Opinie

Als reumapatiënt kan ik geen kant op

Veranderingen in de zorg Maak mensen met een ernstige fysieke beperking niet afhankelijk van bureaucratie en vangnetten.

Anita Sanders is voorzitter van ReumActief Beeld  Anita Sanders
Anita Sanders is voorzitter van ReumActiefBeeld Anita Sanders

'Mijn naam is Anita Sanders, 47 jaar oud. Ik woon zelfstandig in Musselkanaal en ontvang een Wajong-uitkering van 954 euro per maand. Ik ben reumapatiënt, lichamelijk en visueel beperkt. Zo heb ik kunstknieën, versleten enkels, vergroeide handen en vingers en een zicht van een kleine twintig procent. Op mijn manier sta ik actief in het leven. Ik kom op voor de belangen van mensen met een beperking, in het bijzonder de reumapatiënten.

Ik maak me grote zorgen. De veranderingen in de zorg zijn ingrijpend en volgen op eerdere bezuinigingen. Zo besloot de regering in 2012 onbeperkte fysiotherapie voor reumapatiënten uit het basispakket te halen. Veel reumapatiënten hebben sinds die tijd geen fysiotherapie. De gevolgen zijn dat ze vaker pijn hebben, dure medicaties gebruiken en afhankelijker zijn geworden van thuiszorg en hulpmiddelen.

Omdat fysiotherapie voor mij noodzakelijk is, besloot ik een passende aanvullende verzekering af te sluiten. Voor de basis- en aanvullende verzekering betaal ik aan Achmea 164 euro per maand. Het is nodig om mijn beperkingen niet erger te laten worden. U zult begrijpen dat het voor mij een grote financiële aderlating is.

Minister Schippers adviseert me over te stappen naar een andere zorgverzekeraar. Zo'n stap is in mijn woongemeente nu ook dringend nodig. De gemeente Stadskanaal heeft per 1 januari 2015 exclusief met Menzis een collectieve zorgverzekering afgesloten. Een aanvullend pakket biedt chronisch zieken de mogelijkheid gecompenseerd te worden voor de kosten die samenhangen met het eigen risico. Ik heb me zeer ingespannen om dit voor elkaar te krijgen, echter tevergeefs. Menzis geeft aan geen acceptatieplicht te hebben voor de aanvullende verzekering. Ze accepteren mij wel, maar op hun polisvoorwaarden. Daardoor vergoedt deze zorgverzekeraar niet de noodzakelijke oogdruppels, hulpmiddelen en ziekenvervoer. Ik blijf dus aangewezen op mijn huidige zorgverzekeraar. Het gevolg is dat mijn eigen risico volgend jaar volledig voor eigen rekening komt. De gemeente Stadskanaal geeft aan dat deze extra kosten niet voor bijzondere bijstand in aanmerking komen. Mijn maandbijdrage aan mijn zorgverzekeraar stijgt daarmee tot boven 200 euro per maand.

Ook mijn hulp en zorg komen in de knel. De gemeente gaat ervan uit dat ik de huishoudelijke hulp zelf kan organiseren en betalen. Inmiddels heb ik een aanbod ontvangen om tegen een speciaal tarief van slechts 12.50 euro mijn was van vier kilogram te laten doen. Voor mij betekent dit een extra financiële inspanning van 200 euro per maand.

Al die veranderingen hebben dus grote gevolgen voor mijn leven. Ik kan in 2015 niet meer meedoen aan de samenleving. Reumapatiënten kunnen geen kant meer op. Keuzevrijheid tussen betaalbare pakketten bestaat immers niet meer. Slechts een handjevol zorgverzekeraars biedt nog onbeperkt fysiotherapie. Het ene deel hanteert een medische selectie, het andere deel hanteert premies van meer dan 200 euro per maand. Onbetaalbaar dus. Daarnaast is overstappen onmogelijk.

Verandert het kabinet niets, dan dwingt het reumapatiënten tot achteruitgang van gezondheid en functioneren. Zorg daarom dat chronisch zieken, gehandicapten, maar ook een groot deel van de ouderen recht op hulp en zorg houden. Maak hen niet afhankelijk van bureaucratie en vangnetten.

Mensen met ernstige fysieke en visuele beperkingen verdienen zekerheid, omdat ziek zijn en alles eromheen al genoeg onzekerheid met zich meebrengt. Voor velen van hen is thuiszorg, het wassen, vouwen en zelfs boodschappen laten doen, geen luxe. Het is bittere noodzaak. Thuiszorg is vaak het enige contact dat mensen hebben. Nu u, Tweede Kamer op reces bent, is het tijd voor bezinning.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden