Opinie

Aantjes moest sneuvelen

De ingezonden brieven van dinsdag 27 oktober.

Willem Aantjes (midden) na zijn rede op het CDA congres op 24 augustus 1975. Frans Andriessen (rechts) applaudiseert voor hem.Beeld anp

Aantjes moest sneuvelen

Het verslag in uw krant over de val van Aantjes mist belangrijke informatie. Hij was waarschijnlijk met rust gelaten als hij zich niet tegen de neutronenbom had verzet en zich had onthouden van een negatieve uitspraak over het NAVO-lidmaatschap. Ik was ruim voordat ik Kamerlid werd voor het CDA, slavist en marineofficier.

In die hoedanigheid schreef ik nog wel eens een stukje voor de Telegraaf over de situatie in de Sovjet-Unie. Ik besprak dit altijd met de adjunct- hoofdredacteur J. Heiting. Heiting was een ongelofelijke communistenhater en had banden met de Franse en Amerikaanse inlichtingendiensten. Ik was als slavist lid van de marine-inlichtingendienst en was dus voor Heiting een betrouwbare gesprekspartner. Het zag er toen helemaal niet naar uit dat ik in de politiek terecht zou komen.

Op een keer kwam de rijzende ster van Aantjes aan de orde. Heiting vertelde me dat de Telegraaf informatie had over diens oorlogsverleden, en als hij ooit het Nederlandse NAVO-lidmaatschap aan de orde zou stellen, alles naar buiten zou worden gebracht. En dat gebeurde.

Ik was inmiddels politiek assistent van Frans Andriessen, de KVP-fractieleider in de Tweede Kamer, toen Aantjes zich uitsprak tegen de neutronenbom en het NAVO-lidmaatschap terloops aanroerde. Het duurde nog enige tijd voordat men in inlichtingenkringen besloot dat Aantjes moest vallen. Ik was voor een conferentie van de Europese christen-democraten in Keulen en zag op een morgen de Telegraaf in een stationskiosk met op de voorpagina de val van Aantjes.

Toen dacht ik onmiddellijk terug aan dat bewuste gesprek met Heiting. Ze hadden hun zwaard getrokken, dacht ik, arme Willem. Aantjes moest sneuvelen. Aantjes' val had dezelfde grond als die waarop de Amerikanen vlak na de oorlog zonder enige scrupules de grootste nazimisdadigers naar hun land haalden om hen in te zetten tegen het Rode Gevaar.

Ton de Kok, Amsterdam

Ga het debat aan

Olaf Tempelman schreef in 'De negerkoning van Taka-Tukaland blijft Pippi's pa' (O&D, 24 oktober) over de precaire kwestie rondom racisme en eurocentrisme in kinderklassiekers als Pippi Langkous en Sjakie en de chocoladefabriek.

Hij stelt hierin terecht dat het snijden of censureren deze klassiekers geweld aandoet. Aan de andere kant is de verontwaardiging van bepaalde groepen en individuen over bijvoorbeeld Pippi's vader als de blanke 'negerkoning' in Pippi Langkous begrijpelijk.

Op dit moment wordt in het debat uitgegaan van twee opties: snijden of niet snijden in de teksten. Een mogelijke derde optie zou wellicht zijn om de boeken te houden zoals ze zijn, mét controversiële passages, maar om aan het einde van boeken een speciaal nawoord te schrijven met uitleg.

In het geval van Pippi Langkous in Taka Tukaland zou het bijvoorbeeld leerzaam zijn voor kinderen om te lezen dat dit boek in 1948 is geschreven en dat de wereld toen nog tal van koloniën kende, en dat daardoor vaak het idee heerste onder Europeanen dat zij boven andere volkeren stonden. Eventueel kan hieraan aanhakend teruggegaan worden naar de wortels van de slavernij.

Er is op dit moment veel kritiek op het ontbreken van het slavernijverleden in de geschiedeniscurricula op scholen. Op deze manier wordt de confrontatie niet uit de weg gegaan - met als nare bijsmaak dat delen uit fantastische kinderklassiekers worden geamputeerd - maar kunnen boeken uit andere tijden daadwerkelijk aanleiding zijn om het debat aan te gaan over verschillende tijden, denkbeelden en culturen.

Laura de Adelhart Toorop, researchmasterstudent geschiedenis, Amsterdam

Normen en waarden

In de asielzoekerscentra moet een veel beter aanbod komen van cursussen: Nederlandse taal en Nederlandse normen en waarden (interview Diederik Samsom, Ten eerste, 24 oktober).

Helemaal mee eens. Kan dat niet eenvoudig overdag op de Nederlandse tv? Ik kan me daar van alles bij voorstellen en het lijkt me niet alleen voor vluchtelingen nuttig maar ook voor veel andere inwoners van Nederland.

Ineke Govaart, Schiedam

Leve elektrisch rijden

Met een elektrische auto door Europa reizen blijft een toer, ondervonden studenten, en een brievenschrijver haakt daar gretig op in. Zie je wel, het is en wordt niks met die elektrische auto (O&D, 23 oktober).

Ik zou die brievenschrijver graag eens uitnodigen in mijn Tesla Model S. Daarmee rijd je vanuit midden-Nederland in negen uur tijd naar Oostenrijk, met tussendoor twee pauzes van ruim een half uur bij razendsnelle Tesla Superchargers. Die staan, met acht laadpunten per locatie, altijd bij wegrestaurants, waar je toch al moest stoppen om wat te eten.

Tesla heeft inmiddels door heel Europa honderden van deze Superchargerlocaties gebouwd, waardoor je zonder na te denken - de navigatie stuurt je erheen - vrijwel net zo snel en gemakkelijk als met een brandstofauto naar Schotland, Noord-Spanje, Kroatië of de poolcirkel kunt rijden. En volgend jaar naar Turkije en Rusland. En het is gratis!

Tesla gaat de superladers bovendien voorzien van zonnepanelen. En als het bedrijf in 2017 ook nog eens de veel goedkopere Model 3 introduceert, vervalt echt het allerlaatste argument tegen elektrisch rijden.

Maarten Kuiper, Gorinchem

Het linkse verhaal

Het voortreffelijke interview van Maartje Bakker met Diederik Samsom (Ten eerste, 24 oktober) over de vluchtelingencrisis zal veel lezers nog meer in verwarring brengen en de onvrede verder stimuleren. Want onder het 'linkse verhaal' verstaat de fractievoorzitter van de PvdA het uitdragen van de feiten en die niet te ontkennen.

Vervolgens wordt gezegd dat de grote stille meerderheid in dit land vindt dat je vluchtelingen moet opvangen en tegelijkertijd dat die meerderheid zich enorme zorgen maakt over de hoeveelheid. De lezer hoopt dan te horen wat Samsom wil gaan doen aan die aantallen, maar helaas blijft het bij de mededeling dat de rust moet worden bewaard; einde linkse verhaal.

Nog bezorgder wordt de lezer als Samsom meedeelt dat vluchtelingen niet kunnen worden tegengehouden: maar dat is nu juist het probleem van de stille meerderheid. En dan wordt er laconiek een getal van 60 duizend genoemd dat Nederland zonder problemen aankan.

Als we de euvele moed hebben om te vragen naar de grens in getallen, dan vragen we erom bedrogen te worden, zegt Samsom. Is hij nu zelf niet bezig vragen te ontlopen?

Het probleem van de integratie van vluchtelingen krijgt van Samsom de volgende reactie: in de asielzoekerscentra moet een veel beter aanbod komen van cursussen Nederlandse taal en Nederlandse normen en waarden. Niets over de huidige werkloosheid van 600 duizend, de problematiek van de zwakke wijken die door een nieuwe toestroom nog zwakker zullen worden.

Opnieuw laat de PvdA de zwakkeren in de samenleving in de steek, een groep waarvoor ze voortdurend zegt op te komen.

Henk Oonk, Heerhugowaard

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden