tv-recensieemma curvers

Anashya’s ouders gingen scheiden door de toeslagenaffaire, bedankt voor het kijken, doei!

null Beeld

Confronterende kindersores in Wat zou jij doen?

Het zal ermee te maken hebben dat ik nogal veel tv-uren heb gemaakt het afgelopen jaar, zoveel dat ik ook het allermufste uit de la met Netflix-originals opmaakte, dat ik dan toch mijn heil zocht in kindertelevisie. Toen viel het op: wat is er veel goeds te zien op NPO Zapp. Nadat ik als laptopsnack De regels van Floor verslond, vond ik er een zwik programma’s over de grote zorgen van kleine mensen.

Het op deze plek eerder geprezen Hoofdzaken bijvoorbeeld, waarin kinderen álles delen met kapper Marko, maar ook Van vader naar moeder, waarin Tatum Dagelet kinderen van gescheiden ouders van ma naar pa chauffeert en naar hun wel en wee vraagt. Werden kindergevoelens in mijn kinder-tv-tijd ook zo ernstig genomen?, vroeg ik me af.

Anashya (11) in Wat zou jij doen? Beeld
Anashya (11) in Wat zou jij doen?

Zondag zag ik Wat zou jij doen? (Human), waarin kinderen elkaar helpen met kinderproblemen. Of nou ja, kinderprobleem: het gezin van Anashya (11) heeft een ton schuld door de toeslagenaffaire en Anashya vraagt zich af of ze steeds moet uitleggen dat ze ‘superarm’ is, of smoesjes moet verzinnen. Het antwoord van de stuk voor stuk verstandige kinderen valt te voorspellen, maar de blik die Anashya daarbij biedt in haar allesbehalve zorgeloze jeugd, hield me langer bezig.

We zien hoe Anashya volle tassen van de voedselbank terug sleept met haar vader, die inmiddels elders woont: ‘Door al die stress (...) kregen ze zo veel ruzies dat het opliep tot een scheiding.’ Ze vertelt dat haar moeder een beroerte kreeg, die ze wijt aan stress om schulden. Haar moeder is halfzijdig verlamd, maar, zegt Anashya: ‘Wel fijn dat daardoor mijn vader weer hier is gekomen om voor ons te zorgen.’ In het klimrek wordt de kwestie besproken met vriendinnen Elif en Jasmijn: ‘Als jullie jarig zijn en ik neem geen cadeautje mee, vinden jullie dat erg?’ Nee hoor, zeggen Elif en Jasmijn voorbeeldig.

Afgelopen weekend nam ‘toeslagenouder’ Kristie Rongen het in een interview in Volkskrant Magazine op voor kinderen zoals de hare, die ’s avonds boterhammen aten, nooit op vakantie gingen, of erger, kinderen die uit huis werden geplaatst of zelfdoding pleegden door de armoede. Maar ik zag de consequenties op kinderniveau niet eerder zo concreet als in Wat zou jij doen?.

Inmiddels lijkt de schaamte ook bij kinderen langzaam op te trekken. Anashya sprak ook over armoede voor een campagne voor Sire, en vertelde toen: ‘Ik had in groep 4 alleen negens en tienen. In groep 6 had ik opeens heel slechte cijfers, mijn ouders gingen in die tijd ook scheiden.’

Twee jaar is lang voor een kind. Ik dacht aan het nieuws van afgelopen week, toen bekend werd dat in 2017, zo’n beetje toen Anashya in groep 4 zat, een cruciale memo verscheen waarin intern werd erkend dat toeslagenouders compensatie verdienden, en die memo welbewust tot 2019 in een la werd gestopt.

Intussen is het 2021, en concludeert Anashya in Wat zou jij doen?: ‘Ik denk dat ik tóch steeds moet gaan vertellen dat ik arm ben, hoewel ik het strontvervelend vind. Maar ja. Bedankt voor het kijken, doei!’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden