column Aaf Brandt Corstius

Als iets ‘officieel gezellig’ is, lijkt me dat de gezelligheid volledig tenietdoen

Ik was een paar dagen op vakantie in Kopenhagen, en het viel me op dat ze daar ineens aan citymarketing waren gaan doen. De vorige keer dat ik in Kopenhagen was, een paar jaar geleden, kende ik het Deense woord en lifestyleconcept hygge nog niet. Hygge werd daarna een enorme trend; er verschenen in één jaar vijf boeken over hygge, iedereen wilde zijn huis en leven hygge maken, en mensen namen alsmaar foto’s van zichzelf in een wollen trui, de handen gevouwen om een dampende kop thee en zetten er dan #Hygge bij.

Hygge scheen typisch Deens te zijn, en onvertaalbaar, maar volgens mij betekent het gewoon gezelligheid. Mensen zeggen ook altijd dat je het Nederlandse woord ‘gezelligheid’ niet kunt vertalen, maar gezelligheid is in het Deens dus hygge.

Enfin, nu iedereen weet wat hygge is, moeten we er wat mee, zullen ze bij het gemeentehuis en de winkeliersvereniging van Kopenhagen hebben gedacht. Dus voor elk café staat er op de stoep een schoolbord met daarop de mededeling dat het binnen hygge is. ‘Al sinds 1960 gerund door twee broers, dus hygge’, las ik op het raam van een restaurant.

Als je dan naar binnen keek, was het elke keer hetzelfde: gedempt licht en kaarsen op tafel. Hoe donkerder het in een land buiten is, hoe donkerder ze het binnen willen houden, is nu mijn theorie. Dus in heel zonnige landen als Thailand en Mexico brandt binnen altijd een trits felle tl-buizen. In gemiddeld lichte landen zoals Nederland en Duitsland brandt een wattje of 40. En in de noordelijke landen dimmen ze het licht en steken ze één kaars aan. En dat is hygge.

Na een tijd rondwandelen kwam ik erachter dat er zelfs een officiële hygge-sticker bestond, die op de deuren van sommige etablissementen was geplakt. Zoiets als de sticker van Michelin. Een keurmerk.

Met een sticker aangeven dat het ergens officieel gezellig is, leek mij elke vorm van gezelligheid tenietdoen. Het is zoiets als een vriend aan andere vrienden voorstellen met de tekst: ‘Dit is Rick. Hij is heel grappig.’ Na zo’n aankondiging kan die vriend nooit meer grappig uit de hoek komen. Zo is het ook met gezelligheidsstickers.

Ik werd een beetje naar van al die hygge, een beetje misselijk ook. Misschien bezocht ik daarom expres een van de ongezelligere straten van Kopenhagen – nog best moeilijk te vinden. Maar tussen de gezellige brug Dronning Louises Bro en de gezellige wijk Nørrebro loopt een drukke, doorgaande weg, de Nørrebrogade, met vooral lelijke schoenenwinkels. In die straat was een café dat duidelijk permanent gesloten was. Het was helemaal leeggehaald en de muren en vloer waren wit. ‘Café Hygge’ stond er groot op het raam.

Dat sprak me nou wel weer aan. Als lifestyleconcept.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden