Column Peter Buwalda

Al vijftien jaar trekt de shit van de msn-startpagina vijftig keer per dag aan me voorbij

. Beeld .

Al vijftien jaar heb ik Hotmail, een dienst waarmee je te kennen geeft dat je werkeloos bent, en misschien zelfs dakloos, zei laatst iemand tegen me.

Ach, er zijn ergere dingen. (Aan Hotmail, bedoel ik.) (Geen stoplap dus, in uw column.) Erger bijvoorbeeld is de pagina van msn, waar ik per se langs moet voor ik in Hotmail mag. Het is een ontzettende shitsite, een soort krantje vol showbizzweetjes, waargebeurde gekkigheid en hier en daar een oudbakken primeur.

‘Misschien komt er een pil tegen liefdesverdriet’, lees ik zojuist. (‘Misschien’ is msn-taal voor: niet/ nooit. Er komt dus geen pil tegen liefdesverdriet.) En: ‘Marco Borsato is vreemdgegaan.’ (Tien jaar geleden, blijkt bij haastige lezing, met Iris d’r hond. Die piano speelt?) Maar ook: ‘Tan is er voor Marco en Leontine.’ Humberto heeft een vuurtje en een hartje getwitterd.

Al vijftien jaar trekt deze shit vijftig keer per dag aan me voorbij, want zo vaak check ik mijn mail. Op zich al erg triest, natuurlijk. Het idee dat je vijftig keer per dag naar de deurmat loopt. Daar heb je wel weer pillen voor, gecombineerd met gesprekstherapie. (Anderzijds, offline gaan er ook dingen helemaal niet goed; ik had een keer het tv-programma Pavlov over de vloer, ze gingen wetenschappelijk onderzoeken of ik me kon concentreren – ‘nee,’ bleek na zeven draaidagen – en toen deed ik voor hoe ik tijdens het writen om het kwartier opstond en naar de koelkast sjokte, de deur opende en eraan hangend uitvoerig de schappen bestudeerde, daar vervolgens niks af pakte, waarna ik mokkend weer terugsjokte naar mijn pc. Deze onbewuste routine, die de wetenschap toch maar aan het licht had gebracht, werkte dusdanig op ieders lachspieren, dat we het na een take of tien – ‘en dan hang ik hier dus hahaha diagonaal aan die deur hahaha en loer als een oorwurm hahaha’ - hebben opgegeven.)

Maar goed, msn dus, al 15 x 365 x 50 = 273.750 keer heb ik die rare pagina van ze onder ogen gehad. Dat zijn duizend boeken van 274 pagina’s. Ja, daar schrikt u van hè. Geen idee wie die ellende iedere dag weer schrijft of bij elkaar jat, maar het moet een flink naai-atelier zijn.

‘Als ze dronken is’, lees ik voor aan Jet, ‘wordt Zimra Geurts een soort pornoster.’

‘Hoofdpunt?’

‘Jep.’

Dat is onze favoriete afdeling, de ‘hoofdpunten’. Vaak gaan ze over Barry Atsma. Waarom hij geen carrière in het buitenland overweegt, bijvoorbeeld. Of vandaag, dat ene Noortje het moederschap haar grootste overwinning vindt. (Ze is neem ik aan de vrouw van Barry, gezien de innige foto. Ze hebben kennelijk kuit geschoten.)

Natuurlijk hebben we na vijftien jaar zo onze classics. ‘Hij…’, declameer ik soms ernstig, bijvoorbeeld als we naar de winkel lopen. ‘… reed een man dood’, vult Jet dan aan. We memoreren zo een hoofdpunt van een jaar geleden, wat ook een soort geheugensteuntje was, vermoeden we. Grote portretfoto van Patrick Kluivert ernaast. Ik weet nog dat ik serieus dacht: nee, niet weer.

Maar geen zorgen, het was een ouwe koe, joh. Gewoon een handje zout in de wonden. Soms proberen we ons een voorstelling te maken welke onderzoeksjournalist dat bericht heeft zitten maken. De chef hoofdpunten? Een stagiaire? De stagiaire van een stagiaire?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden