Lezersbrieven Dinsdag 27 augustus

Als het om emancipatie gaat, ligt de bal bij onwillige vrouwen

De lezersbrieven van dinsdag 27 augustus. 

Traditiegetrouw organiseert het team van Staatsbosbeheer tijdens Pinksteren het evenement Wandelen Over Water. Beeld Hollandse Hoogte / Berlinda van Dam

Brief van de dag: Je gezin managen is het mooiste dat er is

‘De voorsprong die jonge vrouwen hebben op mannen – ze zijn vaak hoger opgeleid en ontvangen een hoger salaris van hun eerste werkgever– verandert in een achterstand op het moment dat ze moeder worden’, staat in het artikel ‘Vader doet toch al lekker mee, nietwaar?’ (Magazine, 24 augustus).

Is het managen van je gezin een achterstand? Het is het mooiste dat er is. Vrouwen willen die taak niet afstaan. En ze hebben gelijk. Met trucs worden mannen gediskwalificeerd alsof zij die managementtaak niet aankunnen. Gekrompen trui­tjes uit de wasmachine, planningen die niet verder gaan dan een week, ze kunnen het allemaal niet. Ze worden weggezet als nietsnutten die gelukkig in de tuin een biertje drinken en zich pas met het gezin bemoeien als zij worden aangesproken. Dat vrouwen hun gezin moeten managen is toch zielig, en dat komt door onwillige mannen. Als alleenstaande man heb ik mijn vier kinderen opgevoed en ik had altijd een baan. Ik vond het geweldig. Ik richtte mijn huishouden in zoals ik dat wilde en er was geen vrouw die de door mij zorgvuldig gestoken bloemen uit de vaas haalde om ze te steken zoals zij dat van haar moeder leerde. Als het om emancipatie gaat, ligt de bal bij onwillige vrouwen.

Pierre Diederen, Roermond

Koninklijke onderscheiding

Volgens David Engelhard is een arts op de eerste plaats professional, daarna mens (O &D , 26 augustus). Een dergelijke rangorde lijkt mij onzinnig.

Hoezeer beide kenmerken naast ­elkaar en in onderlinge samenhang het functioneren van de professional bepalen, blijkt uit de casus ‘euthanasie’, op dezelfde opiniepagina uiteengezet door Agnes Wolbert, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde (NVVE). De daarin opgevoerde verpleeghuisarts combineert het doorwrochte vakvrouwschap met een enorme dosis persoonlijke moed. Maar weinig artsen hebben het lef om het belang en de wens van de patiënt zo centraal te stellen. Het is te hopen, dat de strafrechter die binnenkort recht gaat spreken, van eenzelfde laken en pak is en alle verdenkingen resoluut van tafel veegt.

Het siert de maatschappij, als deze professionals vervolgens een lintje krijgen.

Peter Bakens, Den Haag

Probleemoplossend mens

Wat een fantastisch betoog van David Engelhard over de patiënt-arts-verhouding (Opinie & Debat, 26 augustus). Hoe fijn het ook is om ‘mens’ te zijn voor je patiënt, vergeten patiënten vaak dat je er ook zit als professional die samen met hen moet proberen het probleem op te lossen. Daarbij horen verantwoordelijkheden voor de arts, maar óók voor de patiënt.

Frank Hermens, longarts, Beek

La Vuelta

Wat een schitterende foto van het ­typisch Zuid-Spaanse landschap bij het stuk over de Vuelta (Sport, 26 augustus).

De Spaanse wielerronde is al ­decennia verrassend en fascinerend. Voor Iwan Tol lijkt het echter allemaal pas in 2008 begonnen toen de Tour de France-organisatie zich ermee ging bemoeien. Hij legt uit dat de Vuelta zich steeds meer ontworstelt aan grote broers Giro d’Italia en Tour de France maar blijft zelf nog wat hangen. Zo heeft de Vuelta-leiderstrui veel kleuren gehad maar was hij tot 2010 niet geel maar goud – ook al zag hij er, toegegeven, erg geel uit. Al in 1995 ging de ronde van het overvolle voorjaar naar de nazomer. Tol noemt een paar weinig aansprekende winnaars sinds wonderjaar 2008 maar vergeet, bijvoorbeeld, de legendarische strijd tussen dopingzondaars Vandenbroucke en Ulrich op bergen met wonderlijke namen als Alto de Abantos en Alto de Angliru. Het Spaanse ­fiesta leeft al vanaf 1935, ik hoop dat Tol op tijd is voor de Utrechtse start in 2020.

Bauke Koekkoek, Zeist

Grapperhaus, de ‘farang’

Het was afgelopen week duidelijk dat minister Grapperhaus de gebruiken in Thailand niet kent. Bij zijn begroeting van de Prime Minister, maakte hij met de handpalmen tegen elkaar een ‘wai’ die formeler had gekund (er zijn verschillende niveaus). Niet is te horen of hij daarbij ook ‘sawat die khrap’ zegt (goedendag). De Thaise ­minister gaat ervan uit dat hij een Westerse hoge functionaris voor zich heeft en steekt zijn hand uit, die door minister Grapperhaus aanvankelijk niet wordt beantwoord. Een vaak voorkomend misverstand.

In de Volkskrant (Ten eerste, 24 augustus) staat een foto waarop de schoenzolen te zien zijn van de minister. Het valt op dat de ene schoen een zwarte zool heeft en de andere een bruine (ook de hakken zijn verschillend), maar het is niet beleefd om je schoenzolen te tonen, die zet je in zo’n situatie plat op de grond.

Niemand in Thailand neemt dit alles onze minister kwalijk; hij is een ‘farang’, een buitenlander en met goede bedoelingen. Maar als je je best doet een landgenoot vrij te krijgen, mag je je beter voorbereiden.

Kees de Ruiter, Oud-voorzitter ­Nederlands-Thaise KvK, Amsterdam

Pavlovhonden

In de tv-recensie ‘Pavlovhonden’ over Zomergasten (V, 26 augustus) citeert Emma Curvers antirookactivist Wanda de Kanter: ‘ziek worden van roken is niet onze eigen schuld’. We moeten verder kijken dan de schuldvraag: geen ziekmakende ­sigaretten, zonder behoefte. Waarom willen mensen roken? Als we die vraag niet eerlijk beantwoorden, kunnen we actie voeren tot we een ons wegen. Ja, we mogen meer zorgen voor mensen Wanda, maar het is voornamelijk het gebrek aan eigenzorg, eigenliefde en het contact met wie we zijn, dat ervoor zorgt dat mensen een sigaret nodig hebben.

Mariette Reineke, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden