COLUMNPETER MIDDENDORP

Als het hele land bezwijkt staat onze premier nog fier overeind

Peter Middendorp artikel Column Beeld .
Peter Middendorp artikel ColumnBeeld .

In het begin van de pandemie heb ik vaak gedacht: wat ben ik blij dat ik in Nederland woon. En dat Rutte onze premier is, zo kalm hij alles doet, zo energiek en goedgemutst. De laatste tijd, het zal ook wel door het virus komen, begin ik hem zelfs een beetje lief te vinden. Ik ben er niet trots op, maar ik hoef me er geloof ik ook niet voor te schamen.

Het mooie aan wonen in Nederland is: op internationale ranglijsten sta je altijd bovenaan. Zolang ik me kan herinneren, blinken we bijna overal in uit. Zorg, onderwijs, recht, inkomen, sport, welzijn. Meestal hoefden we maar een of twee Scandinavische landen boven ons te dulden, of een Aziatisch rekenwonder, Singapore bijvoorbeeld.

De laatste jaren maakt Nederland ineens een rare, diepe duikvlucht op die ranglijsten. Ergens wist ik dat al een tijd, en had ik de verschillende lijstjes wel apart geregistreerd, maar gaandeweg de pandemie begon ik tussen die gegevens pas een verband te zien, een patroon, de route die is ingezet, rechtstreeks naar de laatste plaats.

Ik las twee berichten over Italië, daar begon het mee. Het eerste vertelde me dat de gezondheidszorg in Noord-Italië beter en moderner is dan die van ons. Ik schrok, hoe kon dat? Zij waren arm, wij niet – waarom waren die fuckers dan beter dan wij? Daarna las ik dat mensen in Spanje en Italië langer, harder en meer werken dan wij; overal eigenlijk wel. Hoe kon dat, waar sloeg dat op? Ik wilde liever niet oordelen, maar op de schaal van lui stonden wij er toch veel beter voor, als Noord-Europese mens?

Uit een oude, chauvinistische reflex begin ik op ranglijstjes nog altijd van boven naar Nederland te zoeken, maar vinden doe je ons daar steeds minder, of het moet over het aantal doden en zieken gaan, of andere, uitgesproken negatieve zaken. De smerigste, de vuilste, de hoogste schulden, een van de belangrijkste belastingparadijzen ter wereld.

Columnist Heleen Mees schreef over Fiat Chrysler, de Italiaanse autofabrikant, die zijn hoofdkantoor statutair naar Nederland verhuisde om de belastingen in eigen land te kunnen ontwijken. Door het virus moest Fiat ruim 6 miljard euro staatssteun aanvragen, in Italië. Rutte zegt tegen het land: ‘Hoe komt het dat jullie geen geld hebben om problemen op te lossen, en wij wel?’

Je vraagt je af: hoe gaat het met de zorg, het onderwijs, de natuur, het klimaat, de economie, de rente, de pensioenen, de inkomens, de gelijkheid, de belastingen, de integratie, hoe gaat het met de politiek? Volgens het laatste Pisa-onderzoek is 24 procent van de 15-jarige leerlingen in Nederland laaggeletterd. Een kwart, een ramp.

Toch zou ik Rutte voorlopig niet willen ruilen voor een ander, behalve Merkel, zo rustig hij is, zo fris en optimistisch, zonder spoor van innerlijke beroering. Als het hele land bezwijkt, daar durf ik wel op te vertrouwen, staat onze premier nog fier overeind.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden