column Lisa Bouyeure

Alarmerend nieuws over selfietoerisme vormt dit jaar een trendje op zich

Lisa Bouyeure Beeld De Volkskrant

Lisa Bouyeure werpt in deze rubriek een blik op onlinecultuur. 

Waar anderen dierenpostzegels of erotische prenten uit Japan sparen, houd ik op Instagram een privéverzameling bij van vrouwen die voor Café de Flore poseren. Het Parijse etablissement werd een bedevaartsoord door de intellectuelen en kunstenaars die er vroeger hun koffie dronken: Pablo Picasso, Simone de Beauvoir, Jean-Paul Sartre, Yves Saint Laurent. Pelgrims tellen er tegenwoordig 7 euro 40 neer voor een espressootje in de hoop dat er iets van die geschiedenis op hen afstraalt. Daarna nemen ze allemaal dezelfde foto op hetzelfde zebrapad, met de beroemde witte luifel op de achtergrond en inwisselbare designertassen aan hun arm. Hashtag je ne sais quoi.

Wat zouden de grote vernieuwers, die ons filosofische geschriften en een complete kunststroming nalieten — en niet te vergeten het safari-jasje en de smoking voor vrouwen, ervan hebben gevonden dat er een troosteloze parade aan eenvormigheid achter ze aan marcheert?

Misschien hadden ze zich enigszins kunnen verplaatsen in de lavendelboeren uit de Provence, die deze zomer aan de bel trokken omdat hun velden worden vertrappeld door toeristen die ook daar allemaal dezelfde foto komen nemen. De een z’n levenswerk is de ander z’n decor. Dichter bij huis legde de Keukenhof noodgedwongen speciale selfieplekken aan, omdat bezoekers zich dansend tussen de tulpen lieten vereeuwigen en al likes oogstend een spoor van geknakte stengels achterlieten.

Een toerist in een lavendelveld in het Franse Valensole. Beeld AFP

Alarmerend nieuws over selfietoerisme vormt dit jaar een trendje op zich. De grootste vrees is dat het verfijnde onder de zelfzuchtige voet wordt gelopen, maar er is ook aandacht voor het welzijn van het subject. Zo opperde een Ierse minister, geïnspireerd door berichten over fotografen die van rotsen vallen, dat er op de Kliffen van Moher speciale selfiestoeltjes moeten komen.

Nog zo’n populair subgenre van selfienieuws: misleiding en deceptie. De sprookjesachtige Gates of Heaven op Bali bleken bijvoorbeeld helemaal geen hemelse poort omringd door kristalhelder water, zoals Instagram had doen vermoeden, maar een trucje met een smartphone en een spiegel, en een lange rij teleurgestelde wachtenden erachter.

De ongevoeligheid van selfiemakers voor het lijden van mens en dier heeft veruit de meeste belangstelling. In de media werd de afgelopen tijd beslecht op welke plekken je absoluut niet in je frontcamera mag lachen: Tsjernobyl, Auschwitz, de Londense Grenfelltoren, eigenlijk elke rampplek. Een ongeschreven verbod geldt ook op selfies met gedrogeerde dieren in gevangenschap en met wilde dieren die gevaarlijk tam worden van al die gelegenheidsgenegenheid.

Gelukkig werd in Bristol deze maand de Selfie Factory geopend, een tijdelijk selfiepretpark waar bezoekers zichzelf vast kunnen leggen in ‘unieke, fotovriendelijke ruimtes’. Je kunt er onder meer op de kiek met een uit de kluiten gewassen teddybeer, voor een roze muur met donuts of weggezakt in een met kunstgras beklede fauteuil voor een achtergrond van plastic zonnebloemen. Allemaal erg Instagrammable.

Het zou weleens de oplossing kunnen zijn voor de problematiek van de moderne tijd. In de selfiefabriek krijg je precies wat je verwacht, het is er rubberentegelveilig, er is flora en fauna, de doden hebben nergens last van en in feite verandert er maar weinig: iedereen wordt op een lopende band geladen, in dezelfde mal geperst en komt weer naar buiten als een lange sliert gelukzalige eenheidsworst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden