Column Paulien Cornelisse

Als piraat hoor je wel heel onaardig te zijn

Ik las een groep peuters voor. Het was een boek over piraten. In dit boek ging het keer op keer over hoe gemeen piraten waren. Ze hadden dan wel allemaal een papegaai, wat aantrekkelijk was, maar je hoorde als piraat wel heel te onaardig zijn, vooral tegen kinderen en zeemeerminnen. De meeste piraten hadden ook een houten been. En ze stalen van andere schepen.

Ik vroeg retorisch bij elke sociale misstand: ‘Mag dat, denken jullie?’ En dan zeiden ze allemaal braaf: ‘Nee, mag niet.’ Je moet aardig doen tegen zeemeerminnen, alleen zo werkt het in de samenleving.

Dat had ik lekker pedagogisch aangepakt, vond ik. Aan het einde van het boek vroeg ik nog, puur ter controle: ‘Dus wie wil er later piraat worden?’ ‘Ik, ik, ik!’, klonk het enthousiast. Slechts één jongetje voelde niets voor deze uitdagende carrière. ‘Ik word politie’, verklaarde hij. Hij had al iets verontschuldigends over zich.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.