs verdedigd kunnen worden als 'waarheid'. Zo'n sfeer heeft niets te maken met een 'kritiek op de islam'. Zo'n sfeer bemoeilijkt juist een kritisch gesprek. Het bemoeilijkt überhaupt de mogelijkheid tot een gesprek.

De gespannen verhoudingen die dreigen te ontstaan door het ongeremd beledigen en vernederen, vergroten de noodzaak om tot een goed gesprek te komen, maar tegelijkertijd drijven wij steeds verder af van de mogelijkheid hiertoe. Het voelt als weggejaagd worden en nageschreeuwd worden dat je het gesprek niet aan wil gaan. Een gesprek kan alleen plaats vinden binnen een ontmoeting. Daar is een zekere mate van vertrouwen voor nodig en vooral de bereidheid tot luisteren. Praten over zaken van het geloof is moeilijk. En zeker als dit onvermijdelijk blijkt te zijn, vraagt dit om zeer grote zorgvuldigheid. Nederland kent een lange geschiedenis wat betreft godsdienstconflicten. Als daar iets van geleerd kan worden dan is het wel dat zonder te luisteren zo'n conflict nooit opgelost kan worden.

De bereidheid tot luisteren is bij Geert Wilders en zijn PVV niet te vinden. Er heerst bij hen een soort trots om dit vooral niet te doen. 'Er is genoeg geluisterd', zeggen zij. Het tegendeel is echter waar, er is nog nooit geluisterd. Luisteren en de bereidheid daartoe zijn moeilijk, voor beide partijen. Hoe vaak er ook uit de hoek van de PVV herhaald wordt dat wij deze bereidheid niet hebben en hoe vaak wij ook tot het bot toe getreiterd worden en uitgelokt, wij zullen altijd ons best blijven doen om deze bereidheid op te brengen. We ontkennen niet dat een gesprek met ons over ons geloof moeilijk is, maar deze moeilijkheid mag niet verward worden met onwil.

Dat wij onwillig zouden staan tegenover een gesprek is een vooroordeel. We weten dat u en uw regeringspartners openlijk en eenduidig afstand hebben genomen van de vooroordelen van de PVV over de islam, maar wij realiseren ons ook dat het gehuil van de wolven in het bos heel aanstekelijk kan werken en dat het moeilijk is om niet mee te gaan met de geest van de tijd. Toch hopen wij van harte dat u en uw kabinet hierboven blijven staan en u zult blijven verzetten tegen de dreigende tijdsgeest van haat en angst die momenteel boven Europa hangt.

De angst voor een 'islamisering' van Nederland is ongegrond. De islam staat een vreedzame samenleving van moslims en niet-moslims niet in de weg. Dat wij verschillen in hoe wij ons leven inrichten sluit de mogelijkheid niet uit om naar wegen te zoeken elkaar in wederzijds respect tegemoet te komen. Dit is de enige weg naar de toekomst. De islamitische gemeenschap van Nederland zal zich hiervoor blijven inzetten. Alleen langs deze weg kunnen wij namelijk bouwen aan een vreedzame en gezamenlijke toekomst. Met een openlijk anti-islamitisch beleid zal het begaan van deze weg steeds moeilijker worden. Een anti-islamitisch beleid zal precies datgene bewerkstelligen waar het zelf zo bang voor is. Er zal meer haat komen, meer angst en meer geweld. Dit is de wereld waar extremistische groeperingen van beide zijden op uit zijn. Mensen worden uit elkaar gedreven. Dit is niet de weg die wij als islamitische gemeenschap willen inslaan.

Tijdens uw aantreden reikte u symbolisch de hand uit naar iedereen die samen met u wil bouwen aan de toekomst van Nederland. Als islamitische gemeenschap van Nederland nemen wij deze hand uitdrukkelijk aan. Wij staan heel duidelijk voor een open gesprek waarbij in wederzijds respect naar oplossingen gezocht kan worden voor bestaande problemen. Het is onze innigste wens om samen met iedereen in Nederland te blijven zoeken naar wegen die ons dichterbij elkaar kunnen brengen. Wij hopen op een vruchtbare samenwerking om in wederzijds vertrouwen, bereidheid en geduld te bouwen aan een vreedzame samenleving waarin iedereen elkaar respecteert en zichzelf kan zijn.

Hoogachtend,

Het bestuur van Stichting As-Soennah,
Abdulhamid Taheri, bestuursvoorzitter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden