Column Nico Dijkshoorn

Als ik een groene paprika koop, mag ik dan nog steeds dromen van een jacuzzi?

De laatste tijd probeer ik geen uitgesproken rechts of links gedrag te vertonen. Het is, op termijn, de enige manier om aan de brandstapel te ontsnappen. Wie, zonder het te weten, op linkse activiteiten wordt betrapt kan, met de verkeerde of juist de goede partij aan de macht, zomaar uit zijn huis worden gesleurd als linkse socialistenpooier. ‘Ja, jongen, daar zit je dan in je onderbroekje met je kaalgeschoren rode linkse kop. Vertel op, waarom lees jij gedichten? Is proza soms te rechts voor meneer? Hier, voorlezen, met je linkse mondje. De eerste drie hoofdstukken van deze streekroman, Het vlammend kruis van Annie Schuttersput-Veltmuis.’

Maar het kan net zo goed helemaal omgekeerd zijn, dat ik door een links eskader over mijn kokosmat naar buiten wordt getrokken omdat ik in mijn totale onwetendheid rechtse activiteiten heb ontplooid. Zelfde stoel, zelfde kaalgeschoren kop maar ander verwijt. ‘Waarom heb jij een wijnrek? En waarom staat dat wijnrek op een plek dat wij dat allemaal moeten zien als we bij je naar binnen kijken? Wrijf je het ons in, rechtse schoft? Wijn is gemaakt uit geperste druiven. Nou en! Hier, opzuipen, zeven liter karnemelk. Voor de boeren!’

Nou ja, dat dus. Permanente angst dat ik niet precies in het midden leef. Ik geef wel toe: ik heb zitten slapen. Terwijl ik gewoon een beetje op mijn gevoel recht vooruit leefde en af en toe ergens wat van vond, omdat ik er gewoon wat van vond, is om mij heen het land in tweeën verdeeld. Je bent óf rechts óf links. Nu zit ik met een probleem. Ik ben maar vaag op de hoogte van de eigenschappen die bij links of rechts horen.

Ik begrijp inmiddels wel dat volgens de huidige norm linkse mensen allemaal links lullen en rechts vullen. Ik weet alleen niet wat ze vullen. Hun zakken waarschijnlijk, maar het kan net zo goed een uitgeholde citroen zijn. Linkse mensen schijnen van gesubsidieerd theater te houden. Dat vind ik meteen heel ingewikkeld. Daar loop ik tegen een kennisachterstand aan.

Ik ga vaak naar het theater en dan denk ik vier van de vijf keer: ja leuk verzonnen, als een foetus gillend door een gordijn van bloed heen hollen om te laten zien dat homoseksuelen het in de 16de eeuw ook niet makkelijk hadden, maar ik denk dan nooit: dit is links.

Omgekeerd zit ik met hetzelfde probleem. Misschien verricht ik wel heel rechtse handelingen en weet ik dat helemaal niet. Ik rijd op een elektrische fiets, en als ik dan iemand passeer, fiets ik zonder handen aan mijn stuur en tel mijn geld. Dat zou rechts gedrag kunnen zijn, dat snap ik nog wel, maar wanneer de handeling subtieler wordt begin ik te twijfelen.

In een bioscoop zitten en dan de hele aftiteling bekijken, is dat rechts? Of juist links, omdat je ook wilt zien welke hardwerkende loonslaaf de catering deed? Een instrument willen bespelen en dan kiezen voor de mondharmonica, is dat linkse luiheid of juist rechtse overmoed?

Het verlamt me. Ik denk niet links en ik denk niet rechts. Ik denk. Of niet, als ik naar aflevering 244 van Love Island Australia kijk. Ik ben zo bang dat ik vanaf nu overal over moet nadenken: als ik een groene paprika koop, mag ik dan nog steeds dromen van een jacuzzi? 

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden