Column

Alles waar een city om roept, kun je niet doen met kids

Ik denk dat iedereen het erover eens zal zijn dat 'citytrip' een vreselijk woord is. Niemand zegt serieus: 'Ik ga op citytrip', behalve stellen die door Boer zoekt Vrouw zijn uitverkoren om op citytrip te gaan naar Belfast.

Stockholm.Beeld thinkstock

Citytrip is zoiets als 'kids', dat zeg je ook niet als je bij je volle verstand bent.

Maar ik ben het. Ik ben op citytrip. Met kids. Ik was vergeten dat dat niet per se een handig idee was - ik was het zenuwenzweet op de kerstafdeling van Harrod's met twee rennnende kleuters en duizendmaal zoveel breekbare kerstwaren helemaal vergeten.

Nu ben ik in Stockholm met, technisch gezien, nog steeds twee kleuters.

Alles waar een city om roept, kun je niet doen met kids. Lekker uit eten, rondhangen in musea, kleren passen, struinen en/of flaneren: het is er niet bij.

Maar, en dat moet je omarmen, je maakt op citytrip met kids ineens heel onverwachte dingen mee.

Zo heb ik een aanzienlijk deel van deze citytrip doorgebracht in een winkel die Wentzels Hobby heet. Stockholm is, dat weet ik door Wentzels Hobby, geen wereldstad. In geen enkele wereldstad zou een gigantische winkel vol stoffige modeltreintjes en model-Titanics de vierkante meterprijs kunnen betalen voor een pand midden in de stad. In Stockholm kan dat: Wentzels Hobby zit waar je normaal gesproken de H&M-flagshipstore zou verwachten.

Mijn zoon was nog nooit in een winkel met modelbouwpakketten geweest, en ik ook niet, want in Amsterdam is geen plek meer voor dat soort winkels. En als vrouw kom je er sowieso niet. Daar heb je een zoon voor nodig.

In een winkel met modelbouwpakketten lopen mannen rond. Het zijn óf grote mannen in te kleine kleren, óf kleine mannen in te grote kleren. Ze zijn pastakleurig en ze glimlachen heel vriendelijk. Ze behandelen de opgestapelde doosjes met treintjes, mini-Hindenburgs en Toepolevjes omzichtig.

De verkopers zijn ook al van zo'n bijzondere menssoort. Toen ik vroeg of ze bij het door ons uitgekozen oorlogsvliegtuigje een paar soldaatjes in dezelfde schaal hadden - 1 op 72 - zei de jongen achter de toonbank: 'We hebben alleen poppetjes van 1 op 100. Maar dat kan wel. Dan zien ze er naast dat vliegtuig gewoon uit alsof ze...', en hij dacht heel lang en ernstig na, 'twee meter tien zijn'.

Hij zocht tot hij een doosje Britse soldaatjes uit de Tweede Wereldoorlog had gevonden, want die hoorden bij het modelvliegtuig. Maar mijn zoon vond de Russen leuker, dus we namen de Russen.

Toen we weggingen, gaf de verkoper mijn zoon een catalogus met daarin honderden modeltreinen, modelauto's en modeltanks. 'Build Your Dream!', stond erop.

Mijn zoon bladert nu al dagen door die catalogus. Die was de hele reis naar Zweden waard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden