Paulien CornelisseIn 150 woorden

‘Als een wolvin om 11 uur ’s ochtends op de provinciale weg wordt doodgereden, dan heeft ze daar niet zelf voor gekozen, zeg maar’

null Beeld

‘Kijk,’ legde de boswachter op de radio uit, ‘als een wolvin om 11 uur ’s ochtends op de provinciale weg wordt doodgereden, dan heeft ze daar niet zelf voor gekozen, zeg maar.’ Dat leek mij ook niet. Wolven komen op mij over als redelijk levenslustige dieren, en mochten zij ooit het einde verkiezen, dan toch zeker niet op zo’n prozaïsche provinciale weg.

In plaats van nadenken over de dode wolvin besloot ik te kijken naar de webcam die een bosuil op haar nest filmt. Dat is een geruststellende activiteit. De bosuil is een soort poes, maar dan zonder zichtbare oren en met een veel wendbaardere nek. Ze zat wat te suffen en knipperde af en toe naar het licht. Haar eitjes zouden bijna uitkomen, nu had zij nog rust.

Pas na een hele tijd mindful naar de uil kijken, zag ik naast haar ineens een paar dode muizen liggen. Muizen die daar ook niet voor hadden gekozen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden