Column

Als iemand niet wil, moet je publiekelijk blijven drammen

Van een recent, prachtig afscheidsinterview in deze krant met lobbyist Niek Jan van Kesteren, de man die er 25 jaar lang voor gezorgd heeft dat uiteenlopende premiers naar ondernemers luisterden, heb ik de volgende wijsheid onthouden: 'Handelen is vaak inferieur aan afwachten.' En: 'Je staat als een reiger langs de kant van de sloot en wacht af tot de vis voorbij komt. Ze moeten je niet zien.'

Ahmed Aboutaleb. Beeld anp

Zo bereik je dingen, aldus Van Kesteren. Sindsdien pas ik thuis de reigerdoctrine toe, met verbluffende resultaten.

Ik moest aan Van Kesteren denken toen ik de brief las die dertien PvdA-burgemeesters hebben geschreven aan Ahmed Aboutaleb. Of eigenlijk níét aan Ahmed Aboutaleb, want een discrete envelop met daarop 'Burgemeester, Stadhuis, Coolsingel 40, Rotterdam' volstond niet. Ze stuurden de brief om onopgehelderde redenen óók naar het partijbestuur en stonden toe dat de brievenpagina van de Volkskrant hem afdrukte.

Met het publiceren van brieven van de vakbond is de Volkskrant gestopt toen het mode werd uit de linkse kerk te treden, maar brieven van de sociaal-democraten kunnen nog altijd op een warm onthaal rekenen. Wie binnen de PvdA een boodschap wil overbrengen en geen postzegels heeft, kan altijd mailen naar brieven@volkskrant.nl.

De dertien burgemeesters willen dat Aboutaleb meedoet aan de schoonheidswedstrijd die de partij later dit jaar belegt. De winnaar mag de lijst voor de parlementsverkiezingen van 2017 aanvoeren. Aboutaleb heeft publiekelijk al minstens twee keer gezegd dat hij geen zin heeft in een wedstrijd tegen Diederik Samsom.

Het is een brief vol pathos en vol wat ik in schrijfcursussen 'de valse maar' noem: lukraak en onoordeelkundig gebruik van het woordje maar. De afzenders zoeken 'een leidsman' die 'met beide benen in de lokale samenleving staat'. Waarom een 'lokale samenleving' beter is dan een gewone samenleving weet ik niet; het lijkt me typische burgemeesterstaal.

Dat de dertien mannen oprecht geloven in Aboutaleb, geloof ik meteen. Waarom ze kozen voor deze strategie, die lijnrecht tegen de reigerdoctrine in gaat, is mij een raadsel.

Misschien dachten ze: als iemand herhaaldelijk heeft gezegd dat hij niet wil, moet je hem irriteren door publiekelijk te blijven drammen - kijk, de Volkskrant heeft prompt een geinig peilinkje online gezet! Zelf zou ik de briefschrijvers aan de lijst 'eikels, weg te drukken als ze bellen omdat ze iets van me nodig hebben' toevoegen, maar wellicht vindt Aboutaleb dit soort dingen juist hartstikke leuk en zegt hij nog gevleid 'ja' ook.

Misschien is het complexer, misschien wil Aboutaleb heel graag en heeft hij de burgemeesters gevraagd hem publiekelijk onder druk te zetten. Opdat hij straks kan uitleggen dat hij weliswaar had gezegd dat hij het niet tegen Diederik wilde opnemen, maar dat adel nu eenmaal verplicht. De praktijk leert evenwel dat dit soort machiavellistische verklaringen zelden kloppen.

Misschien dachten ze: is het niet leuk als het ganse land kan meegenieten van onze frustratie over Diederik Samsom en Lodewijk Asscher? Dat iedereen kan lezen dat wij vinden dat Lodewijk en Diederik níét in staat zijn 'mensen die zich naast de samenleving voelen staan weer een stem te geven'? En mocht Ahmed het niet doen, of het wel doen en verliezen, dan schrijven we straks een open brief aan Diederik of Lodewijk: dat we trots zijn op onze nieuwe lijsttrekker.

De Volkskrant wil hem vast afdrukken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden