LEZERSBRIEVENZATERDAG 18 APRIL

Anderhalvemetervoetbal kan best en heeft zo zijn voordelen

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 18 april.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: anderhalvemetervoetbal kan best

Voetbal waarbij de spelers zich steeds op anderhalve ­meter afstand van elkaar houden kan best en heeft zijn aantrekkelijke kanten. Geen vliegende tackles, aan shirtje trekken, gesjor aan de scheids en andere lijf-aan-lijfovertredingen. In plaats daarvan is er nog maar één soort vergrijp: de afstandsovertreding.

Rond de voetballers is een meebewegende cirkel geprojecteerd zoals bij voetbal­analyses op tv gebruikelijk is. Maar nu dus real-time op het veld en met een straal van anderhalve meter. Een fantastisch gezicht, alsof engeltjes boven het veld zweven die elk hun voetballer in een bundel van licht houden.

Zodra een speler in de ­anderhalvemetercirkel van de tegenspeler komt, maakt hij een ernstige overtreding: de zwarte kaart en een ­quarantaineschorsing van twee weken.

De afstandsregel is een bron voor verhitte discussies tussen de supporters: ‘Lionel Messi liep in de cirkel van Virgil van Dijk… nee mens, je zag toch dat Virgil van Dijk in de richting van Messi liep’. Geweldige revival van de VAR.

Gouden tijden voor de vrije-trapspecialisten. De muur vertoont gaten van anderhalve meter. En elke hoekschop is nu echt een halve goal door de bal simpel op het hoofd van de beste kopper te mikken. Zie hoe Messi langs de tegenstanders glijdt, met de bal onbedreigd aan zijn voet, in zijn warme spotlight, als een skiër langs de vlag­getjes.

Tot hij stuit op het nieuwe verdedigingsconcept: de insluiting door de tegenspelers, ze groeperen zich rond Messi, hij kan geen kant meer op. Maar dan volgt een sublieme pass naar een medespeler, die ruim baan heeft naar de keeper. Ook deze moet anderhalve meter afstand houden natuurlijk.

Elke kans wordt een goal, ge-wel-dig: korfbaluitslagen in het moderne anderhalve-metervoetbal.

Ad Paulissen, supporter van NAC en Willem II, Tilburg

Eenmetereconomie

Met mondkapjes kunnen we naar een eenmeter-economie. Reken eens uit ­hoeveel schoolbanken, vliegtuigstoelen, theaterstoelen dan méér mogelijk zijn.

Hans Tap, Geldermalsen

Groep 1 en 2

Opvallend in de hele discussie over het eventuele opengaan van de basisscholen, waarbij allerlei suggesties gedaan worden zoals in shifts naar school gaan, zodat de anderhalve meter afstand gehandhaafd kan worden, is dat het onderwijs aan de kleuters in groep 1 en 2 totaal niet aan de orde komt. Terwijl dit onderwijs essentieel verschilt met het onderwijs vanaf groep 3.

De kleuters zitten niet achter hun eigen tafeltje en pakken hun eigen boeken en schriften uit hun laatje. Ze spelen in hoeken, raken voortdurend elkaars materialen aan – en misschien nog belangrijker – kunnen absoluut nog niet zelfstandig functioneren. Anderhalve meter afstand aanhouden in een kleuterklas, ook als die gehalveerd zou zijn, is volstrekt onmogelijk.

Wat voorbeelden van situaties die de hele dag door voorkomen: Een kind zit te puzzelen, maar dat lukt niet goed. Moet ik dan zeggen: o, die puzzel lukt niet, pech gehad, ik kan niet naast je gaan zitten om hem samen te maken? Bij handvaardigheid: Kun je dat niet ­uitknippen? Nou, laat maar zitten dan. Je kunt je beker niet open krijgen? Dan maar niet drinken, kan thuis pas. Ben je in het klimrek geklommen en durf je er niet meer uit? Sorry, blijf maar zitten tot je ouders je op komen halen.

Nee, natuurlijk ga ik die dingen niet zeggen en ga ik mijn leerlingen helpen, maar zo word ik dus wel gedwongen om voortdurend in nauw lichamelijk contact met de kinderen te staan, zonder enige bescherming, de hele dag, iedere dag weer. Ik vind het gekkenwerk. Ook naar mijn familie toe kan ik dat niet ­verantwoorden.

Eva Kok, leerkracht groep 1, Soest

Beschermende kleding

Grote zorgen bij leraren over het mogelijk weer open gaan van de scholen. Dat ik me heel goed voorstellen. Maar wat zou het goed zijn de kinderen, al is het maar voor halve dagen, weer naar school te laten gaan. Weer ritme brengen in de jonge levens is goed en de contacten met vriendjes en vriendinnetjes natuurlijk ook.

Zou het een idee zijn om de leraren ook in beschermende kleding les te laten geven? De kinderen hebben het ­inmiddels zo vaak gezien op tv, het went snel genoeg. Bestel zoveel mogelijk ­beschermende kleding ook voor deze kanjers in het onderwijs. De kinderen zijn onze toekomst.

Hennie Peneder-de Greef, Bussum

Solidariteit banken

Nu ons land in zwaar weer verkeert en de economie ruim 7 procent dreigt te krimpen, moeten alle zeilen worden bijgezet. Je zou mogen veronderstellen dat draagkrachtige instellingen een extra inspanning leveren om ons uit het moeras te trekken, zeker als ze zelf ooit de vruchten van de solidariteit hebben mogen plukken. Tijdens de financiële crisis van 2008 zijn van ons belastinggeld miljarden ingezet om de grote banken te ­redden.

Van enige dankbaarheid daarover heb ik echter nooit vernomen, wel dat de perverse bonuscultuur nog altijd niet is uitgeroeid. Nu allerlei sectoren op omvallen staan, zou je verwachten dat de destijds royaal geholpen banken op hun beurt bijspringen met steunmaatregelen en voordelige kredieten voor de ­getroffen bedrijven en zzp’ers.

Uit voorzorg verhogen jullie alvast de hypotheekrente, maar banken, wat gaan jullie nou echt (met ons geld) voor de ­samenleving betekenen?

Theo Huting, Amsterdam

Noodfondsen

Terwijl wetenschappers druk doende zijn het coronavirus de kop in te drukken, steekt een ander virus de kop op: het gratisgeldvirus. Het is een raadsel waarom in snel tempo noodfondsen worden opgetuigd voor de landbouw, de luchtvaart en andere sectoren met een sterke Haagse lobby. Het gevaar is groot dat de beloofde honderden miljoenen deels gaan naar slecht functionerende bedrijven en bovenal naar vastgoedeigenaren met meer dan ­voldoende vet op de botten.

Zou het niet verstandiger zijn de economie te stimuleren door extra te investeren in onderwijs, gezondheidszorg en volkshuisvesting, drie cruciale sectoren in de nieuwe anderhalvemetersamenleving? Zou het bovendien niet prachtig zijn als premier Rutte, minister De Jonge en hun collega’s een deel van het geld gebruiken om hun lovende woorden voor verpleegkundigen en andere ­professionals in klinkende munt te ­vertalen?

Met extra investeringen in de cruciale sectoren en loonsverhogingen voor de cruciale beroepen brengt het kabinet in deze lastige tijd het vliegwiel van de economie op gang. De verpleegkundigen kunnen bijvoorbeeld van de extra inkomsten hun kinderen pianolessen geven; pianoleraren laten hun studeerkamers schilderen; schilders kopen extra planten voor hun tuin; de tuinders kunnen weer eens voorzichtig aan vakantie denken; en zo gaat het geld rond zonder dat het door politici, ambtenaren en lobbyisten wordt rondgepompt.

Ron van Gelderen, Amsterdam

Miljonairs

Een interessant interview met Olfert Landt, de man die het kleine biotechbedrijf in Berlijn leidt dat als eerste een betrouwbare coronatest ontwikkelde. Opvallend was de vermelding dat hij de prijs van de testkits nooit heeft verhoogd. ‘We doen het ook niet voor het geld. Dat hadden we toch al genoeg.’ Ik weet niet of hij miljonair is, maar hoeveel miljonairs kunnen hem dat (gemeend) nazeggen?

Paul RavensbergenGroningen

Europeaniseer de luchtvaart

Regeringen van de EU pompen nu miljarden in de luchtvaart, waarbij opvalt dat er vooral nationaal wordt gedacht en niet Europees. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat we straks terugkeren naar de oude situatie waarin Europese luchtvaartmaatschappijen passagiers van elkaar afsnoepen met bodemprijzen, waarna ze vervolgens weer om staatssteun moeten aankloppen? Uitbreiding van luchthavens erdoor drukken, omdat ze anders de slag verliezen met de buurlanden? Of ten strijde trekken tegen een tickettax, met verwijzing naar passagiers die vanuit buurlanden zullen gaan vliegen?

Als er één sector om een Europese oplossing schreeuwt, dan is het de luchtvaart. Laten we nu de kans grijpen om de luchtvaart te europeaniseren. Dus niet alleen nationaliseren, maar als EU gezamenlijk de hele luchtvaart overnemen en tot staatssector maken. Dan kan eindelijk een rationeel luchtvaartbeleid worden opgezet, dat past binnen de klimaatdoelstellingen van Parijs en waarvan het aanbod kan worden aangepast aan de reële vraag naar vliegreizen, met een reële prijs. Voor 30 euro een weekend naar Barcelona is definitief voorbij.

De luchtvaartsector is er een meester in gevoelens van nationale trots (het blauwe gevoel) te manipuleren voor haar eigen gewin. Maar de grootste aandeelhouders van KLM/Air France zijn, na de Nederlandse en Franse staat, China Eastern Airlines en Delta Airlines. 50 procent van de aandelen is in handen van beleggers als Goldman Sachs en Vanguard Capital. Gaan we buitenlandse aandeelhouders te hulp schieten om ‘onze’ KLM te redden?

Heren en dames politici, neem die sector over die toch al permanent aan het subsidieinfuus hangt. Maak er een normale sector van, zorg goed voor de KLM-werknemers en maak van de luchtvaart openbaar vervoer.

Kees Kodde, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden