Sander Donkers in 150 woorden

Als de klanken van Céline het eindelijk wegsterven voor het zorgcentrum, klinkt er vredig gesnurk

Bij het bankje voor het zorgcentrum staat een Chinese vrouw met haar stokoude vader, die zo krom is dat hij met zijn rollator een tunneltje vormt. Geduldig wrikt ze zijn vingers los van de handvatten en hijst hem op de bank, waarna ze het broze bovenlijf opzij kantelt en vlug naast hem schuift, zodat zijn hoofd op haar schoot belandt. De benen trekt ze een voor een aan de broekspijp omhoog.

De zon schijnt fel. Uit haar tas komt een dekentje, een zonnehoed en een iPad, waaruit al snel het intro van Céline Dion’s My Heart Will Go On opklinkt. Als vader eenmaal zorgvuldig is ingepakt, houdt ze het ding dicht bij zijn oor en vraagt iets dat ongetwijfeld ‘zo goed?’ betekent.

De man knikt en sluit zijn ogen. De pennywhistle jammert. Met veel valse lucht teemt Céline het lied naar een hoogtepunt. Als het eindelijk wegsterft klinkt er vredig gesnurk. De dochter drukt nogmaals op play.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden