Column

Alsof je na jaren zoeken in de H&M ineens je eigen stijl vindt

Amsterdam kan ophouden met zeuren over toeristen, want Texel staat sinds gisteren in Lonely Planet's top-10 van plekken in Europa. Zouden er werkelijk mensen zijn die denken: 'Wat zal ik bezoeken in Europa? Even de top-10 van Lonely Planet bekijken!' Ik denk het niet. Maar goed: het haalde het nieuws.

Vrouwen in traditionele klederdracht. Beeld ANP

Dat Texel een-na-laatste is, net boven Noord-Dalmatië, en dat het lichtelijk misleidend wordt aangeprezen als 'an unknown isle of adventures' laten we maar even buiten beschouwing.

Om de stroom toeristen die Texel nu zal overspoelen een uitwijkmogelijkheid te geven, hier een unieke tip uit eigen doos: Marken. Het met groene houten huisjes bezaaide dorpje, waar mensen nog in klederdracht lopen, de was fotogeniek aan de lijnen wappert en de Jan Smit-rondvaartboot aanmeert. Toegegeven, Marken is al ontdekt door de Japanners en de Amerikanen. Maar het is nog niet ontdekt door de Nederlanders.

Ik was er deze week voor een toeristisch uitje in eigen Randstad. Ik herinnerde me dat je in Marken op de foto kon in klederdracht. In de klompenwinkel was op de vliering inderdaad een fotosetje gebouwd met houtkachel, Delfts blauw en olielamp en dit geheel werd bestierd door een struise Noord-Hollandse. Ze had een hele collectie boezeroenen en pofbroeken die aan de achterkant sloten met klittenband. Je zou, gezien het hoge toeristische-attractiegehalte van dit alles, verwachten dat zo'n vrouw je dan in een wip in je jurk hijst, je kind een koffiemolen in de handen duwt, iedereen op een oud-Hollandse stoel neerzet en snel een foto maakt voor 26 euro zodat je 5 minuten later in de belendende ruimte gedwongen klompen kunt gaan kopen.

Maar niets was minder waar.

Ze nam haar tijd. Mijn jurk reikte niet tot de grond, wat ze zonde vond, dus ze klittebandde een andere jurk aan. Mijn zoontje vond ze te wijd in z'n hesje zitten en ze stelde voor een paar andere te passen. Ook werd ons tijd gegund om een hele rij klompen aan en toch maar weer uit te doen, zodat er aan het eind van de omkleedsessie tweehonderd bijna-identieke klompen door elkaar stonden. Ze liet ons vervolgens ieder een eigen oud-Hollands accessoire kiezen, niet wetend dat je kinderen nooit iets moet laten kiezen, dus mijn dochter draalde 20 minuten heen en weer tussen een bos houten tulpen en een loodzware strijkbout.

En zo zaten we daar uiteindelijk, mijn zoon met een gehele kaas in zijn handen, mijn man met accordeon en platte pet, ik met die koffiemolen en mijn dochter met de houten tulpen. En goed dat het ons stond! Alsof je na jaren zoeken in H&M's en Zara's ineens je eigen stijl gevonden hebt.

Dat vond het meisje ook. 'Bij jullie past het echt.' Ik wist niet of dat een compliment was, maar ik vatte het toch maar zo op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden