150 Sander Donkers

Als bij toverslag werden ze allebei tegelijk overrompeld door een onbedaarlijke lachbui

Nachtmerries joegen me het bed uit, meteen de straat op. Het was nog te vroeg voor een doel, dus liep ik maar wat. Al bij het krieken beloofde de ochtendlucht veel vrolijkheid, in schril contrast met hoe ik zelf over de zaken dacht.

Voor het ziekenhuis stonden twee vrouwen in uniform, kennelijk net uit de nachtdienst. Kalmpjes babbelend liepen ze het park in, waar ze als bij toverslag allebei tegelijk werden overrompeld door een onbedaarlijke lachbui. Bij de een kwam het van diep onder in de buik, de ander schaterde in g-klanken, met plotselinge erupties van ‘huuu!’ en ‘hoei!’. Gul ketste het tegen de gevels. Al snel belette het schuddebuiken hun de voortgang. Hun tranen wegvegend zochten ze houvast bij elkaar.

Zo traag mogelijk haalde ik ze in. In mijn hoofd was duidelijk iets gekanteld. Dat net op dat moment de zon boven de bomen uit piepte, lag er zelfs een beetje dik bovenop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden