Column Eva Hoeke

Amsterdam is níét het centrum van de wereld, weet Eva nu

Beeld Valentina Vos

Pas wanneer je zelf uit Amsterdam bent vertrokken krijg je in de gaten hoe volkomen vanzelfsprekend het is voor Amsterdammers om Amsterdam te zien als centrum van de wereld, waar iedereen naar toe wil en waar je ook iedereen naar toe kan laten komen, op onmogelijke tijden, op onmogelijke plekken en zonder enig overleg, alsof er überhaupt geen andere optie is.

Ik kwam tot deze conclusie nadat ik op een maandagmorgen voor het afnemen van een interview was besteld in een chic hotel aan een Amsterdamse gracht. Vanwege het tijdstip en mijn plek in de provincie had ik de zorg voor de kinderen die ochtend zonder pardon aan hun vader overgelaten, zodat ik zelf met een boterham in mijn hand op de fiets kon springen en de trein zou halen, samen met drie miljoen anderen, want het traject Wormerveer-Amsterdam Centraal benadert ’s ochtend het menselijk equivalent van de legbatterij, acht kippen op één vierkante meter, o nee, dat gaat officieel door voor scharrel, hahaha, kostelijk. Hoe dan ook, na de trein volgde de tram en eenmaal in het hotel moest ik nog een kwartier wachten, want de interviewkandidaat woonde in de buurt en lokalo’s rekenen zich dikwijls rijk qua tijd, want nou ja, die wonen toch in de buurt. Een bekende buurt kennelijk, want toen ze later over de school van haar kinderen sprak noemde ze de naam met een vanzelfsprekendheid alsof die van mij er ook op zaten. ‘Je weet wel’, zei ze toen ze mijn vragende snuit zag. ‘Hierachter, bij de Magere Brug.’

‘Ik woon hier niet,’ antwoordde ik, het kwam duidelijk als een verrassing.

N=1 zegt u? Niet echt.

De Amsterdammer met wie ik een week later in gesprek trad over zijn nieuwste kookboek raadde me een recept aan dat ík zelfs zou kunnen maken, nadat ik had toegegeven dat koken niet direct tot mijn kerncompetenties behoort. ‘Dit kan iedereen’, riep hij joviaal, en zo zag het er inderdaad wel uit op het plaatje. Totdat ik een paar uur later in ons Dorp bij de lokale supermarkt voor het schap met de pasta’s stond. Ik heb staan koekeloeren tot ik een ons woog, maar trofie hebben ze hier niet. Prima kookboek dus, je moet er alleen wel Amsterdammer voor zijn.

En zo zijn er een miljoen voorbeelden. Vergaderingen die door kantoren in Amsterdam worden belegd, ‘omdat Amsterdam zo lekker centraal gelegen is.’ Vrienden die één keer komen kijken in je nieuwe huis, om de volgende tien keer weer gewoon in Amsterdam af te spreken. Meetings die in Amsterdam om 9 uur beginnen, maar elders in het land pas om drie uur ’s middags, omdat het anders ‘niet te doen is’. Eén iemand hoorde ik zeggen dat ze het liefst in Amsterdam afspreekt omdat ze zelf geen auto heeft en mensen van buiten vaak wel. U weet wel, Amsterdam, de meest auto-onvriendelijke stad ter wereld, van waaruit natuurlijk geen treinen rijden naar elders.

Schitterend.

Nu is het een verleidelijk misverstand om te denken dat deze mensen allemaal Amster-centrische zakken hooi zijn die niet door hebben dat er ook nog een wereld is buiten de ringweg. Die zijn er zeker, maar dan toch niet de mensen in dit verhaaltje. Die bleken stuk voor stuk hartstikke aardig, geestig ook, en beslist niet dom. Bovendien bleek de helft nog import ook, ooit kwamen ze zelf van buiten. Ze zijn het alleen vergeten.

Punt is: je ziet het pas als je weg bent.

Daar weet ik alles van.

Ooit interviewde ik voor deze krant de directeur van het Rijksmuseum in zijn buitenhuis in Heerewaarden. ‘Eerst maar even een lesje topografie’, schreef ik, onuitstaanbaar Amsterdams. ‘Heerewaarden ligt in het land van Maas en Waal, dat is bij Zaltbommel de Martinus Nijhoffbrug over en dan een stuk naar links.’

Bij deze wil ik alsnog mijn excuses aanbieden aan iedereen die naar rechts moet om bij Heerewaarden uit te komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden