Lezersbrieven Dinsdag 19 maart

Amsterdam moet Slotervaartziekenhuis kopen

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 19 maart.

De dossier kelder van het Slotervaartziekenhuis. Beeld ANP

Brief van de dag: Slotervaartziekenhuis ‘helpen’

‘Zadelhoff wil failliet Slotervaart helpen’ (Economie, 16 maart). Lang geleden werd ik abonnee vanwege het gezonde wantrouwen bij deze krant. ‘Helpen’ lijkt mij een dubieus begrip als het gaat om iemand uit de Quote 500, goed voor ruim 300 miljoen. Bovendien valt het Slotervaart gewoonweg niet meer te helpen: het is failliet. Alle alarmbellen zouden moeten rinkelen.

Voor de zoveelste keer in de historie van het Slotervaart, ooit het meest idealistische (gemeentelijke) ziekenhuis van ons land, lijken mensen vooral zichzelf te helpen.Ik begrijp dat vastgoedonderneming Zadelhoff voor 45 miljoen de schuldeisers van het Slotervaart afkoopt en het gebouw renoveert. Vervolgens exploiteert de firma in het gebouw zorgactiviteiten, zodat de zorgfunctie uit het ­bestemmingsplan wordt ­gehandhaafd.

De marktwerking in de zorg lijkt op zijn retour, maar de marktwerking in het vastgoed van de zorg lijkt springlevend.

Als er een truc met het veelgeplaagde Slotervaart kan worden uitgehaald, waarom doet de gemeente Amsterdam dat dan niet zelf? De gemeente heeft het eerste recht van verwerving. De rest is een fluitje van een cent.

En de koop- of leensom bedraagt niet meer dan 130 meter Noord-Zuidlijn. Voormalige ­bestuurders als burgemeester Wim Polak (PvdA), Jan Schaefer (PvdA), Enneüs Heerma (CDA) en vele anderen hadden er wel raad mee geweten.

Maar die hadden nog rekenen in hun pakket en begrepen hoe de wereld in elkaar zit, anders dan hun opvolgers in dit zogeheten ‘kneiterlinkse stads­bestuur’.

Philip van Tijn, Amsterdam

Het mag iets kosten

Wim Hellenthal is blij met de vrijheid van godsdienst (O&D, 18 maart). Dat ben ik ook. Sterker: ik ben blij met alle grondwettelijke vrijheden. De vrijheid van godsdienst impliceert blijkbaar dat je scholen mag stichten op basis van een denkwijze. Ook dat ondersteun ik.

Maar in het normale leven is het zo, dat wanneer iemand iets bijzonders wil, hij dat zelf moet betalen. Dat lijkt mij nu ook een geweldig principe voor bijzonder onderwijs. Je behoudt je vrijheid, maar er hangt een prijskaartje aan. Ik ben heel nieuwsgierig wat dat met principes gaat doen.

Ruud Gelderloos, Veendam

School voor homo’s

Beste Wim, we gaan toch naar school om wat te leren? Eén en één is twee, de laatste letter van het woord ‘hond’ is een ‘d’ enzovoorts. Het maakt daarbij voor het resultaat niet uit of je op een gewone openbare school, gereformeerde, islamitische of katholieke school zit. Wat je in je vrije tijd doet, bepaal je in principe zelf. De een gaat voetballen, de ander gaat naar een parenclub en weer iemand anders gaat naar de kerk. Prima allemaal, maar draai dan zelf voor de consequenties op. Val daar een ander niet mee lastig.

De volgende stap is een school voor mensen met een andere huidskleur , met rood haar, of een andere seksuele geaardheid. Niet doen, vind ik. We zijn toch allemaal gelijk? Dus maar gauw artikel 23 afschaffen, beste Wim.

P. Wiss, Dronten

Weg met artikel 23

Maandag publiceerde deze krant drie bijdragen van lezers. Ze ventileerden hun mening over openbaar en christelijk onderwijs. Twee bijdragen spraken zich expliciet uit voor afschaffing van artikel 23. Een drong aan op handhaving van de status quo: de eer voor God moet tot uitdrukking kunnen komen in de stichtingsnotulen van de school. Dat het op heel veel scholen in Nederland daarbij blijft, is waar.

De poorten van de scholen die op basis van de aantallen werkelijk gelovige leerlingen ’s morgens openen, zijn op twee handen te tellen. De Volkskrant had de verdeling van de voor- en tegenstanders van artikel 23 niet beter kunnen treffen door de getalsmatige bijdrage van de inzendingen: twee tegen een.

Laten we vandaag nog een volksraadpleging houden over artikel 23 en hopen dat de Tweede Kamer haar democratische opdracht gestand doet. De uitslag van de volksraadpleging zal Nederland behoeden voor de toekomstige stichting van scholen op basis van geloofsovertuigingen.

Het zal ons verlossen van spitsroeden lopen en kostbare uit belastinggelden gefinancierde juridische steekspellen. Laten we de bewijsbare werkelijkheid koesteren en het geloof laten aan de kerk, de sjoel, de moskee en alle andere gebedshuizen.

Noël Servaes,ex- godsdienstdocent, Tiel

Minder vet graag

Jet Steinz heeft gelijk in De Boekenraad van 16 maart. Bestsellerboeken zijn dik en steeds dikker. Lekker vet als teken van kwaliteit. Zo’n beetje sinds Tonio pompen we de boeken steeds meer op.Het aantal woorden per bladzijde is genant afgenomen.

Kijk nu naar Otmars zonen van Peter Buwalda: Dolfje Weerwolfje.

De lettergrootte komt overeen met boeken voor 8 jarige lezers.Hoeveel woorden staan er nu nog op een pagina?Hooguit een alinea. Zo krijg je elk boek lekker dik.Of moet je zelfs 2 hele dikke delen maken zoals laatst bij Murakami.

Mag het een onsje minder zijn? Voor de volwassen lezertjes.

Met prettige bladspiegels en normale lettergrootte. Het leest beter.

Minder vet is overal beter. Waarom bij boeken niet?

Dick Ringeling, Drachten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.