Opinie

Aboutaleb moet blijven

De burgemeesterroute laat het Binnenhof links liggen.

Loes Dierickx en Ron de Grave Beeld -
Loes Dierickx en Ron de GraveBeeld -

Met het respect dat een Amsterdammer voelt als hij in een stad komt waar echt wordt gewerkt, heb ik door Rotterdam gelopen. Ik had een missie. Nu Ahmed Aboutaleb niet uit volle borst nee roept op de vraag of hij lijsttrekker van de PvdA wil worden, heeft iedereen er zijn mening over. De Rotterdammer intussen wordt niks gevraagd. Wat vindt die ervan dat hij zijn burgemeester kan kwijtraken?

De burgemeesterroute is een door Aboutaleb bedachte stadswandeling van 12 kilometer, die vanaf het Centraal Station een staalkaart van de stad laat zien. Een mooi parcours om - met de stem van Aboutaleb in de oren, hij sprak zelf de app in - onderweg Rotterdammers aan te schieten. Dat laatste gaat prima, Rotterdammers praten graag, zeker over hun burgemeester. Maar de wandelapp blijkt een onhandig ding dat alle energie uit je telefoon zuigt zonder te zeggen waar je heen moet. Aboutaleb, zo kun je de stad niet achterlaten!

'Ik leerde hem kennen met de herdenking van Pim Fortuyn', vertelt Anneke Diederik (60), die met haar zoon Jefrey (19) aan de Westersingel zit te lunchen. 'Een fijne man. Rotterdam kan hem niet missen, echt niet. Ik wil burgervader blijven, zei hij tegen me.' Sinds de vluchtelingenstroom vindt mevrouw Diederik het wel minder leuk in de stad. 'Wij hebben hier in zeventig jaar het land weer opgebouwd. Dat kunnen zij in hun eigen land toch ook doen? Aboutaleb kan daar streng in zijn.'

Als je op een mooie lentedag de waterbus van de Willemskade naar Katendrecht neemt, is Rotterdam adembenemend. Op het plantsoen bij de Katendrechtselaan pakken Ron de Grave en Loes Dierickx een momentje rust. 'Het was wennen toen Aboutaleb kwam', vindt De Grave. 'Maar dat het kan, een burgemeester van Marokkaanse komaf, is iets om trots op te zijn. Ik gun het hem hogerop te gaan. Maar hij is nog niet klaar.' 'Met die aanslagen in Parijs laat ie zien wie de baas is', zegt Dierickx. 'Die strengheid, dat zit in z'n afkomst. Het getuigt van lef.'

Verderop op Katendrecht, aan de Brede Hilledijk, is een rij garages. Daar zit Youssef el Karimi met z'n vrienden buiten. Zij zijn minder te spreken, eigenlijk praten ze liever niet over Aboutaleb. 'Jij hebt je bezigheid en hij heeft de zijne', legt El Karimi uit. 'Je hebt weinig met elkaar te maken. Gewoon een man die z'n werk doet, net als ik.' En dat hij van Marokkaanse afkomst is? 'Al was hij paars of Chinees, het zal me een rotzorg zijn.'

Anneke Diederik met haar zoon Jeffrey Beeld -
Anneke Diederik met haar zoon JeffreyBeeld -

In de Paul Krügerstraat, hartje Afrikaanderwijk, is prachtbakkerij Fes, waar Abdullah met zijn dochters achter de toonbank staat. Abdullah blijkt een fan. 'De stad is beter geworden, schoner, minder crimineel', vindt hij. 'Aboutaleb komt zelf kijken hoe het gaat. Ik heb hem dit jaar wel vier keer gezien.' Hij wijst op de reusachtige babouche - zo'n gele Marokkaanse puntslof - die aan de muur hangt. Daarop de handtekening van de burgemeester.

Dan ziet hij op het plein voor de deur een traumahelikopter landen. Verderop klinken sirenes van politie en ambulance. 'Toch niet weer een schietpartij', zegt Abdullah. Postbode Amin Mossaoui, snel ter plekke, vertelt dat iemand een hartaanval kreeg. Veel allochtone buurtbewoners hebben twijfels over Aboutaleb, weet Mossaoui. 'Dat rot op naar je eigen land zette kwaad bloed.' De postbode ziet het anders. 'De man is burgemeester. Die is niet neergezet om de belangen van Marokkanen te behartigen.' Het kostte Mossaoui moeite Aboutaleb als Marokkaan te beschouwen. 'Maar als je hem met zijn vrienden ziet, is hij toch een van ons. In Marokko is hij een fenomeen.'

Bakker Abdullah met zoon Beeld -
Bakker Abdullah met zoonBeeld -

Erasmusbrug, Markthal, Koopgoot... en daar is weer het CS. Bovenaan De Trap, 142 treden die leiden naar het dak van het Groot Handelsgebouw (tot 19 juni, gaat dat zien!) delen de stadsambassadeurs Anja Brand en Hylke de Zeeuw plattegrondjes uit. De Zeeuw, altijd in de havens gewerkt, kent Aboutaleb persoonlijk - zoals zowat alle Rotterdammers die ik spreek. 'Zo'n berberjongen die blootsvoets naar de basisschool ging, dat is een rolmodel', zegt hij. 'Rotterdammer kun je worden, hem is dat gelukt.'

Vanaf het Handelsgebouw zijn de ambtenarentorens van Den Haag bijna aan te raken. Waarom zou je daarheen gaan als ze in je eigen stad van je houden?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden