LezersbrievenDinsdag 30 juni

Alleen met een ander type manager doorbreken we het glazen plafond

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 30 juni.

Schoeisel van Kamerleden in de Tweede Kamer.Beeld Martijn Beekman

Brief van de dag

Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) signaleerde onlangs dat vrouwen nog steeds te weinig doorstromen naar topfuncties, omdat ze veelal deeltijdwerken , terwijl de norm voor de top van het bedrijfsleven een werkweek van 50 uur is. Vrouwen zouden dus meer moeten gaan werken om meer kans te maken door te stromen. Maar misschien moeten we wel vraagtekens zetten bij die norm van 50 uur.

Zijn dit soort workaholics (vaak mannen) die zich vereenzelvigen met hun baan, wel de meest geschikte topmensen? Hebben we niet meer aan bestuurders die niet alles zelf willen oplossen, die kunnen delegeren en relativeren en die meer teamspelers dan solisten zijn? De norm aan de top is ongezond, zowel voor mensen zelf als voor de organisatiecultuur.

Als we het glazen plafond echt willen doorbreken, zullen we ook de normen aan de top ter discussie moeten stellen, zodat het makkelijker wordt voor een ander soort manager om door te stromen, iemand bij wie niet alles om werk en status draait – vrouwen, maar zeker ook mannen die niet aan het stereotype voldoen. Dit zal leiden tot een gezondere bedrijfscultuur waar de hele organisatie en uiteindelijk ook de samenleving als geheel van zal profiteren.

Peter Jamin, Utrecht

Fietser

Gisteren ruim 100 kilometer gefietst met negen andere ‘lullen’, althans zo worden wij genoemd door Julien Althuisius. Fietsende vrouwen of mannen in groepen vormen kwetsbare groepen. Wij zijn ons er terdege van bewust dat een fout of onoplettendheid van één van de groepsleden veel ellende kan veroorzaken. We beoefenen onze gezonde sport in de buitenlucht, maken gebruik van de openbare weg en doen dat bij voorkeur als die openbare weg zo rustig en veilig mogelijk is.

In toenemende mate ergeren ­medeweggebruikers zich aan ons ­gedrag. Ongetwijfeld zijn er situaties die deze ergernis opwekken, zoals het weggedrag van bijvoorbeeld automobilisten en motorrijders dat ook doet. Julien Althuisius voedt automobilisten en motorrijders die hun ergernis over fietsers omzetten in gevaarlijk rijgedrag, door te hard langs ons te rijden, ons af te snijden en luid claxonnerend hun vermeende deel van de weg op te eisen. Onvoorstelbaar dat mijn krant ruimte geeft aan dit soort escalerende stukjes.

Hugo Stolker, Enschede

Fietser (2)

Mooie column van Julien AlthuisiusOok ik heb de nodige ervaringen met wielrenners die zich al rochelend, scheldend en in kuddeverband door het Nederlandse landschap voortbewegen. Tweehonderd meter van tevoren begint het gekrijs al, en als dank komt er nog zo’n fijne fluim achteraan. Hoe kan het toch dat, zodra men op een racefiets stapt, de meeste wielrenners elke vorm van beschaving achter zich laten? Alsof het een rijdende apenrots betreft? Interessant voer voor antropologen.

Liesbeth Eekhout, Vlaardingen

Fietser (3)

Drie maanden wachten we al op de strijd van de fietsende mannen en vrouwen. Geen voorjaarsklassiekers, geen Giro, geen NK en zelfs geen Tourstart begin juli. Maar dan, terwijl we wandelen op de Sint-Pietersberg, komt er een wielrenner aangesneld. En niet zo maar eentje. Eentje waarvoor je aan de kant gaat. Eentje waarvoor je aan de kant staat. En dat deden we dan ook meteen.

Dank je, riep Tom Dumoulin in zijn knalgele Jumbo-shirt. Laat het fietsen maar weer beginnen. Ik ben er klaar voor. En Tom Dumoulin ook, zo te zien.

Ton van Rijswijk, Nijmegen

Solidair

De helft van de Curaçaoënaren leeft van voedselpakketten en 60 procent is werkloos. Onze landgenoten op Curaçao kunnen er ook niks aan doen. Ze kozen een fatsoenlijke regering, maar dan een drievoudige crisis: door olie, Venezuela en corona.

Drie vliegen in een klap: gebruik een deel van de overheidshulp om alle tienduizenden leden van het zorgpersoneel een gratis vakantie te geven op Curaçao. KLM blij met de luchtbrug naar het al bijna corona-vrije Caribisch eiland. En door alle hotels en vakantiehuisjes voor logies en ontbijt rechtstreeks te boeken, komen die inkomsten direct terecht bij al het personeel en de eigenaren in de lokale economie.

Hans Mooren, Aerdenhout

Meer vliegvelden

De luchtkwaliteit in vliegtuigen schijnt van een enorme gezuiverde kwaliteit te zijn. We mogen er weer in met z’n allen; 200 à 500 mensen per toestel. Lekker dicht op elkaar, anderhalve meter is voor losers. Alleen staan de meeste toestellen stil. Dus waarom gaan we niet uit eten in stilstaande Airbussen op Schiphol? Waarom gaan we niet naar concerten in een leegstaande Boeing 747? Een bioscoop? Een congres? Een Ted-talk? Een festival voor 555 man in een Airbus A380? Allemaal mogelijk. Top luchtkwaliteit, en dat op de grond. Geen uitstoot, wel zuivere lucht. Waar vind je dat nog? Dus moet de Nederlandse regering tempo maken met het openen van méér vliegvelden.

Hans Wolbers, Amsterdam

Disclaimer

De laatste tijd valt me op dat er met een hardnekkige disclaimer omtrent de anderhalve meter wordt gewerkt. Iedereen zegt telkens weer dat ze iets hebben gedaan ‘netjes met anderhalve meter afstand van de ander’.

Yoga met anderhalve meter, wandelen met anderhalve meter, vrienden in het park met anderhalve meter. Laten we het omdraaien en gewoon afspreken dat we ervan uit gaan dat iedereen de anderhalvemeterregel hanteert en als iemand het anders doet, het even laat weten.

Wilhelm van Zuyden, Leiden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden