Commentaar politiek opportunisme Amazone-branden

Achter de nieuwe belangstelling voor de Amazone-branden gaat ook enig politiek opportunisme schuil

Afgebrande bomen in het Braziliaanse deel van de Amazone. Beeld AFP

De aandacht voor de Amazone-branden is verheugend, maar getuigt ook van politiek opportunisme.

Het Amazonegebied mag zich niet in een constante belangstelling verheugen. In 2016 woedden er op grotere schaal branden dan nu, maar deze werden niet nieuwswaardig geacht. Als het in de zomermaanden van dat jaar over Brazilië ging, waren de Olympische Spelen in Rio het thema. Of de economische problemen waarmee het land worstelde. Maar niet de bosbranden.

Uiteraard is dat geen reden om de branden van dit jaar – waarvan sommige deskundigen zeggen dat ze ‘gemiddeld van omvang’ zijn – dan ook maar te negeren. Het is verheugend dat acteurs, stervoetballers en staatshoofden aandacht hebben gevraagd en gekregen voor het verschijnsel, en dat het is opgewaardeerd tot agendapunt op de G7-top van het afgelopen weekeinde.

Bosbranden op een ander continent, die vroeger hooguit als nationaal of regionaal probleem zouden zijn aangemerkt, gaan nu de hele wereld aan. Zoals blijkt uit de grootschalige aanplant van bomen in Ethiopië, China, India en andere landen is klimaat bij uitstek een universeel thema. De tegenwerpingen van president Trump en Jair Bolsonaro, diens Braziliaanse ambtsgenoot, ten spijt.

Achter de nieuwe belangstelling voor de Amazone-branden, gaat echter ook enig opportunisme schuil. Betrokken wereldburgers kunnen zich ermee profileren, zonder daarmee voor zichzelf verplichtingen te scheppen. De Franse president Emmanuel Macron heeft er goede sier mee gemaakt op het wereldtoneel.

Maar de luttele 20 miljoen euro die de G7 samen beschikbaar hebben gesteld voor de bestrijding van de branden, doen toch wel enige afbreuk aan de geloofwaardigheid van het gebaar. Nog afgezien van het feit dat in Angola en Congo momenteel op grotere schaal oerbos zou verdwijnen dan in het Amazonegebied.

De getergde reactie van Bolsonaro op de bemoeienissen van de G7 – en die van Macron in het bijzonder – is dan ook tot op zekere hoogte invoelbaar, al heeft hij zich daarbij onnodig kwetsend uitgelaten. Macron kan twijfels aan zijn oprechtheid het best wegnemen door aandacht te blijven vragen voor de aanslagen op ‘de longen van wereld’ als de branden in het Amazonegebied allang zijn gedoofd.

Sander van Walsum

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden