Als Van Persie kan lachen op een knollenveld, komt alles goed

Er is weer eens een verloren zoon en kind van de club teruggekeerd, Robin van Persie. Iedereen juichte. Donderdag nam hij zijn nieuwe ploeggenoten bij Feyenoord mee uit eten naar The Harbour Club, een restaurant bij de Euromast.

Volgens de site van The Harbour Club gaat het hier om een stoer en eigentijds restaurant dat garant staat voor puur en intens genieten. 'Signature dishes' zoals de Zeebaars ceviche en de Dry Aged Tomahawk steak vormen de basis van de menukaart.

De oesters zijn 'krakend vers'. Ook bij volksclub Feyenoord vallen ze voor een etentje allang niet meer binnen bij de eerste de beste Chinees.

Vrijdagochtend verscheen de eerste foto van het etentje. Het zag er gedisciplineerd uit. De lange tafel was schitterend gedekt. Op hier en daar een glas rode wijn na werd er geen alcohol gedronken. Het eten van Van Persie lag op een dikke houten plank.

Het was waarschijnlijk geen toeval dat hij in The Harbour Club was omringd door de belangrijkste spelers. Jörgensen, Berghuis en Vilhena zaten tegenover Van Persie, aanvoerder El Ahmadi zat naast hem.

Van Persie trakteerde - een meesterzet. Met het etentje benadrukte hij zijn autoriteit en zijn status. Iedereen kon zien dat de teruggekeerde verloren zoon in het buitenland goed heeft geboerd, de afgelopen veertien jaar, en tegelijkertijd toonde hij zijn goede wil. Het lag er dik bovenop.

Het enthousiasme over de terugkeer van Van Persie bij Feyenoord is begrijpelijk. Zijn staat van dienst is formidabel. Hij, de topscorer aller tijden van Oranje, komt als geroepen in een tijd dat het Nederlandse voetbal in een diepe crisis verkeert, en de landskampioen zelf ook.

Als je niet beter zou weten zou je denken dat Feyenoord hem heeft aangetrokken om de aandacht af te leiden van wat een rampseizoen aan het worden is. Hij is de verloren zoon die hoop biedt. Robin van Persie mag dan wel geen Dirk Kuijt zijn, zoals de afgelopen week massaal werd geconcludeerd, geen fanaticus die zijn leven in dienst stelt van de club en onwillige medespelers de kleedkamer uit rost, hij kan natuurlijk wel wat, deze verloren zoon.

Aan de andere kant: Van Persie is 34, tobde de laatste jaren voortdurend met blessures en kwam het afgelopen half jaar niet eens in actie. Bij Fenerbahçe zijn ze zielsgelukkig dat hij is opgekrast. In een filmpje van correspondent Lucas Waagmeester van de NOS lieten supporters en journalisten geen spaan van hem heel.

Een oudere supporter zei cynisch dat zijn meest positieve herinnering de presentatie in het stadion was nadat Van Persie zijn contract had getekend. Van Persie zou niet goed hebben gezorgd voor het shirt van Fenerbahçe, zoals Van Hooijdonk en Kuijt dat wel deden. Een journalist zei smalend dat Van Persie zichzelf als het centrum van de wereld zag.

Zo is Van Persie ook. In slechte tijden heb je een slechte aan hem. Dan is hij de nukkige eenling die zich terugtrekt, de gepikeerde vedette die het wekenlang niet nodig acht om ook maar een woord te wisselen met de pers, zoals tijdens het EK in 2012.

Dat, plus zijn leeftijd en fysieke gesteldheid: het rampscenario schreef zichzelf. Dit kon wel eens zo'n rentree worden waarbij de mislukking is inbegrepen en helaas, helaas moet worden geconcludeerd dat Van Persie geen schim meer is, enzovoort.

Van Persie in De Kuip.Beeld anp

Woensdag versprongen de gedachten binnen een paar minuten. Van Persie viel in tegen FC Utrecht. Iedereen in de Galgenwaard was blij dat hij er weer was. In minder dan tien minuten toonde hij zijn surplus aan talent en zijn technische rijkdom. Die blik, die linkervoet.

Het veld in Utrecht leek op het trainingsveld van een amateurclub aan het eind van het seizoen. Feyenoord speelde matig. Het weer was waardeloos, de wedstrijd rommelig en van laag niveau en Robin van Persie had plezier. Hij genoot en alle scepsis verdween.

Paul Onkenhout is redacteur van de Volkskrant. Reageren? p.onkenhout@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden