Column Sheila Sitalsing

Als het IS-kinderen betreft gelooft de VVD in de erfzonde

Er moest maandag een rechter aan te pas komen om de regering van dit land uit te leggen dat ‘kinderen niet verantwoordelijk zijn voor de gedragingen van hun ouders, hoe ernstig deze ook zijn’. En dat Nederland zich daarom moet ‘inspannen’ om 56 jonge Nederlandse kinderen van IS-aanhangers terug te halen uit Syrische kampen waar ze ronddolen, beroofd van hun jeugd. Er zit een pasgeboren baby bij, driekwart van de kinderen is jonger dan zes, alle kinderen zijn jonger dan 12. Ze bezitten volgens de rechtbank allemaal de Nederlandse nationaliteit.

Het grootste deel van de coalitie bleef tot dusver hardnekkig volhouden dat de opvattingen en oorlogsmisdaden van de vaders en moeders als vanzelf aan het besmette nageslacht kleven. Als het zo uitkomt geloven ze ook bij de VVD in de erfzonde. Al gebruikten ze er andere woorden voor: ‘duivels dilemma’, ‘hartstikke ingewikkeld’, ‘ontzettend gevaarlijk’, ‘en de ouders dan’. Ze meenden dat het afdoende argumenten waren om kinderrechten bij het grofvuil te zetten.

Gewoonlijk zijn de mensen in het land niet zo vergevingsgezind als er iets met kinderen is. Roep ‘pedofiel!’ en de kinderliefhebbende knokploegen staan al opgelijnd in rotten van zesentwintig. Opper voorzichtig om wat moderniteit en fatsoen te brengen in een kinderfeest, en er worden snelwegen afgezet en vreedzame vergaderingen met geweld uiteengeslagen, alles uit naam van ‘onze kinderen’. Rapporteer over misstanden in de jeugdzorg en het halve land is wóedend.

Kinderen zijn bijkans heilig hier, maar sommige kinderen zijn gelijker dan anderen. Gelijker dan de Nederlandse IS-kinderen, die zonder schuld in omstandigheden zijn beland die ze niet kunnen bevatten omdat ze daar te jong voor zijn.

Dat de rechter gisteren aan de vertegenwoordiger van de Staat der Nederlanden moest uitleggen wat er in het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind staat (de belangen van het kind staan altijd voorop, ieder kind heeft het inherente recht op leven, de mogelijkheden tot overleven en ontwikkeling moeten in de ruimst mogelijke mate zijn gewaarborgd), zegt mogelijk iets over de morele staat waarin de regeringscoalitie verkeert.

De grootste partij in deze coalitie, tevens leverancier van de premier, voelt het volkssentiment perfect aan en spant zich al maanden in om IS-baby’s, -kleuters en -basisschoolkinderen te ontmenselijken. Door ze steevast in één adem te noemen met ‘de gruwelijke daden van hun ouders’. Door te suggereren dat hulp aan hen een affront zou zijn voor ‘de slachtoffers van IS’ – alsof de kinderen géén slachtoffers zijn. Ter vertolking van dit geluid heeft de grootste regeringspartij Dilan Yesilgöz, een ambitieuze volksvertegenwoordiger die zich in hoog tempo door de VVD-hiërarchie omhoog aan het ellebogen is. Vast onderdeel van de mars door de VVD-instituties is het op enig moment vervullen van de rol van populistenjukebox: gooi er een dubbeltje in, en er komt willekeurig gegenereerd onderbuikgeluid uit.

Yesilgöz is niet blij met de ‘frustrerende uitspraak’: ‘Wij willen deze kinderen niet terug.’

Terugkeer is niet vanzelfsprekend. De opgelegde inspanningsverplichting – binnen 2 weken ‘het mogelijke’ doen – is boterzacht. Dus kan de premier straks zeggen dat zijn ploeg, heus, er ‘alles’ aan heeft gedaan om ze terug te halen. En dat het helaas is mislukt.

Ondertussen bidden ze bij CDA en VVD dat de Amerikanen niet zullen zeggen: we halen ze wel op voor jullie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden