ColumnPeter de Waard

Alleen met leningen en schenkingen van de ouders kunnen kinderen zich tegenwoordig een eigen woning permitteren

null Beeld

Tot de moderne ouderlijke plichten behoren behalve het geven van adequate seksuele voorlichting ook het passen op de kleinkinderen en het geven van een financieel duwtje op de woningladder.

Alleen met leningen en schenkingen van de ouders kunnen kinderen zich tegenwoordig nog een eigen woning permitteren. Gelukkig heeft de overheid belastingvrij schenken voor de aankoop van een eigen huis al tot ruim een ton mogelijk gemaakt, hetgeen de psychologische druk verhoogt om de kans niet te laten lopen.

Maar alleen ouders die zelf het geluk hebben gehad op het juiste moment een huis te hebben gekocht, kunnen zich dat ook daadwerkelijk permitteren. Of die in hun leven bovenmodaal hebben verdiend. Voor de rest is het een enorme financiële belasting. De klaagzang over de korting op de pensioenen heeft in veel gevallen niet zozeer met de eigen portemonnee te maken als wel met die van de kinderen.

In de plannenmakerij van projectontwikkelaars wordt nu voor de aankoop van een nieuwbouwwoning gemiddeld vier ton gerekend. Dat heet betaalbaar te zijn. En in principe is dat ook zo. De netto rentelasten op een woning van vier ton zijn bij de huidige hypotheekrente van 1,25 procent bij de Rabobank 320 euro per maand. Dat is zelfs goedkoper dan een sociale huurwoning. Het is aanzienlijk minder dan wat de ouders zelf veertig jaar geleden moesten betalen toen de rente tussen de 10 en 12,5 procent lag. Die zouden bij een woning van 85 duizend gulden netto dezelfde rentelasten hebben gehad. En daar kregen ze toen een krot voor. De huidige nieuwbouwwoningen van vier ton zijn ruimer, onderhoudsvriendelijker en energiezuiniger.

Het probleem is dat jonge stellen zonder ouderlijke sponsor geen vier ton kunnen krijgen. Een stel van 25 jaar met twee fulltime banen - de een onderwijzer, de ander verpleegkundige - verdient bruto zo’n 60 duizend euro. Vuistregel is dat ze vijf keer dat salaris als hypotheek kunnen krijgen. Dat is drie ton, zodat ze een ton tekortkomen.

Reden voor de zuinigheid van de banken is dat er ook moet worden afgelost. Als de hoofdsom in dertig jaar moet worden afbetaald lopen de totale maandlasten op tot ruim 1.000 euro. En dat vinden banken te riskant. Als een partner wegloopt, is de hypotheek meteen een molensteen om de nek.

Degenen die geen ouders hebben die met een ton over de brug komen, moeten thuis blijven wonen of toch 1.000 euro betalen, maar dan voor een huurpand op de vrije markt. In de jaren tachtig werd nog weleens gedacht dat de overheid de plek van de ouders kon innemen (premiekoopwoningen), nu is men toch echt met huid en haar uitgeleverd aan pa en ma.

Misschien is dat een reden dat generatieconflicten niet meer voorkomen. De kinderen moeten hun ouders te vriend houden, anders wordt het een onbetaalbare crèche en een peperdure huurwoning.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden