verslaggeverscolumn In Leusden

Aan weerloze Nederlanders hebben weinig bekende artiesten zich zo met huid en haar gegeven als Koos Alberts

Margriet Oostveen

Verslaggeverscolumn - Margriet Oostveen in Leusden.

Ze had net een oom uit Curaçao op bezoek, zei Zulma Felicia uit Amersfoort, een witte roos in haar hand. ‘We hebben hem meteen de polonaise voorgedaan om te laten zien hoe Nederlandse mensen dansen. Haha! Hahaha!’

Natascha van Varreveld uit Amersfoort, toevallig achter Zulma in de rij, grinnikte. Vroeger was het leuker, zei Natascha. Zij ‘groeide nog echt op’ met de Antilliaanse, de Turkse en de Marokkaanse mensen. ‘Die kende je allemaal. Maar tegenwoordig weet je niet meer wie je buren zijn’.

Zulma: ‘Ja, dat is waar’.

Zulma werkt in de thuiszorg, Natascha maakt een ziekenhuis schoon. De avond voor zijn uitvaart stonden ze bij het crematorium van Leusden klaar om met honderden andere gewone mensen afscheid te nemen van geboren Jordanees Koos Krommenhoek, groot geworden als Koos Alberts.

Zulma Felicia uit Amersfoort.

(Wie de woorden ‘gewone mensen’ opschrijft wordt door twitterende medemensen ook wel uitgemaakt voor superieur, maar deze gewone mensen noemen zichzelf dus gewoon ‘gewone mensen’.)

Toen ik eens wilde schrijven over de begenadigde levensliedzanger Sidney Bischoff uit Apeldoorn, oliebollenbakker voor de kost, kreeg ik in diens goud-wit gedecoreerde woonwagen al snel een telefoon in mijn handen geduwd. Aan de andere kant van de lijn: Koos Alberts. Zijn echtgenote Joke had Koos daarvoor ‘even uit het schuurtje’ gehaald. Een lief beeld, dat blijft. Wat Koos precies in het schuurtje zat te doen werd trouwens niet duidelijk. Zingen misschien.

Twee momenten maakten die dag bij Sidney Bischoff indruk:

Hoe ontroerd zijn manager Bert Schenau vertelde over ontzettend veel krabbelende Nederlandstalige artiesten die mochten rekenen op de persoonlijke steun van Koos Alberts: allemaal konden ze zonder dat Koos daar dik over deed bij hem terecht voor een opbeurend woord of nuchter advies.

Natascha van Varreveld uit Amersfoort.

En hoe Koos Alberts door die telefoon in één zin uitlegde wat er fundamenteel veranderde aan Nederland: ‘Toen ik 35 jaar geleden begon met zingen werd ik wel elf keer op een dag gedraaid bij de omroepen. En nu: niks! Er is niks meer wat de cultuur van al deze mensen laat zien!’

Koos Alberts had gelijk. In Hilversum wordt niets meer aan het eenvoudige levenslied gedaan. Terwijl het om een publiek van miljoenen Nederlanders gaat, ik heb het eerder geschreven. Verbazingwekkend goedmoedig leggen deze liefhebbers van vaak bescheiden afkomst zich neer bij de feiten: dat er geen doorkomen meer aan is. Voor hun muziek, en vaak ook voor henzelf.

Dwepen met André Hazes werd onder bepaalde hoogopgeleiden dan weer op een wat vermoeiende manier bon ton: niet hetzelfde. Aan weerloze Nederlanders hebben weinig bekende artiesten zich zo met huid en haar gegeven als Koos Alberts.

Even verderop in de rij staan Jan de Bake en zijn zoon Tom uit Purmerend. Tom bezocht anderhalf jaar geleden café Rooie Nelis in de ‘totaal veryupte’ Jordaan toen Pierre van Dam, de neef van Koos Alberts, daar een nieuw nummer kwam zingen. ‘De politie kwam toen vragen of de muziek zachter kon, want de buren hadden er last van. In de Jordaan!’

In de wereld van de goed geschoolden moet alles ingewikkelder en sneller. Zulma mag ‘geeneens’ de buitenramen meer lappen op haar werk. Natascha at vroeger gezellig samen met patiënten haar boterham, tussen het schoonmaakwerk in het ziekenhuis. ‘En als de dokter langskwam was het ‘Goedemorgen, hoe ís het met je?’. Nu kijken ze je niet meer aan.’

Miljoenen Nederlanders. Vroeger vonden ze elkaar via etherpiraten. Nadat die ook verboden werden, begonnen ze via internet hun eigen kanalen. ‘Radio Continu’. ‘Internetpiraten.com’. ‘TV Oranje’.

Shahin Akasi uit Amstelveen.

Met dom nationalisme of alleen maar Hollands willen horen, zoals in weldenkende kringen wel is geschamperd, heeft het niets te maken. Kent u Semino Rossi? Nee waarschijnlijk. Dat is een multiculturele schlagerzanger: Oostenrijks, van Italiaans-Argentijnse afkomst, heeft trouwens net ook een cd in het Nederlands gemaakt. Aardig gebaar van Semino voor de fans, zegt Jan te Bake, die hem volgt. ‘Maar taal maakt mij niet uit, ons gaat het natuurlijk om zijn vre-se-lijk goede stem.’ Een stem die jouw leven nog snapt.

Geven we het laatste woord aan Shahin Akasi uit Amstelveen, alleen gekomen, met een grote bos witte rozen in zijn handen: ‘Ik ben opgegroeid met Koos Alberts’, zegt Shahin, een laatste eerbetoon was wel het minste. Shahin Akasi reist nu stad en land af als dj op bruiloften en partijen: gewone mensen onder elkaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden