Column Harriët Duurvoort

Acht keer met je kind op vakantie, een bijkans bovennatuurlijke prestatie

Komkommertijd biedt soms wonderbaarlijke verhalen. Zo bracht het economiekatern een reportage, ‘budgetteren kun je leren’, waarin gesuggereerd wordt dat je net als Kelly Litjens, als je keurig je huishoudboekje bijhoudt, van een ‘bescheiden inkomen’ gemiddeld acht keer per jaar met je kind op vakantie kunt. ‘Hoogleraar Wilco van Dijk legt uit hoe dat moet’, belooft het intro.

De hoogleraar ‘psychologische determinanten van economisch keuzegedrag’ doet dat helaas niet, maar komt wel met een aantal dooddoeners. ‘We geven liever geld uit aan dat etentje vanavond dan aan die wasmachine over een half jaar.’ Merkwaardig, in mijn huishoudboekje is een etentje nog altijd goedkoper dan een vakantie.

Van een inkijkje in Kelly’s huishoudboekje blijft de lezer verstoken. Kelly’s ‘bescheiden inkomen’ is elk geval niet een minimuminkomen, want dan is het gewoon zeer de vraag of je je kind per jaar op één spotgoedkope vakantie kunt trakteren.

Kelly werkt fulltime, ik ben dus maar uitgegaan van een modaal inkomen. Van een partner wordt geen gewag gemaakt, dus ze is misschien alleenstaand ouder, wat haar levensstijl des te opzienbarender maakt. Van één modaal inkomen jaarlijks acht keer met je kind op vakantie. Een bijkans bovennatuurlijke prestatie.

Er moet meer zijn. Verhuurt ze haar eigen huis voor goud geld als ze op vakantie gaat? Woont ze zelf gratis op een van de Limburgse woonwagenparken die ze coördineert? Maar hoe vangt ze dan onvermijdelijke tegenvallers op? Hoe komt ze aan geld voor een nieuwe wasmachine als ze met een modaal inkomen acht keer per jaar op vakantie gaat?

Een lieve suikertante? Een gulle sugar daddy misschien? Gewonnen krasloten? Een erfenis, een vijftien jaar geleden gekocht Amsterdams huis recent verpatst met 3 ton overwaarde, schoon aan de haak omdat ze nu in een Limburgse vakantiebungalow woont? Vragen, vragen.

Ik weet alleen, dat als ik met mijn 7-jarige kind acht keer per jaar op vakantie zou willen, en ik de afgelopen jaren 35 landen had kunnen bezoeken, ik mijn toevlucht had moeten zoeken in een wietplantage.

Ik heb zelf maar een poging gedaan haar raadselachtige huishoudboekje kloppend te maken. Zeer terecht stelt Kelly dat je in Azië voor een tientje een paar dagen lang lekker kan eten. Maar dan moet je er eerst wel naartoe vliegen, met je leerplichtige dochter in het peperdure hoogseizoen.

Ik maak een conservatieve schatting: 1.500 euro per vakantie – al kan je daarvoor niet naar Azië, al eet je helemaal niets en slaap je, wat niet aan te bevelen is, op straat. Maal acht is dat jaarlijks 12 duizend euro.

1.000 euro per maand is geen goedkope hobby. Hoe dat van een modaal nettoinkomen van 2.152 euro per maand betaald moet worden, is zelfs bij uitmuntend budgetteren een groot vraagteken. Dan moeten alle vaste lasten, de huur of hypotheek, ziektekosten, boodschappen, verzekeringen, kleding, mobiel, internet, et cetera, bijzonder laag zijn.

Ik heb de huishoudboekjesrekenhulp van het Nibud ingevuld, en ben van een bescheiden huur van 400 euro uitgegaan, hoewel je erg veel geluk moet hebben met zo’n woning. Ik heb een tweedehands auto toegevoegd, want dat lijkt me wel bij Kelly’s job horen. Dat is duur, zonder auto scheelt het 225 euro. Als de auto het begeeft, is daar helaas geen cent voor. Ik kom bij de eerste berekening 625 euro per maand tekort.

Ik gun Kelly en haar dochter alle vakanties van de wereld. Maar de suggestie dat je dat met slim budgetteren van een ‘bescheiden inkomen’ gewoon wel even acht vakanties organiseert, vind ik behalve absurd ook nogal respectloos naar de vele mensen die dit jaar helemaal niet op vakantie kunnen. Een kwart van de Nederlanders zegt dit jaar niet met vakantie te gaan, stelde het Nibud. 54 procent van hen geeft aan dat vakantie te duur is, vorig jaar was dat 42 procent.

De realiteit is dat je met een minimuminkomen, zelfs al kan je goed optellen wat er binnenkomt en aftrekken wat eruit gaat, gewoon moeilijk rondkomt, en dat het vaak zelfs met een modaal inkomen passen en meten is. Of ouders nu goed kunnen budgetteren of door alle financiële stress hun kop in het zand steken, vakantie is echt de laatste sluitpost.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.